Rhian's POV
Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko. Masaya ako na nagbabago na ang pakikitungo nito sa akin ngunit naguguluhan ako. At the same time, nalulungkot ako dahil may masasaktan kung sakali man. Gusto kong mahalin niya din ako pero ngayong unti-unting bumubuti ang samahan namin ay nakaramdam ako ng lungkot para sa dati nitong kasintahan.
"I didn't tell you I have plans going abroad to look for her because I thought it will only took me two or three days. But unexpected things happened." Ramdam ko ang lungkot sa kanyang boses. Ang malalim na pagbuntong hininga na tila nahihirapang sabihin.
"Mom died a day after I went there."
Gulat akong napatakip sa aking bibig. And all this time hindi man lang niya ako sinabihan. Hindi kami close ng mga in-laws ko dahil sa ibang bansa sila nakatira pero atleast naman I need to be there not only for their son but only to pay respect.
"I know what you are thinking. I didn't tell you because I do not want you to worry. I...I didn't also have the courage to tell and talk to you because I was afraid and embarrass the way I treated you. I don't know what to do that time."
"You could atleast informed me about mom. Or you really didn't care about me kasi sino lang ba naman ako? You were force to marry me." Nagsimula na naman akong maiyak.
"That's not true. I did care for you."
"Care for me? Kung itrato mo nga ako parang di mo asawa!"
"Because I was afraid I might fall for you hard. I don't want to broke my promises with Coleen but I just did. Just as this moment. I am guarding my heart not to fall for you but I just did. You are too good to be true. The reason treated you that way because I think I don't deserve you."
Napailing ako.
"And who do you think I deserve?"
Ito naman ang napailing sakin.
"I don't deserve your kindness, your patience and the love that you gave me. But I will do my best to be deserving of your love."
Hinawakan nito ang aking mukha at pinahid ang mga luha. Tumitig ito sakin.
"Would you let me in?"
Parang narinig ko na itong na ito ah.
Hinalikan niya ako sa noo kasabay ng pagtango ko.
"Thank you." Bulong nito sa aking tenga.
Napahiwalay naman ako sa kanya ng may maalala. Umalis ako sa kandungan niya at nagtataka naman niya akong tinignan.
Galit ko siyang sininghalan.
"Sinungaling kang lalaki ka!"
"What? Why?"
"Why, why mo mukha mo! Tumawag ako sayo tapos babae sumagot. Si Coleen yun diba?!" Naiinis pa akong banggitin ang pangalan niya.
Sandali niya akong tinitigan, naguguluhan saka ito bumanghalit ng tawa.
"You're cute when jealous." Tumatawa nitong sabi saka ako hinila na naman paupo sa kandungan nito. Hindi naman ako nagpatinag sa nagmatigas pa akong hindi uupo sa kandungan nito.
Itinaas nito ang dalawang kamay ng samaan ko ito ng tingin.
"Ok, ok. That was my cousin. She's the one who answered your call. I was not able to find Coleen." Napapiksi ako at galit siyang tinignan.
"Mukha ka pang dismayado na hindi siya nahanap." Sinubukan nitong hawakan ang kamay ko ngunit inilayo ko lang ito sa kanya.
"Stop calling her name. Naiinis ako!"
BINABASA MO ANG
Taming Dramon (COMPLETED)
General FictionRhian Salazar, isang babaeng nakasal sa taong kanyang minamahal ngunit kahit sa panaginip at kanilang pagtatalik, ibang pangalan ang kanyang sinisigaw. "How can he fall for me when he's into someone else?" Paano kung sa oras na mahal na nito ang as...
