Never Ending Heartbeats

Chapter 38

Chapter 38

Three words

To the past years I have a lot of chance to find somebody. There is Kairo, bago ko pa man makita yung nararamdaman niya kay Kairi naniwala muna ako na baka pwede siya sa'kin, na pwede kami. Pwede kong subukan pero mas pinili ko na wag gawin. I was still hoping that he will come back.

Naisip ko noon kaya siguro hindi ko kayang magmahal dahil hindi ko nagawang sabihin sa kanya yung totoong nararamdaman ko, but the moment I told him I love him mas lalo lang palang lumala yung kagustuhan ko na makasama pa siya.

Alam ko naman, that I am not the only person who has chance to look for someone dahil ilang taon din naman yun at matapos naming magkita ilang taon pa din ang inintay namin para sa isa't isa.

We both choose to have a relationship with no one for the past years because we only want each other. Wala talagang kahit sinong choices. Kahit na pwedeng pwede ko naman sagutin si Kairo noon dahil ramdam ko naman talaga siya hindi ko magawa. Nahirapan ako, and looking to both of us now.

Sobrang laking pasasalamat ko na sa sarili ko na hindi ko ginawa yun. If I did that we will not be as happy as we are now. We are not at the right people, right home. Baka parehas lang kaming magsisi sa pangyayaring yun.

And that is the least that I want right now. I don't want to have any regret anymore. I am done regretting.

"I heard a lot about you. Lagi ka kasing naik-kwento ni Zemira sa'kin. I saw different happiness in her eyes pag ikaw na ang usapan. I'm happy you are back for her." Nakakainis 'to si Kairi. Paano ko siya sasamaan ng tingin at sasawayin kung masyadong seryoso yung pagkakasabi niya nun.

Walang kahit anong pang-aasar. Makikita mo talaga sa kanya na masaya siya sa kung ano ang meron ako ngayon. Sa kanila naman talaga si Kairi ang mas may alam dahil wala akong kahit anong maitatago sa kanya. She can see through me.

I feel like Kairi is the one Lea send to me. Silang dalawa kasi bukod sa pamilya ko at kay Marco ang kayang makabasa sa'kin.

"Really? I also heard a lot about you. Naikwento niya sa'kin how you two met sa ilang linggo na magkasama kami. Thank you for being with her while overcoming her fears. After hearing from her how you all help her I can't help but sigh in relief. Leaving Zemira was not easy anyway." Nakatitig lang ako kay Marco habang sinasabi niya yun sa mga kaibigan ko.

My friends are just looking and listening to what he is saying. Yung tingin ng mga kaibigan ko kay Marco ay yung klase ng tingin ng pasasalamat kasi nakita na nila yung taong alam nilang magbibigay ng saya sa'kin.

The person I am longing for so long. The person I want to be with from the very beginning.

"Yeah right, mahirap talagang iwan yan. Pinagiisipan mo pa nga lang iwan, iisipin mo na agad baka umiyak ng todo at hindi na makakanta. Paano mga fans niyan? Kawawa naman." Sagot ni Jesiah kaya nasamaan ko naman siya ng tingin pero nginitian niya lang ako.

"Hindi man ako makakanta, may ganda naman ako." I said and flip my hair na alam kong natamaan pa si Marco kaya napalayo ng unti ang ulo niya sa'kin. When I look at him inayos niya na lang yung ibang strand ng buhok ko at umiling habang may ngiti sa labi.

"You don't need to thank us. Zemira is a blessing to all of us. Lahat din kaya naming gawin para sa babaeng yan. Hindi ka man namin malalamangan dahil alam naming ikaw ang mas kailangan niyan bukod sa pamilya niya, proud kaming sabihin na nasa kalahati mo kami. Wag mo na iwan yan ah." Tumingin ako kay Kairo dahil sa sinabi niya at kumindat lang naman siya sa'kin kaya natawa na lang ako.

When I look at Marco I saw him looking at my friends one by one before he look at me. Naramdaman ko yung pagpisil niya sa tagiliran ko, he gave me a smile and nod at me.