Τα χρονικά της Γαία

3. Το όνομα.

    Κόντευε να μου φύγει το σαγόνι, όταν το κάρο σταμάτησε μπροστά από μια τεράστια βίλα που ίσως να έμοιαζε και με παλάτι.

Μετά από δύο εβδομάδες ταξιδιού, εισήλθαμε στη σφαίρα του δουκάτου και μπορούσα να νιώσω το ψύχος στο πετσί μου. Μου έδωσαν ένα ζεστό παλτό να φορέσω, ενώ μπορούσα να δω το χιονισμένο πια τοπίο.

Όσο πλησιάζαμε, τόσο πιο πυκνό γινόταν το χιόνι και τόσο πιο ψυχρό ήταν το κλίμα. Τελικά, δύο ακόμη μέρες μετά, φθάσαμε έξω από αυτό το θεόρατο κτίριο. 

 Ήταν ψηλό και μεγάλο, ενώ οι γυαλιστερές λευκές πέτρες του ξεχώριζαν ανάμεσα στο λευκό χειμωνιάτικο τοπίο. Οι τρούλοι και οι σκεπές αποτελούνταν από μπλε κεραμίδι, που ξεχώριζε μέσα στο λευκό καμβά της φύσης.

Περνώντας μια μεταλλική καγκελόπορτα ακολουθήσαμε ένα πέτρινο μονοπάτι προσπερνώντας τον περιποιημένο κήπο με τους χειμωνιάτικους λευκούς και κόκκινους ανθούς.

Χρειαζόταν να υψώσω το κεφάλι μου αρκετά για να δω όλο το κτίριο. 

Ήταν σίγουροι ότι ήταν η βίλα ενός δούκα και όχι το παλάτι ενός βασιλιά;

Κοιτούσα με έκπληξη όλη εκείνη την χλιδή.

Πριν κατέβω από το κάρο, κάποια άτομα εξήλθαν από την κεντρική είσοδο της βίλας. Στέκονταν στο ψηλότερο σκαλοπάτι και περίμεναν.

Πρώτος αποβιβάστηκε ο άντρας με τα γυαλιά. Πλέον γνώριζα όλο το όνομά του, καθώς ταξιδεύαμε τρεις και παραπάνω εβδομάδες. Όλιβερ Κρόου, τον έλεγαν και ήταν ο γραμματέας και βοηθός του δούκα.

Μετά τον Κρόου, αποβιβάστηκε ο δούκας. Άπλωσε το χέρι του για να με βοηθήσει να κατέβω από το κάρο, αλλά το αγνόησα. Πήδησα στο έδαφος μόνη μου. Δεν θα εμπιστευόμουν αγνώστους. Δεν εμπιστευόμουν κανέναν.

Τελικά, ανεβήκαμε τα μαρμάρινα σκαλοπάτια και φθάνοντας στο υψηλότερο και πιο ευρύχωρο, μπορούσα να δω δύο σειρές από υπηρέτριες με σκυμμένο κεφάλι ενώ στο τέλος της δεξιάς πλευρά στεκόταν ένας μεσήλικας άντρας με γκρίζα μαλλιά, φορώντας ένα κομψό ασπρόμαυρο κουστούμι μπάτλερ.

Στο κέντρο των δύο πλευρών υπηρετών, στέκονταν δύο άτομα. Μία γυναίκα ψηλή και όμορφη με μακριά καστανά μαλλιά πιασμένα σε κοτσίδα φορώντας ένα μακρύ μπλε κομψό αλλά απλό φόρεμα. Τα μάτια της ήταν έντονα πράσινα σαν δύο σμαράγδια που έλαμπαν πάνω στο λευκό δέρμα της.

Δίπλα της βρισκόταν ένα αγόρι γύρω στα δέκα, με μια κομψή μπεζ ενδυμασία. Είχε κοντά καστανά μαλλιά και κρυστάλλινα μάτια. Φαινόταν πιο χλωμός από τους υπόλοιπους και κάπως αδύναμος.