Τα χρονικά της Γαία

34. Η πτώση του Αιμοδιψή Δαίμονα.

    Κανείς δεν περίμενε ότι η Θέρια θα έπεφτε στα χέρια του βασιλείου του Σάνγκουι μέσα σε έναν μήνα. Το βάρβαρο εκείνο βασίλειο είχε καταφέρει να νικήσει τον οργανωμένο και ισχυρό στρατό της Θέρια.

Παρόλο που αυτός είχε ήδη δεχτεί ένα μικρό πλήγμα από τις δυνάμεις των Άλιστερ, δεν ήταν ικανό να τον αποδιοργανώσει σε σημείο που να ηττηθεί από ένα βάρβαρο βασίλειο.

Κι όμως αυτή ήταν η πραγματικότητα. Ο κεντρικός στρατός του Σάνγκουι έκανε έκβαση στην Θέρια και χτυπώντας χωριά και πόλεις κατευθυνόταν προς την πρωτεύουσά της. Η αντίσταση που αντιμετώπισαν δεν ήταν αδύναμη, αλλά οι βάρβαροι μάχονταν με τον δικό τους τρόπο.

Ο μήνας έκβασης ήταν ένας μήνας σφαγών και καταστροφών. Χωριά ολόκληρα κάηκαν ολοσχερώς μερικά από τα οποία αποτελούσαν την βασική πηγή ανεφοδιασμού της πρωτεύουσας.

Οι Θεριανοί κράτησαν έναν μήνα αλλά είχαν ήδη αιφνιδιαστεί από τον αντίπαλο και δεν κατάφεραν να δείξουν την πραγματική τους δύναμη. Τελικά, ο στρατός του Σάνγκουι κατέλαβε την πρωτεόυυσα και χωρίς ενδοιασμούς σφάγιασε την βασιλική οικογένεια και ανέλαβε τα ηνία.

Η Θέρια έγινε προέκταση του βασιλείου του Σάνγκουι και μόλις ανασυγκροτούνταν θα έφθαναν και στη Ροζάρια.

Αυτά τα νέα έλαβα από τους κατασκόπους μου.

Βάρβαρους, ε; Δεν ξέρω πως ακριβώς μάχονταν για να νικήσουν τον στρατό της Θέρια αλλά ακουγόταν σκληρό καρύδι. Έδωσα μερικές εντολές στους άντρες μου ενώ παράλληλα έστειλα μήνυμα στον πατέρα για τον επερχόμενο κίνδυνο.

Σύντομα η Ροζάρια θα απειλούνταν ξανά και αυτή τη φορά από έναν ισχυρό εχθρό από τα δυτικά και όχι μόνο. Έχοντας καταλάβει τη Θέρια, μπορούσαν να ανοίξουν πολλά μέτωπα. Αυτό τουλάχιστον θα έκανα εγώ.

Οι φόβοι μου επιβεβαιώθηκαν όταν δεν πρόλαβα να λάβω καν απάντηση από την Αστρίλ όταν έλαβα αναφορές από τα νότια οχυρά. Τάγματα του αντίπαλου στρατού εξορμούσαν στα εδάφη της Ροζάρια, επιτίθοντο σε χωριά κοντά στα σύνορα, άρπαζαν ότι έβρισκαν και άφηναν πίσω τους στάχτες.

Αυτή ήταν η πρώτη προσέγγιση χωρίς να έχει λάβει μέρος ο κυρίως στρατός. Εκείνες οι παρενοχλήσεις είχαν σκοπό να αποδυναμώσουν το ηθικό του απλού λαού, να σκορπίσουν τον πανικό και τελικά, να κατακτήσουν τα οχυρά. Αργά αλλά σταθερά θα προχωρούσαν προς την ενδοχώρα.