Τα χρονικά της Γαία

50. Συμφωνία (ΙΙ)

    Υπήρχε πανικός και χάος μέσα στο δωμάτιό μου. Ακόμη και μέσα από την αδύναμη κατάσταση στην οποία βρισκόμουν, μπορούσα να το αντιληφθώ.

Η Σόφι και η Αζίρα έτρεχαν πάνω κάτω ακολουθώντας τις οδηγίες του Δρ. Βάινς αλλά και του καθηγητή Λευκάδιου.

Εκείνοι οι δύο άντρες είχαν αναλάβει να φροντίσουν τα τραύματά μου και να επαναφέρουν την υγεία μου. Το τραύμα που είχα στο πλευρό ήταν σχετικά ελαφρύ σύμφωνα με τον Δρ. Βάινς και η ανάρρωσή του δεν θα αργούσε.

Όμως, το φιαλίδιο που μου είχε δώσει, περιείχε το συστατικό της κίτρινης αζαλέας αλλά το μόνο που έκανε ήταν να καθυστερεί την δράση του δηλητηρίου. Δεν μπορούσε να το εξουδετερώσει. Ένα δηλητήριο που η πανάκεια της κίτρινης αζαλέας δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει.

Αναρωτιόμουν αν θα πέθαινα. Σε αυτή τη ζωή, θα πέθαινα πολύ πιο νέα από την προηγούμενη. Ήταν αστείο και τραγικό την ίδια στιγμή.

Το δωμάτιο μύριζε σαν αίμα μαζί με τα δεκάδες φάρμακα και βότανα που είχε φέρει ο δρ. Βάινς, ο οποίος προσπαθούσε να φτιάξει το αντίδοτο του δηλητηρίου.

Είχε φέρει μαζί του ένα βέλος από την αίθουσα και προσπαθούσε να ταυτοποιήσει την προέλευση του δηλητηρίου. Όμως με τον εξοπλισμό που είχε εδώ, αυτό ήταν αδύνατον. Έπρεπε να επιστρέψει στην βίλα όπου βρισκόταν το εργαστήριο.

Άφησε τον καθηγητή Λευκάδιο να με φροντίζει και αναχώρησε για τη Λύρα άμεσα, όπου βρισκόταν ο εργαστηριακός εξοπλισμός. 

-«Συγνώμη. Εξαιτίας μου παραλίγο να χάσεις τη ζωή σου. Είμαι άχρηστος.» ακούστηκε η τρεμάμενη φωνή του Άντριαν. Στάθηκε δίπλα μου γεμάτος ενοχές και θλίψη.

-«Μην...λες ανοησίες. Είσαι ο αδερ..φός μου. Φυσικά και θα σε σώσω.» αποκρίθηκα με κόπο μέσα από την κομμένη μου ανάσα.

Ένιωθα το κορμί μου καυτό ενώ έτρεμε από το κρύο. Είχα ιδρώσει από όλη εκείνη την κρίση που είχε τυλίξει το σώμα μου. Κάποια στιγμή άρχισα και να βήχω ενώ ο έντονος βήχας με έκανε να φτύνω αίμα.

-«Σεσίλια, θέλω να είσαι δυνατή. Αν δεν θες να μου προκαλέσεις τύψεις για μια ζωή, παρακαλώ μην πεθάνεις.» αποκρίθηκε ο Άντριαν ενώ γονάτισε στο πλευρό μου. Μου έπιασε το χέρι. Ήθελα να του απαντήσω αλλά η σύγκρυα που με είχε πιάσει δεν με άφηνε να ορθώσω λέξη.

Ο καθηγητής άρχισε να μου δίνει κάποια ροφήματα αλλά με έπνιγαν καθώς κατέβαιναν στο λαιμό.