Τα χρονικά της Γαία

30. Πτώση της πρωτεύουσας

    Οι δυνάμεις της Ροζάρια είχαν στρέψει την προσοχή τους προς την Αζαλέντα και δεν περίμενα, το πισώπλατο χτύπημα της Θέρια.

Καθώς ο στρατός των Άλιστερ βρισκόταν στο νότο ενισχύοντας τον βασιλικό στρατό, μία λεγεώνα από τη Θέρια, πέρασε τα δυτικά σύνορα και ξεκίνησε μια επιθετική πορεία προς την πρωτεύουσα της Ροζάρια.

Χωριά και πόλεις δέχονταν επίθεση στο διάβα της ενώ η φρουρά, υπεύθυνη για την προστασία των πολιτών, δεν ήταν αρκετή να αντιμετωπίσει πλήρως εκπαιδευμένους και έμπειρους πολεμιστές.

Τα νέα για την προδοσία της Θέρια έφθασαν στο παλάτι μόλις μερικές μέρες μετά την εισχώρηση του αντίπαλου στρατού στη Ροζάρια.

Ο βασιλιάς και οι αξιωματούχοι του παλατιού είχαν τρομοκρατηθεί και πανικοβληθεί. Αμέσως έστειλαν μήνυμα στο νότο, να έρθει βοήθεια στην πρωτεύουσα. Όμως η ισορροπία που υπήρχε στο πεδίο της μάχης του νότου, θα έσπαγε και η ήττα της Ροζάρια, δεν θα ήταν μακριά.

Παρόλα αυτά, ο αρχιδούκας Άλιστερ έφθασε με ένα μικρό τάγμα, ικανό να υπερασπιστεί την πρωτεύουσα και το ίδιο το παλάτι, αφήνοντας το γιο του, Ντομινίκ Ρέιβεν Άλιστερ στο πεδίο της μάχης του νότου.

Ο αρχιδούκας έδινε σκληρές μάχες προκειμένου να απωθήσει τις επιθέσεις της Θέρια. Μάλιστα, είχε παροτρύνει τον βασιλιά να στείλει μήνυμα στη Λούμινα.

Ήταν τραγικό το γεγονός ότι το μέλλον της Ροζάρια βρισκόταν στα χέρια ανάξιων βασιλιάδων. Υπηρετούσα την πατρίδα μου ως αξιωματούχος ο ίδιος. Με όσο ενθουσιασμό εισήλθα στο παλάτι, με τόση απογοήτευση ζω για χρόνια.

Πίστευα ότι μπορούσα να κάνω τη διαφορά αλλά η φωνή μου χανόταν στις τυραννικές αποφάσεις και στις άπληστες συμπεριφορές των ομοίων μου. Όταν θέλησα να ελπίζω σε κάτι καλύτερο με τη γέννηση της νέας γενιάς των Ρόουζγουντ, απογοητεύτηκα και πάλι.

Όπως ήταν τα πράγματα, από τους γόνους του τωρινού βασιλιά, μόνο η πριγκίπισσα Ιζαμπέλ είχε κάποια υποτυπώδη στοιχεία ενός ηγέτη, όμως παραήταν πονηρή και ίσως δεν θα αργούσε να μετατραπεί και η ίδια σε τύραννο όπως ο πατέρας της.

Ήταν πραγματικά απογοητευτικό. Όμως υπήρχε ένα ακόμη άτομο που μπορούσε να πάρει το ρόλο του ηγέτη και αυτοί ήταν οι Άλιστερ. Στις φλέβες τους έρρεε βασιλικό αίμα κάπως νοθευμένο καθώς υπήρχε και αίμα των απλών πολιτών.