Τα χρονικά της Γαία

28. Εξαλείφοντας τα εμπόδια

Ο βασιλικός στρατός έμοιαζε μικρός και αδύναμος μπροστά στην ορμή των θηρίων του βορρά. Καθημερινές αναφορές με την ήττα και των αριθμό των τραυματισμένων έφθαναν στο παλάτι και έκαναν τον βασιλιά να ξεσπάει τον θυμό του στους αξιωματούχους και τους υπηρέτες.

Δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι ο στρατός των Λούπιν μπορούσε να αντισταθεί του βασιλικού στρατού. Ο αριθμός τους ήταν μικρός σε σχέση με τον βασιλικό στρατό και όμως, ο ζυγός έγερνε προς το μέρος των Λούπιν.

Ο ανόητος βασιλιάς δεν αναγνώριζε ότι μπροστά την ποιότητα, η ποσότητα δεν είχε σημασία. Είχε υπέρμετρη αυτοπεποίθηση και αλαζονεία που όμως του γύρισαν μπούμερανγκ.

Η ανοησία του δεν είχε όρια όταν σε μια τόσο περίπλοκη κατάσταση, προχώρησε με την εκστρατεία στο νότο. Τώρα περίμενε από τους Άλιστερ να βγάλουν το φίδι από την τρύπα.

Προκειμένου να μην μας κατηγορήσει για προδοσία εξαιτίας της στενής σχέσης που είχαμε με τους Λούπιν, διέταξε τον στρατό των Άλιστερ να τραβήξουν βόρεια και να τιμωρήσουν τους αποστάτες.

Η εντολή εκείνη με εξαγρίωσε καθώς και το γεγονός ότι ο πατέρας δέχτηκε τόσο απλά. Παρόλο που περίμενα κάτι τέτοιο, δεν έπαυε να με εξοργίζει.

Με αυτόν τον τρόπο, ο στρατός των Άλιστερ εκστράτευε με προορισμό τον βορρά.

Όταν φθάσαμε στα πεδία της μάχης, επικρατούσε χάος. Δεν άντεχα να βλέπω τον αδύναμο βασιλικό στρατό να κλαίγεται για την ήττα του. Τραυματίες, νεκροί και αποσυντονισμένοι αξιωματικοί του στρατού. Με λίγα λόγια, άχρηστοι!

-«Καλώς όρισες, στρατηγέ. Είμαι ο Μενίας Ίλος Παρλάμον, διοικητής στο στρατόπεδο. Λάβαμε μήνυμα από το παλάτι ότι θα αναλάβεις εσύ. Ελπίζω να σου φανώ χρήσιμος.» αποκρίθηκε με ένα πονηρό βλέμμα.

Με άλλα λόγια, θα παρακολουθεί κάθε κίνησή μου μήπως και ευνοήσω τους Λούπιν και θα δίνει αναφορά πίσω στο παλάτι.

Τον αγνόησα. Κοίταξα την άλλη πλευρά και αναστέναξα. Δεν ήθελα να το κάνω αυτό. Δεν ήθελα να είμαι εχθρός της. Ήθελα να πολεμήσω στο πλευρό της. Ήθελα να είμαι σύμμαχος. Ήθελα να βάψω με το αίμα των ανόητων το παλάτι.

Όμως δεν μπορούσα να το κάνω. Όπως είχε πει εκείνη χαρακτηριστικά, οι Άλιστερ ήταν η μόνη σανίδα σωτηρίας της Ροζάρια.

Τώρα έπρεπε να δώσω μια μάχη που δεν ήθελα.

Όπως το περίμενα μια μάχη με τον στρατό των Λούπιν δεν ήταν εύκολη. Οι στρατιώτες δεν ήταν αδύναμοι αλλά αντίθετα τρομερά ισχυροί και επιδέξιοι στην τέχνη του πολέμου. Παράλληλα, δεν τους έλειπε το θάρρος.