Yalnız Değil (Brawl Stars)

-35-

Bölüme başlamadan önce küçük bir açıklama:
Önceki bölümlerde hassas konular ve dövüş olmadan önce bunu haber vermiştim. Artık uyarı yapmayacağım yani bu gibi şeylerin (şiddet veya travma gibi şeyler) hikayede geçebileceğini bilerek hikayeyi okumaya devam edin :)
••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
Umarım cringe olmamıştır.
••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

"Edgar, kıpırda!!!"

O an yakasından tutulup çekildiğini hissetti ve transtan çıktı. Yine de iyi bir durumda olduğu söylenemezdi. Bu bela arayan adamın ona ne yapacağını bilmiyordu. Ama bunu öğrenmek için bekleyecek de değildi. "Uzak dur benden!" diye haykırarak atkısını ani bir hareketle karşısındakinin koluna doladı. Ne olduğunu anlamaya çalışan adam ellerini bırakınca Edgar aklından geçeni yapma fırsatı buldu. Tüm gücünü sağ koluna vererek adamı kolundan tutup havada çevirdi ve sırt üstü yere serdi.

Yanına yaklaşıp atkısını suratına geçirmek istedi ama adam bunu farkedince yana yuvarlandığı için atkı yere vurmuş oldu.

Edgar'ın titremesi halen dinmemişti ama korkudan değil, sinirinden titriyordu. Bu iki adam tıpkı geçmişte ona o lanet geceyi yaşatan kişiler gibiydi. Başka kişilere de kendi yaşadığının benzerini yaşatmak üzereydiler, tabi müdahale etmezse!

Bu ani saldırıya şaşıran adam hemen ayağa kalktı ve Edgar'a doğru koşmaya başladı. Onu elinden geldiğince çabuk bir şekilde saf dışı bırakıp işine dönmek istiyordu. Diğer yandan Edgar buna kolay kolay müsade edecek gibi görünmüyordu. Üzerine gelen kişiye karşı pozisyon almıştı ve kendisini savunup karşı bir atak yapmaya hazırdı.

Edgar hemen ileri atılıp yan dönerek bu saldırıdan kaçtı. Yere bastığı anda kendini geri döndürdü ve atkısını yumruk yapıp henüz ona doğru dönmemiş olan adamın sırtına vurarak onu koşuyor olduğu yöne doğru daha çok ittirdi. Yine de düşürememişti. Karşısındaki kişi oldukça sağlamdı ve öyle hemen devrilecek gibi biri değildi. Ona daha güçlü vurabilmeli, ya da haraket etmemesini sağlayacak bir şey bulmalıydı.

O an aklına halen genç kız ve kardeşinin yanında bir adam daha olduğu geldi. Geride durmasının sebebi birlikte çalıştığı kişinin daha yeni on sekiz yaşına girmiş bir ergenle dövüşüyor olması olamazdı.

"İkisi ile aynı anda nasıl baş edebilirim ki?!" diye düşünmüşken Fang'in "Süperini kullan, şimdi!" diye seslendiğini duydu. Neden zıplaması gerektiği konusunda hiçbir fikri yoktu ama Kung Fu çocuğun bir şeyler yapabileceğine inanıyordu. Tüm gücünü bacaklarına verdi ve ne kadar yüksek olduğunu hesap edemediği şekilde zıpladı.

Yükseğe çıkarken Fang'in de kendi süperini kullandığını farketti. Fang uçan tekmesiyle önce Edgar'ın dövüştüğü adama vurdu, sonrasında sanki dümdüz yol alıyormuş gibi arkada duran diğer adama uçtu!

Fang'in tekmelerinin ne kadar güçlü olduğunu bilen Edgar, kendi dövüşüne odaklandı ve yere inerken atkısını yere vurmak için hazırladı. İçindeki henüz anlayamadığı başka bir gücü keşfetmeden önce de yere vurup sallayabiliyordu, bu sefer de bunu kullanacaktı. Sağ kolunu tekrardan iyice gerdi ve bu vuruşun kolunu sağlam bırakması umuduyla tüm gücünü kullanarak atkıyı yere vurdu. İşe yaradığını hızlıca ayağa kalkarken farketmişti, rakibi sendeledikten sonra toparlanmaya çalışıyordu. Bunu hiç beklemediği belliydi, gözleri kocaman açılmıştı.

Diğer yandan Fang de üzerine düşeni yapıyordu. Yanına vardığı kişiye önceki dövüşünde Edgar'a yaptığı gibi sersemletici bir tekme attı ve adamın toparlanmasıns fırsat vermeden arkasına fırladı. Dizinin arkasına vurarak eğilmesini sağladı. Arkasında onu izleyenlere "Burası çok tehlikeli, hemen buradan gidin!" derken arkadan adamın üzerine atladı ve adamın omuzlarına tutunurken tüm gücüyle kendini geri çekti. Onu tamamen düşürmeye çalışıyordu.