"Keşke şu anlamsız kalabalık yerine sen olsaydın..."
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Oğuz <3
★
Gözlerimi hafifçe aralayıp etrafıma göz gezdirdim. En son yoğun bakımın önünde hep birlikte oturuyorduk. O ara uykuya dalmış olmalıydım. Hafifte olsa ağrıyan başımı ovalayıp ayaklandım. Yavaş adımlarla odadan çıktığımda hemen yanda bekleyen Cenke döndüm. O da odadan çıktığımı fark etmişti.
"Bir gelişme var mı Cenk?" Karşımda ki adam kafasını sağa sola salladı.
"Yok efendim." İç çekip dudaklarımı nemlendirdim.
"Valeriyi normal odaya aldılar mı peki?" Cenk kafasını salladı.
"Evet ama uyutmaya devam ediyorlar." Gözlerimin dolmaması için alt dudağımı dişleyip derin bir nefes aldım.
"Beni odaya götürür müsün?" Cenk kafasını sallayıp ilerlemeye başladığında bende peşinden ilerledim. Sağa saptığımızda gördüğüm tanıdık yüzlerle adımlarımı hızlandırıp yanlarına ulaştım. Hepsi uykusuz bir şekilde kapının önünde beklemeye devam ediyordu. İç çekip annemin yanına oturdum. Onlara her ne kadar yalan söylemek istemesem de Valeriynin iş ortaklarından birinin hırsına yenilip Valeriyi vurması için adam tuttuğunu söylemiştim. Yaptığı işi saklamak doğru değildi ancak başından beri gizlediğimiz için yalan söylemeye mecbur kalıyorduk. "Anne eve gidip dinlenin biraz. Valeriyi uyutuyorlarmış zaten daha fazla burada beklemenin bir anlamı yok."
"Seni burada yalnız bırakıp gitmek istemiyoruz oğlum. Sende gel desek gelmezsin biliyorum." Kafamı sallayıp hafifçe gülümsedim.
"İyiyim ben anne dinlendim de zaten merak etmeyin siz beni." Annem iç çekip hafifçe esnedi. Babam bile uykusuzluktan başını ovuşturuyordu. "Hadi annecim hem dinlenip yine gelirsiniz." Annem mecburen kafasını salladı.
"Tamam, biraz uyuyup akşama doğru yine geliriz. Sende bir şey olduğunda bizi ara hemen tamam mı?" Kafamı salladım hızlıca.
"Tamam anne merak etme." Annem gülümseyip uyuklayan babamı hafifçe dürttü ardından Figen hanımla kısaca vedalaşıp babamla birlikte asansöre yöneldi. Esin zaten dün akşam evine dönmüştü. Geriye Figen hanım, ben, Cenk ve Chris kalmıştı. Mark beyle Valeriynin babası ise yüksek ihtimalle olayla ilgileniyordu. "Figen hanım biraz uyasınız iyi olmaz mı?"
"Yok oğlum gözüme uyku girmez." İç çekip yanına oturdum. "Cenk gidip kahvaltılık bir şeyler getir. Toprak oğlum aç kalmasın." Cenk hızlıca kafasını sallayıp yanımızdan ayrıldı.
"Doktor bir şey dedi mi?" Figen hanım kafasını sağa sola salladı.
"Yok, sadece birkaç saat daha uyutacağız dedi." Kafamı sallayıp önüme döndüğüm sırada bize doğru yaklaşan Oğuzla hızlıca ayaklandım.
