Mint Choco (Kookmin)

Part 18

جیمین نگاهی به جونگکوک انداخت و بعد به سونگ یون.

جونگکوک در حالی به سونگ یون خیره نگاه می کرد که به نظر نمی رسید علاقه‌ای به این کار داشته باشد ولی سونگ یون، از ان جایی که او را زیاد نمی شناخت، مطمئن نبود چرا به جونگکوک زل زده.

ـ شما دو نفر همدیگه رو چطوری میشناسین؟

سونگ یون که تا ان لحظه حالت چهره اش پر بود از رمز و راز، به خودش برگشت و لبخندزنان گفت:

- ما به یه دبیرستان میرفتیم.

ـ واقعا؟

سونگ یون سر تکان داد:

-اوهوم. البته...

نگاهش جونگکوک را برانداز می کند:

- جونگکوک خیلی عوض شده.

روی میز، سمت جونگکوک که دست به سینه نشسته خم شد:

- شناختنت هنوزم سخت نبود جئون جونگکوک.

جیمین به خوبی فهمیده بود جونگکوک از این ملاقات ناگهانی کلافه است.

سونگ یون را نادیده گرفت و رو به جیمین کرد:

-اینو از کجا میشناسی؟

سونگ یون پوزخندزنان تکه‌ای گوشت در دهانش گذاشت:

-این؟!

جیمین پاسخ داد:

- رییس کلابیه که برای کار پاره وقت رفتم.

ـ هنوزم میخوای اون کارو بکنی؟

جوری به چشمان جیمین نگاه می کرد انگار منتظر بود یک پاسخ منفی از او بشنود ولی به جای جیمین سونگ یون جواب داد:

-بهش پیشنهاد دادم بیاد تو کلابم بخونه.

قلپی ابجو نوشید و جیمین متوجه اخم میان ابروهای جونگکوک شد.

ـ صداشو شنیدی؟

برعکس جونگکوک، سونگ یون خونسرد بود.

ـ هنوز نه. ولی دیر نمیشه.

ـ پس نیت واقعیت چیه؟

-پسر خوبیه. دوست دارم کمکش کنم.

ـ مطمئنی؟ اخرین باری که یادمه میخواستی به یه نفر...

جونگکوک نفسی عمیق کشید و دوباره به جیمین نگاه کرد:

-لازم نیست بری به اون کلاب. از اینجا هم استعفا بده میریم شرکت من.

بلند شد انگار بحث را تمام کرده ولی جیمین نظر دیگری داشت.

ـ جئون جونگکوک؟ از کی تا حالا برای من تصمیم میگیری؟

سونگ یون تایید کرد:

-سوال خوبیه.

جونگکوک چشم غره‌ای به سونگ یون رفت و جیمین ادامه داد: