Mint Choco (Kookmin)

Part 22

ـ پس فقط کافیه این دکمه رو فشار بدم و بعد خودش پشت و رو چاپ میکنه؟

سانی سر تکان داد:

- افرین. خیلی سریع یاد میگیری.

جیمین به دکمه دیگری اشاره کرد:

-این یکی واسه چیه؟

سانی که محو دستان جیمین شده بود، لب پایین را به دندان گرفت و دستش را روی دست جیمین کشید و روی دکمه متوقف کرد:

- وااااوو...

ـ چی شد؟ جرقه رو حس کردی توام؟

جیمین که متوجه نشده بود بهش خیره ماند و سانی ادامه داد:

-این واسه وقتیه که بخوای به وای فای وصل شی!

ـ عااا... پس لازم نیست به این کاری داشته باشم. پس الان اینارو چاپ میکنم میام.

ـ باشه... پرینت دورو.. منم اینجا وایمیستم ببینم درست انجامش میدی یا نه.

جیمین با اینکه کار ساده‌ای بود ولی با وجود سانی بالای سرش استرس گرفت در حالی که سانی به هیچ یک از کاغذها و پرینتشان اهمیتی نمیداد.
جیمین کاغذهای گرمی که از دستگاه خارج می شدند برداشت و با دیدن مطالب پشت و روی آن با خوشحالی خندید:

-درسته مگه نه؟

سانی بدون پلک زدن سر تکان داد:

- اوهوم... کارت عالیه.

ـ سانی؟ گزارشت کو؟

سانی آه‌کشان نگاه از جیمین گرفت و پشت میز برگشت:

ـ خروس بی محل...

چنگ دوباره غرید:

- چی گفتی؟

ـ گفتم الان میفرستم.

چنگ به جیمین اشاره کرد:

-پارک؟ یه قهوه برامون میگیری؟

جیمین کاغذهای مرتب شده را روی میز سانی گذاشت:

- البته. همه میخورین؟

زویی بی آنکه دستانش روی کیبور متوقف شوند گفت:

-ماکیاتو.

مین جی اضافه کرد:

-لاته توت فرنگی.

سانی گفت:

-منم اَمریکانو.

چنگ سر جایش برگشت:

- منم یه اَمریکانو.

جیمین تکرار کرد:

- یه ماکیاتو... لاته توت فرنگی. دو تا اَمریکانو. اوکی الان برمیگردم.

پیش از خروج از در چنگ صدایش زد:

-وایسا. از رییس هم بپرس.

ـ اون نمیخوره.

بیرون دوید و سانی صندلی اش را سمت مین جی سر داد: