İleri yürüyerek Antonio'nun yanına geçtim. Dipdibe değildik ama aramızdaki iki adımlık mesafe tanıdığım birine yakın olmanın huzuruyla doluydu. Soluma baktım. Hunter, Elliot ve biraz uzakta Lillian duruyordu.
Gözlerinin içine bakma cesaretini göstermemiştim.
"Thomas."
"Şşt! David." Thomas zafer kazanmışcasına gülümsüyordu.
Çoktan kazanmış olma olasılığı ürkütücüydü.
"Seni kendime sakladım." dedi.
Arkasındaki çocuklara baktı. En öndeki bir düzine kişi yaylarını kaldırıp nişan aldılar. Ve oklar uçma sesiyle beraber soğuyan havayı delerek hedeflerini buldu. Yerde can çekişen kişiler bir bir vuruldu. Yıktığı bir başka duvarın aldığı canların haddi hesabı yoktu.
Artık ölü olanların yanındaki kız -yardım etmeye çalıştığına emindim- bir çığlık attı.
"Kavgan benimle." dedi David. "Bunu biliyorsun."
"A-ah! Her şeyi yanlış anlamışsın." derken Thomas yavaş adımlarla yaklaşıyordu. "Benim kavgam lanet düzen ve kurallarınızla." Herkes Thomas'a bakıyor, zarar görmemek için dediğini yapacak gibi duruyordu. "Eski dostum, David." diyerek ondan çektiği gözlerini bana dikti. Nefretle karşılık verdim. Fakat söylediği şey doğduğum anda itibaren kaybetmiş olduğumu gösteriyordu: "David, David, David... Soyadın neydi?" Dilinin ucundaki bir kelimeyi dile getirmek istercesine parmaklarını şıklattı. "Doğru ya! Nasıl unuturum, Karlberg. David Karlberg! "
Sakinleş, sakinleş, sakinleş.
Kendime emirler yağdırıp vücudumun kontrolünü elimde tutmaya ve nefes almaya çalışıyordum.
"Ve sen, özel kız Gabriella!" Hemen arkada, bakışlarını üstümde hissettiğim Brad'e bakmıyorum. Ağlamayacaktım.
Ağlama, ağlama, ağlama.
Burada olmaz, herkes sana bakıyor.
"Baban türünü yok etmeyi engellemek yerine bencillik yaptı." dedi Thomas.
Her bir hareketini gözünü kırpmadan izliyordum. David'in yanından geçti. Kimse kıpırdamıyordu. Ellerini açtı. "Gabriella." dedi. "Konuş benimle. Kurtulan tek Ateş olmak nasıl bir duygu?"
Geri çekildim.
"Korkma." dedi yüzüme bakarken. "Sana zarar vermeyeceğim. David'in kızıma yaptığı gibi seni öldürmeyeceğim."
İşte bu kadardı. Tek bir cümle ile her şey ortaya çıkmıştı. Becky'yi asla sevmemişti. Kızı öldürülmüştü. Muhtemelen Becky'ye her baktığında onu görmüştü. Thomas'ın kızı bir Ateşti. Ve David tarafından ortadan kaldırılmıştı.
"Travis seni nasıl gözden kaçırdı!"
Luthor.
Luthor, en başından bana cevabı vermişti.
Travis ve diğerleri Ateşleri öldürüyordu ve David beni Robert'a bırakarak korumuştu. Dokata zaten sıradan olduğu için bu takasta zarar görmemişti.
"Durma." dedim. "Ne istiyorsan yap."
"Oh, emin ol yapacağım. " Thomas'ın işaret vermesiyle Brad'in arkasındaki oklu çocuklar bu sefer sağlam olanları hedefliyordu. Her biri nişan alınmıştı ve tek bir kelimeyle hayatları sona erecekti.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Kontrol (2)
Fiksi IlmiahArkamı döndüğümde görmeyi umduğum son kişi orada duruyordu. Dağınık saçları, beni her gören kişide olan şaşkınlık ve bir çift siyah göz. Bütün beklediğim bu değil miydi? Koşup kollarına atılmam gerekiyordu. Tabii gerçek olsaydı. Brad bana doğru iki...
