OYUN BOZAN

°32• SARILMAK

İyi okumalar :)

15 tatile az kalmıştı. Bu beni bir yandan rahatlatırken , bir yandan da geriyordu.

Oflayarak önümdeki test kitabımı kapattıktan sonra oturduğum sıradan kalkıp yavaş adımlarımla sınıftan çıktım. Gözüm bizimkileri ararken onları görememiş çoktan bahçeye adımımı atmıştım. Güneş gözlerimi delip geçiyordu , göz kapaklarımı kısıp etrafı süzdüm, yavaşça ilerlemeye devam ederken.. Merve'lerin gülüştüğü gruba baktığımda; Can ve Ege de orada oturuyorlardı. Can'la bakışlarımız kesişince gülümseyip 'gel' manasında eliyle çağırdı.

Onları izlerken yakalandığım için utanırken kendimi avutarak oturdukları çardağa doğru ilerledim. Yanlarında iki kız daha vardı.

Çardağa vardığımda Can'ın yanına oturdum. Dirseklerimi önümdeki masaya yaslayıp yüzümü de avuçlarıma yerleştirdim.

" Naber Duru'cuk ?" diye gülerek soran sarışın kıza ne kadar göz devirmek istesem de güçlü bir şekilde gülümseyip ;

" Sana ne!" diyerek bakışlarımı okulun çıkış kapısına çevirdim.

" Senle de hiç konuşulmuyor !" diye homurdanan diğer esmer kıza bakıp ;

" Muhattabım olsaydınız eğer gayet de konuşurduk ama şuna bir bak ki arkadaş çevremin kıyısından köşesinden geçemezsiniz, canım!" dedikten sonra yüzlerindeki kızarıp bozaran ifadeye karşılık veremeden Merve telefonuyla karşındaki kişiyle konuşmaya başladı.

" Efe neredesin ?" diye sorduğunda oturduğu yerden kalkıyordu . Bana gözleri kısılırken gülümseyip çardaktan çıktı .

Ofladım. Efe bu gün yoktu , 15 tatilde de büyük ihtimalle görüşemeyecektik,tam ilerleme kat ettim derken . Çünkü kızların anlattığına göre her 15 tatilde yaptığımız gibi Uludağ'da otele gidecektik. Ne kadar kar olurdu onu bilemiyordum ama güzel geçeceğe benziyordu.. Fakat bunun düşüncesi bile beni mutlu etmiyordu.

Bu gün sinirlerim bozuktu ve nedenini belki de bastırmaya çalıştığım özlemimdi fakat tam olarak kestiremiyordum. Kızlar da huysuz deyip duruyorlardı sabah. Ama gerçekten keyfim yoktu.

Annemi özlemiştim, hem de fazlasıyla..Onun yerine koyabilecek kimsem yoktu ki olsaydı da onun yerini dolduramazlardı.. İlgisiz olan babamı da özlüyordum. Soğuk fırtınaların estiği yemek masamızı dahi özlüyordum..Bir keresinde yemek yerken konuştuğum için babam çok kızmıştı fakat annemin tek bir sözüyle gerginlik dağılmıştı. Gerginlik dağılsa da o sessizlik yemekte her daim hakimdi..Ama mutluydum,bir ailem vardı şu ankinin akisine.

Dalgınlığımdan sıyrılıp masadan kalkan ikiliye baktım , Merve'nin arkasından kantine gidiyorlardı.

Oğlanlar maç muhabbeti yaparken, Can neden bu gün böyle olduğumla ilgili tonlarca soru soruyordu ve ben de her seferinde geçiştiriyordum.

" Hadi yemekhaneye gidelim!" dediğinde Can'a bakıp başımla onaylayarak ayağı kalktım ve yemekhaneye doğru ilerlemeye başladık, acıkmıştım.. Guruldaması an meselesi olan karnıma elimle bastırdım. Rezil olmak istemiyordum .

" Çok açım !" dedim sitemli bir şekilde, ardından güldük ve sıraya girdik.

Kitaplardakinin aksine önümüzdekiler çekilmedi ve biz de kalabalık olan sırada bekledik. Can benden önce alıp masaya ilerlerken ben de tepsimi alıp dönmüştüm ki elimdeki tepsi çarptığım kişinin üzerine yapıştı ve ardından yere düştü. Dudağımı ısırıp bir kaç adım geriye gittim ve oluşturduğum manzaraya bakarak derince iç çektim. Kızın beyaz gömleğinde taze fasulyeler, biraz pilav ve yoğurt vardı..