A Perfect Game (voltooid)

2. 'Je bent uit!'

2

De pers had na de wedstrijd van gister weer vele vragen gesteld die niets met honkbal te maken hadden. Zijn groeiende ergernis, ten aanzien van hun aanhoudende vragen over Melinda en de hele affaire om haar heen, deden hem realiseren dat hij al veel te veel tijd had gestoken in deze onbeduidende relatie.

Hoewel hij haar acties niet zou verdedigen, ging het hem te ver om haar publiekelijk te dumpen. Ze had zijn aarzeling opgemerkt en hem gesmeekt nog een tijdje te wachten met de beëindiging van hun relatie. Met tegenzin had hij zijn woord gegeven.

Hij zou een moment uitkiezen, wanneer de ergste storm geluwd was, om zijn status als vrijgezel te bevestigen. Voor nu had hij al zijn energie nodig om zijn werk te doen.

Met een wiegende beweging probeerde hij de lichte stijfheid uit zijn rechterheup te krijgen. Hij was 32 jaar en het seizoen vroeg veel van hem. Als aanvoerder van het team keken veel van de jongere spelers naar hem op. Het was aan hem om het goede voorbeeld te geven.

"Nu aan slag...voor de New York Yankees...nummer 2, Ryan Maynor."
Ryan schrok wakker uit zijn overpeinzingen. "Kom op jongen, concentreer je."

Hij ademde diep in terwijl hij naar de plaat liep. Oké, vaste routine...ingraven van de rechtervoet, ingraven van de linkervoet, zorgen voor balans, losjes de knuppel zwaaien en tenslotte contact maken met de pitcher. De worp. Wijd. Stap terug, even rustig en opnieuw...

Deze keer raakte hij de bal vol op de knuppel en de bal vloog voorbij de tweede honkman ver het achterveld in. De slag scoorde en een enorm gejuich steeg op. Hij haalde met gemak het tweede honk. Terwijl hij zijn handschoenen uittrok gleed zijn blik naar de jonge vrouw op de tribune.

Hij zag het hoofd bedekt met Yankees baseball petje gebogen over het schijnbaar machtig interessante boek, want ondanks het lawaai dat uit ongeveer 50.000 kelen werd voortgebracht leek het hem toe dat ze niet een spier had bewogen. Geïrriteerd bleef zijn blik op haar gebogen hoofd hangen. Ze leek zo onverstoorbaar en hij vroeg zich af wat ervoor nodig zou zijn om haar aandacht te trekken. Misschien...

Een duw in zijn rug onderbrak zijn gepeins.
"Je bent uit!", hoorde hij de tweede honkscheidsrechter roepen. "Wat?" Ryan keek verbijsterd naar de dug-out en zag de algemeen manager Joe Torres zowat uit zijn vel springen. In het moment dat hij was afgeleid had de catcher zijn kans waargenomen en had de tweede honkman van de tegenpartij gezorgd voor een makkelijke uit op het tweede honk. Geschokt keek hij naar de herhaling op het immense scherm dat in het stadion hing.

Het was de eerste nul en dus zat er niets anders op dan terug te keren naar zijn teamgenoten en de toorn van de nu aan de mond schuimende Torres te ondergaan. Hij kon het niet nalaten om vlak voor het binnenstappen van de dug-out een snelle blik op de vrouw te werpen die de schuld droeg van zijn ongewone gedrag. Het was een klap in zijn gezicht om te moeten zien dat ze net als voorheen onverstoorbaar in haar boek zat te lezen. Een kreet van ongeloof ontsnapte aan zijn lippen en hij scheurde zijn blik los.

Ryan boog zijn hoofd in overgave naar zijn woedende manager. "Waar zit je met je kop? Zo'n fout heb ik je nog nooit zien maken. Je stond nog geen meter van het honk!" De verwijtende opmerkingen en snijdende blikken werden pas onderbroken toen kort daarop de derde nul werd behaald. Hoofdschuddend nam hij zijn plaats als shortstop in en keek Alex Romano, de 28 jarige derde honkman en één van zijn beste vrienden, meewarrig aan. Alex, die in de dug-out zijn blik neutraal had gehouden en voornamelijk de binnenkant van zijn handschoen had bestudeerd, keek hem nu met een doordringende blik aan. "Ik weet dat de pers je de laatste tijd behoorlijk op je nek zit, maar een dergelijke blunder is niets voor jou! Is er soms iets met je aan de hand?"

Diep ademhalend en een laatste blik werpend op het voorovergebogen hoofd van "De Boekenwurm", schudde hij zijn hoofd, sloeg zijn hand in zijn handschoen en riep naar zijn teamgenoten:

"Kom op jongens, laten we deze wedstrijd winnen."