A Perfect Game (voltooid)

37. 'Chantage en goede manieren gaan niet samen.'

37

Anne had bij het stadion een taxi naar kantoor genomen om nog wat werk te doen voordat ze zich op het feest van vanavond kon voorbereiden. Na een uitgebreide douche en een volledig smeer en strijk ritueel van lichaam en gezicht, kleedde ze zich in de zwarte jurk waarin Ryan haar voor het eerst had gekust.

Keurend stond ze voor de spiegel en ze vond dat ze er stralend uitzag. Alles was perfect. Gezicht, haar en kleding. Met vlinders in de buik stapte ze in de wachtende limousine die Chuck had gestuurd, leunde achterover en genoot van het moment.

Hoewel ze dit nooit hardop zou toegeven genoot ze van de jaloerse blikken die vrouwen haar toewierpen als ze aan de zij van Ryan liep. Ze voelde zich volkomen zeker van zijn affectie en dit vertrouwen straalde van haar af.

Als het klopte wat Ryan zei dat bijna alle mannen verliefd op haar waren, dan gold dit toch ook voor hem wat betreft vrouwen.

Een man met zijn charismatische aantrekkingskracht trok de aandacht waar hij ook ging. Anne lachte. Dit maakte haar niet nerveus omdat zij allebei bewuste keuzes maakten.

Beiden waren voorzichtig in het delen van hun persoonlijke affectie met anderen en hoewel hun relatie nog niet lang gestrekt was wist Anne al een hele tijd zeker dat Ryan degene was met wie ze verder wilde.

Haar voornaamste doel in het leven zou zijn om hem gelukkig te maken.

Ze was haar leven aan het veranderen om plaats te maken voor zijn leven en dromen. Zijn dromen zouden onderdeel worden van haar dromen. Een soort harmonieuze inlijving.

Anne bewoog vol zelfvertrouwen in het besef dat de liefde van haar leven vanavond in haar armen zou liggen.

De aanwezige gasten zagen hoe Anne kennissen groette en doelbewust richting de gastheer en gastvrouw bewoog. Chuck pakte haar uitgestoken hand en kuste haar wang.

"Anne, ik heb je nog nooit zo stralend gezien als nu op dit moment. Je bent een mooie vrouw, maar mijn hemel, vanavond zie je er uit als een engel."

Ze bloosde onder zijn extravagante compliment en zocht steun bij Mimi, de jonge bruid.

"Chuck heeft gelijk, Anne. Je ziet er beeldschoon uit. Ik kijk uit naar de ontmoeting met de man die dit op zijn geweten heeft."

Mimi was zeer onderhoudend en begeleide haar langs groepjes gasten en door de verscheidene ruimtes tot het tijd was voor het diner. Anne liep op wolken en was voor het diner gekoppeld aan een charmante jongeman.

Richard Chavez werkte sinds kort voor Chuck en kwam uit het zelfde dorpje in Mexico als de moeder van Chuck. Hij sprak vol passie over zijn werk en zijn grote hobby, diepzee duiken. Met zijn luchtige en ongedwongen conversatie vloog de tijd om. Ze vermaakte zich uitstekend.

Na de tijd zou ze niet meer kunnen zeggen wanneer ze zich voor het eerst bewust werd van het dreigende gevaar. Een onheilspellend gevoel kroop langzaam in haar lichaam en leek zich daar comfortabel te nestelen.

Tijdens het diner waren in de overige ruimtes dansvloeren gecreëerd. Mensen konden praten en een drankje nuttigen, zitten aan tafeltjes of een dansje wagen op de vloer. De muziek was smaakvol en niet te modern.

Anne feliciteerde Chuck en Mimi met een zeer geslaagd feest.

"Dit is geheel Mimi's aanpak", zei Chuck gul.

"Ik denk niet dat ik in staat zou zijn om zo'n smaakvol feest te geven. Mijn stijl ligt meer in het schokelement. Misschien de volgende keer", zei hij met een knipoog.

Richard vroeg of ze wilde dansen en begeleidde haar naar een kleine vloer. Hij was heel grappig en Anne liet hem uitgebreid aan het woord. Het was heerlijk om even zorgeloos te genieten.