A Perfect Game (voltooid)

48. 'Pride and Prejudice'.

48

De droom van elk reclame en persbureau in New York kwam uit toen de Mets kampioen van hun divisie werden zodat de Yankees en Mets in de World Series tegenover elkaar kwamen te staan.

Heel New York stond op zijn kop en overal waar je kwam spraken mensen over honkbal.

Op Time square was een enorm billboard van Ryan geplaatst.

Anne liep al op haar tenen, maar wist nu niet meer waar ze het zoeken moest. Smekend hing ze aan de lijn met haar moeder.

"Willen jullie alsjeblieft langs komen. Ik heb echt afleiding nodig."

Marieke stelde verder geen vragen en samen met Jacob vlogen ze de volgende dag naar New York. Bij aankomst omhelsde Marieke haar dochter stevig.

"Ik denk dat we heel wat te bespreken hebben."

Jacob hield zich wijselijk stil, greep de hand van zijn dochter en gaf een klein bemoedigend kneepje.

Anne knikte en ging hen voor naar een auto die op hen wachtte en naar het hotel zou brengen. Omdat ze dicht bij haar ouders wilde zijn had ze voor de duur van hun verblijf een suite gehuurd op dezelfde verdieping. Aangekomen in de suite keken haar ouders vol ontzag rond. Er waren kosten nog moeite gespaard om dit een bijzondere ervaring te maken.

"Dank je, Anne. Alles ziet er geweldig uit", zei haar moeder tijdens het diner beneden.

Ze spraken over alledaagse dingen. Dingen die je bespreekt als je elkaar al een tijdje niet hebt gesproken. Jacob ontspande en genoot van zijn maaltijd. Het was pas in de lift naar boven dat Marieke zei:

"We hebben Ryan ook ontmoet."

De bekentenis hing zwaar tussen hen in en het koste Anne een kleine minuut om te reageren.

"Wanneer?"

Marieke ging haar voor de kamer in en zei nonchalant:

"Een paar weken terug. Hij was naar Nederland gevlogen omdat hij je zocht."

Haar moeder keek haar met opgetrokken wenkbrauwen aan toen ze niet reageerde. Met een dikke denkrimpel op haar voorhoofd liet Anne zich in een stoel zakken. Even staarde ze naar haar ouders, zuchtte diep en vertelde haar verhaal van begin tot eind.

Marieke zat met haar hand tegen haar mond geklemd en Jacob was rood van woede.

"Dat was teveel om allemaal alleen te dragen, Anne. Dit had je best met ons mogen delen."

Ze keek haar vader schattend aan.

"Weet ik. Ik heb veel mensen buitengesloten. De schok was gewoon te groot."

Ze stond op en gaf haar beide ouders een dikke knuffel.

"Het is al laat en jullie zijn vast moe. Slaap lekker."

Anne liep de gang door naar haar eigen suite, ging vrijwel direct naar bed en lag het grootste deel van de nacht klaarwakker.

Bij het ontbijt viel het haar op dat haar moeder een paar keer naar haar vader had gekeken en hem tenslotte maar een por gaf.

"Oh, ja. Hm, Anne? Zou jij me vanavond mee willen nemen naar de wedstrijd? Volgens Benjamin was het een heel festijn."

"Natuurlijk, pa", zei Anne.

Ze keek met een schuin oog naar haar moeder die zeer tevreden leek te zijn.

"Ik had voor vandaan een aantal leuke dingen gepland, maar die zijn allemaal overdag dus er komt niets in het gedrang."

Anne had Claudia een route uit laten stippelen tussen bezienswaardigheden en leuke winkels zodat ze een boeiende dag kon bieden aan beide ouders. Moe maar voldaan zakten ze aan het einde van de middag in de zachte stoelen van hun luxueuze suite. Bezaaid met zakken vol aankopen stak Jacob zijn hand in overgave omhoog.