A Perfect Game (voltooid)

21. 'Ik ben 100% single!'

21

Ryan was die ochtend wakker geworden met een heerlijk lichaam tegen het zijne. Anne had in de nacht het laken van zich afgegooid. Haar bigshirt was omhoog gekropen en Ryan zag dat ze een zeegroen slipje droeg. Zijn handen jeukten om haar aan te raken. Haar lange benen en ontblote buik lagen onbeschermd voor zijn hongerige blik en hij stak een hand uit om haar heup te strelen. Hij drukte zijn heupen tegen haar ronde billen en na haar donkere haar aan de kant te hebben geschoven had hij vrij baan in haar nek.

"Goedemorgen", zei Ryan vlak bij haar oor.

Met een genietende zucht rekte ze zich uit en legde ze haar rechterarm op zijn heup.

"Hm, goedemorgen", zei Anne.

"Hoe laat is het?"

Ze was te lui om haar ogen te openen. Ryan richtte zich lichtjes op en leunde een beetje over haar heen om naar de wekker te kijken. Dat leunen was niet echt nodig maar hij genoot van haar onderdrukte kreun, bij het verhevigen van hun lichaamscontact.

"Half negen. Hoe laat was je vannacht thuis?"

"Half vijf."

"En deel ik het bed met een crimineel?"

"Nee, hij heeft de aanklacht laten vallen."

Anne draaide op haar rug en Ryan schoof half over haar heen. Met haar hand liefkoosde ze zijn borstkas en keek hem verlangend in zijn ogen. Ryan overbrugde de afstand en zijn mond sloot zich om de hare. Met haar tong volgde ze de zachte delen van zijn mond en dronk zijn smaak in. Deze man was zwaar verslavend. Hij nam de tijd om haar mond te verkennen en zijn diepe kussen maakten haar week. Maar wanneer het moment daar zou zijn dat hun lichamen zich zouden verenigen, had ze condooms nodig en die had ze niet in huis. Trouwens ze had nu ook geen tijd.

Ik moet opstaan", zei ze met een spijtige zucht.

Met tegenzin liet hij haar rechtop zitten. Anne draaide zich op de rand van het bed naar Ryan toe. Steunend op een arm en de rest van zijn krachtige lijf gestrekt leek hij een uit graniet gehouwen adonis. Zijn prachtige bruine lijf stak af tegen haar witte lakens. Het scheen haar toe dat hij hier hoorde, in haar bed. Maar hoe kon hij hier thuis horen als er nog een dame was die claim op hem legde.

Anne die niet bekend was met het fenomeen van het groen-ogige monster, werd vervuld met een vuur dat haar Ryan deed omduwen en met een snelle beweging schrijlings op zijn heupen plaats te nemen. Zijn armen pinde ze naast zijn hoofd.Overbluft door de snelle beweging lag Ryan hulpeloos onder haar lichaam. Niet dat hij het erg vond, integendeel. Ze zat met haar billen precies goed om...

"Wie was die vrouw in het restaurant?"

"Wie?" vroeg Ryan verbluft. Hij had even tijd nodig om haar vraag te verwerken.

"Oh, ik snap al wie je bedoelt. De eigenaar van de visvijver."

Zijn groene ogen glommen van plezier toen hij de jaloerse toon van haar stem hoorde.

"Dat was de dochter van de jongste broer van mijn vader. Omdat de wedstrijd verregende, heb ik haar mee uit eten genomen. Het restaurant was haar keuze, niet de mijne."

Er verscheen een brede glimlach op zijn gezicht die haar deed smelten.

Met een snelle beweging kwam hij omhoog en draaide haar onder zich. Hij lag met zijn volle gewicht op haar. Haar armen waren boven haar hoofd gepind, zodat haar borsten vooruit staken door het bigshirt. Zijn heupen lagen tussen haar gespreide benen.

"Ik ben 100% single."

Met vuur in zijn ogen dook hij op haar lippen en plunderde uitgebreid haar mond. Ze lag hulpeloos onder hem, maar hij las geen paniek in haar glanzende blauwe ogen, die opengesperd waren door de intimiteit van zijn lendenen tegen haar gevoelige zone. Hij begon met zijn heupen te bewegen en ze reageerde direct. Haar benen sloten om zijn heupen en trokken hem dichter naar haar toe. Haar polsen met links in bedwang houdend, had hij zijn rechterhand vrij om haar te liefkozen.