38. Marionet.

212 13 2
                                        

38

Mark kwam stilletjes zijn appartement binnen. Hij had Peter op het vliegveld afgezet en daarna nog wat drankjes in een hippe mannenbar gedronken. Aan de balie hadden ze hem verteld dat Anne enkele uren eerder was gearriveerd. Alleen.

Met een fronsende uitdrukking zag hij de aangebroken fles wodka op zijn bureau staan naast de computer die op stand-by stond. Met één druk op de knop activeerde hij de computer en liet zijn ogen over het scherm flitsen.

Bij enkele woorden bleef zijn blik hangen; het beïnvloeden van uitslagen, relaties met getrouwde vrouwen, belastingsfraude, prestatieverhogende middelen. Mark scheurde zijn blik los en keek ontzet voor zich uit.

Dit was pure karaktermoord!

Hij trok zijn jasje uit en stroopte zijn mouwen op. De printer deed geluidloos zijn werk en Mark liep met de stapel papier naar de bar waar hij een glaasje sherry voor zichzelf inschonk voor hij een rode pen pakte en op de bank zittend begon met aantekeningen makend.

Zo vond Anne hem de volgende ochtend, slapend op de bank met papieren vol rode aantekeningen om zich heen verspreid.

Na een snelle douche kleedde ze zich aan, zette een pot verse koffie en maakte een ontbijt. Ze tilde een dienblad met koffie en yoghurt met fruit naar de salontafel. Zachtjes schudde ze aan zijn schouder om hem wakker te maken.

Mark sloeg vermoeid zijn ogen op en keek haar waterig aan.

"Hoi", zei Anne die het woord goedemorgen niet over haar lippen kon krijgen.

Hij ging rechtop zitten en er gleden enkele papieren op de grond.

"Geen goedemorgen, of wel soms", vroeg hij zachtjes.

Anne schudde slechts haar hoofd. Haar onderlip begon te trillen en ze moest hevig slikken om haar tranen terug te dringen. Mark pakte een willekeurige bladzijde op.

"Wat heeft dit allemaal te betekenen?"

Anne haalde diep adem.

"Een stel belangrijke en invloedrijke mensen hebben bedacht dat ze het niet een goed idee vinden dat ik een serieuze relatie met Ryan heb omdat hij zwart is en ik blank."

Anne stond op en liep handenwringend naar het raam.

"Ik ben vriendelijk doch beslist verzocht om de relatie te beëindigen. Om hen van mijn medewerking te verzekeren hebben ze een pakket samengesteld dat mij ervan moet overtuigen dat hij beter af is zonder mij."

Anne keerde zich naar Mark toe. Ze waaide met haar armen over de papieren.

"Aardige poging, vind je niet?"

"Anne, de informatie die hier is verzameld zijn flagrante leugens, maar kunnen potentieel dodelijk zijn voor zijn carrière. Zijn publiek imago zal in reepjes worden verscheurd."

Hij stond op.

"Wie zou hem zo haten dat hij één van de lievelingen van New York zo keihard onderuit wil halen?"

Anne haalde haar schouders op.

"Eerlijk gezegd heb ik geen idee. Wat voor mij van groter belang is om te weten hoe serieus ik dit moet nemen? Ik ga mijn leven met Ryan niet op het spel zetten voor één misselijke vent met hoogmoedswaanzin."

Mark dacht even diep na.

"Het zou een stuk schelen als we de man kunnen identificeren die de boodschap overbracht."

Anne keerde terug naar de bank.

"Ik zou Chuck kunnen vragen om de beveiligingsbanden van gisteravond?"

A Perfect Game (voltooid)Verhalen om door geobsedeerd te raken. Ontdek het nu