26. Samen.

314 12 3
                                        

26
       
In het volle licht van de dag, dat de slaapkamer binnen stroomde, opende Anne met moeite haar ogen. Er was op de deurbel gedrukt en op zoek naar een geschikt kledingstuk om haar naakte lichaam te bedekken, liep ze door de kamer. Naast de stoel vond ze Ryan's shirt. Deze was net lang genoeg om haar met fatsoen te bedekken. Kijkend door het spionnetje zag ze een medewerker van het hotel met een karretje vol eten staan. Ze opende de deur en de man reed het karretje naar binnen.          

"Dank u", zei ze, een handtekening zettend onder de rekening.

Ze sloot net de deur toen Ryan gekleed in zijn spijkerbroek de kamer binnen slenterde. Leunend tegen de deur zag Anne hoe hij naar het ontbijt liep en een rijpe aardbei in zijn mond stopte.

"Goedemorgen, mr. Maynor", zei ze op verleidelijke toon.

Ryan's blik gleed over haar schaars geklede lijf.

"Goedemorgen, miss Wijsman."

Met soepele tred overbrugde hij de afstand en pinde haar lichaam tegen de deur. Met onverminderde passie na een nacht vol intensief liefdesspel, eiste hij haar mond op. Anne proefde de zoete aardbei en liet de golf van begeerte over haar heen stromen. Er leek geen eind aan te komen. Vannacht hadden ze elkaar keer op keer lief gehad totdat ze in een bevredigde staat in slaap waren gevallen. Haar honger was slechts tijdelijk gestild en haar lichaam vroeg nu al weer om zijn volgende dosis.

"Hou je wel genoeg energie over voor de wedstrijd van vanavond?" vroeg ze zwaar hijgend de knopen van zijn spijkerbroek losmakend.

"George vermoordt me als hij denkt dat je slecht speelt omdat je met mij uitgaat."

Ryan's spijkerbroek gleed naar zijn enkels, waar hij met één beweging uitstapte. Hij trok Anne aan zijn shirt mee naar de slaapkamer en duwde haar op het grote, omwoelde bed.

"Mr. Feinbrenner, zal geen klachten hebben over mijn prestaties op of van het veld."

Van het nachtkastje pakte hij een condoom, bracht die aan en schoof op bed tussen Anne's gespreide benen. Haar vochtige warmte omsloot hem en een diepe kreun van genot welde uit zijn keel naar boven. Haar lichaam, hem nu zo vertrouwd, voegde zich gewillig naar zijn bewegingen.

Anne's hart stroomde over van de liefde die ze voor hem voelde en ze moest hard op haar lip bijten om niets tegen Ryan te zeggen, nu deze haar alweer naar een overheersend hoogtepunt bracht. Ze voelde de sterke behoefte om de diepte van haar gevoelens verborgen te houden. Ze zou voor dit moment genoegen nemen met de wederzijdse aantrekkingskracht die hen onweerstaanbaar naar elkaar toe leek te trekken.

Over haar theeglas zat Anne naar Ryan te gluren. Hij kwam net uit de douche en was bezig om zich af te drogen. Zijn korte haar was nog een beetje vochtig en haar ogen volgde de baan van een kleine druppel die aan de handdoek was ontsnapt. Hij gleed van de nek, tussen de schouderbladen naar de holte van de rug waar hij plots door zijn hand werd weggeveegd. Zich ervan bewust dat hij werd bekeken, draaide Ryan zich om en gaf haar een eerste klas uitzicht op zijn getrainde lijf.

Schaamteloos nam ze zijn gestalte bewonderend op. Zonder haast stapte hij in zijn onderbroek en trok hem langzaam naar boven, haar ogen volgden elke centimeter van de reis. Daarna volgde zijn spijkerbroek en zijn buikspieren trokken samen toen hij haar ogen zag verdonkeren terwijl hij zijn knopen dicht deed. Het verlangen van de dame leek zich alweer te roeren, maar voor dit moment zou hij zich gewonnen moeten geven. Hij was uitgeput en had rust nodig om vanavond niet voor aap te staan.

"Kom je vanavond naar de wedstrijd?"

Hij vroeg het op een nonchalante toon, maar wachtte gespannen op haar antwoord. Hij pakte zijn shirt van het bed en haar geur omringde hem toen hij het shirt aantrok. Anne moest moeite doen om zich te concentreren en scheurde haar ogen van zijn aantrekkelijke lichaam.

A Perfect Game (voltooid)Verhalen om door geobsedeerd te raken. Ontdek het nu