Broken Boy meets Broken Girl

Chapter 48

Chapter 48- Tied

Parehas silang umupo sa two-seater round table, na-katapat ko lang. Kumunot ang noo ko sa kanila pero nag-diyan ka lang hand gesture sila. Ako naman itong si uto-uto, hindi umalis. Tumingin nalang ako sa stage, kung nasaan ang mga nag-peperform. Masaya naman pala dito, merong tumutugtog ng saxophone, guitar, drums, and the like.

Habang masaya ang tugtog ay nag sayawan ang mga tao. Kaniya-kaniyang inaya ng mga lalaki ang mga babae. Si Raven at Yen naman, nag-eenjoy sa sine-serve na wine. 'Di naman ako maka-lipat sa table na kina-uupuan nila dahil kahit isang galaw ko palang ay bantay na nila. Nakakainis naman 'tong dalawang 'to.

Sinerv-an din ako ng wine na siyang ininom ko agad.

Maya-maya ay nagsi-upo na ang mga sumsayaw kanina at isang mellow tune naman ang ni-play sa stage. Para siyang tune ng A Thousand Years.

"The day we met,
Frozen I held my breath
Right from the start
I knew that I'd found a home for my heart...
... beats fast,"

Napa-tigil ako sa pag-lagok nung wine dahil sa narinig ko. The singer's voice was cold and relaxing. And also, sweet and very, very, familiar. Hindi ko alam kung sino pero parang kilalang-kilala ko ang boses. The singer is a guy which made the song more beautiful, for me.

"Colors and promises
How to be brave?
How can I love when I'm afraid to fall?
But watching you stand alone
All of my doubt suddenly goes away somehow,"

I suddenly feel my hands trembling. I don't know why, but the singer... The singer...

"One step closer..."

After that song lyric, the whole restaurant became dark. Sa tense ko ay hinanap ko agad ang phone ko. Ano ba 'to! Epic fail naman ang dinner namin'g tatlo! Tapos umalis pa sila sa table na ito at iniwan akong mag-isa.

"One step closer..."

Lalo akong nanginig dahil medyo lumakas ang boses no'ng singer. Ang pinag-tataka ko lang, bakit ngayon pa nawalan ng kuryente? And bakit parang hindi naman natataranta ang mga tao?

"I have died everyday, waiting for you
Darling don't be afraid, I have loved you
For a thousand years
I'll love you for a thousand more."

Literally, my jaw dropped. Unang line palang kasi no'ng chorus ay bumukas ang ilaw at tumambad sa harap ko si Apollo na hawak hawak ang mic! His face was serious, yet, tears are starting to fall from his cheeks. Then he continued singing,

"Time stands still
Beauty in all she is
I will be brave
I will not let anything take away
What's standing in front of me
Every breath
Every hour has come to this"

Napa-hawak ako sa bibig ko.

"One step closer..." then he took a step closer to me. Hanggang sa magkalapit kaming dalawa. Parang nag-slow motion lahat. At sakto naman bumagsak ang red balloons sa amin'g dalawa.

Halo-halong emosyon ang nararamdaman ko. Naiinis ako na na-iiyak na-natutuwa. Pero ang pinaka-mataas ngayon ay ang tuwa at pagmamahal ko sa kaniya. Sobrang bilis ng tibok ng puso ko na akala mo'y lalabas na siya sa katawan ko. How is that?

He held my hand and pulled me into his chest. Napatayo naman ako at lumanding ang mukha ko sa dibdib niya. Halos sumabog ang mukha ko sa pula. Ang laki laki kasi ng lalaking ito, ang tangkad pa. Kaya para lang akong bola kung hilahin o buhatin niya, eh.

He kissed my forehead.

"I have died everyday waiting for you
Darling don't be afraid, I have loved you
For a thousand years
I'll love you for a thousand more..."