Ηταν μια γυναικα που το παρελθόν την εκανε σκληρη,κανενας δε κατάφερε να κοιταξει μεσα της περα απο εκεινον,εκεινον που την σκοτωσε ,δεν την ένοιαζε αν ξημερωσει το αύριο,βαθια μεσα της ευχοταν να πεθανει...
Τα μάτια του ανοιξαν απαλα,αντικριζοντας τα θλιμμενα ματια της να τον κοιταζουν με αγωνια,ξαναεκλεισε τα ματια και εριξε ενα αγνο χαμόγελο καθως τον ειχε στα ποδια της και του χαιδευε τα μαλλια....
"Που βρισκομαι? Στον παραδεισο?" Ειπε καθως εβαλε τα γελια
Τον επιασε απο τους ωμους και τον εσπρωξε μακρια της
"Με τρομαξες μπραιαν " ειπε καθως εβαζε τα χερια της μπροστά απο το πρόσωπο της για να μην φανουν τα δάκρυα της
Εκανε μια παρεξηγημενη γκριματσα (εκανε τον θυγμενο)
"Θα μπορουσα να ειχα πεθανει! Ετσι με πετας ομορφη γυναίκα μου???"
Ανοιξε για λιγο τα χερια της αποκαλυπτοντας ελαφρα τα ματια και τα χειλη της
"Ε? Αγαπη μου?" Της ειπε καθως της χαμογελασε πονηρα
Πηγε έτοιμη να ξανακλεισει τα ματια και τα χειλη της με τα χερια της οταν με φορα που την ξαφνιασε,κρατησε τα χερια της και την φιλησε δυνατα στα χειλη πεφτωντας πισω μαζι της..
Απλωσε το χερι της και αγγιξε το σημαδι που ειχε στο λαιμο του,ηταν κατακοκκινο ισως αυτό το σημαδι τον ακολουθουσε μια ζωη,οπως και αυτό στο πρόσωπο του...σκεφτηκε εκεινη.
Της ξανατραβηξε τα χερια πισω και τα κρατησε καλα
"Παιζεις μαζι μου ,προσπαθεις να με παραπλανησεις,δε μου γλυτώνεις "
Ορμιξε στο λαιμο της δαγκωνοντας τον απαλα,την εκανε να κλεισει τα ματια
"Μπράιαν...."
Εριξε ενα χαμογελο περηφανα στον εαυτο του και συνέχισε να κανει την δουλειά του.
"Μου αρεσει να λες το όνομά μου " της ειπε καθως της το εκλεισε ματι.
Αρχισε να σκορπαει φιλια σε ολο της το κορμι ,εκεινη ετρεμε στην αγκαλια του,ενοιωθε ευτυχισμένη τοσο,που δε μπορουσε να συγκρατησει τον εαυτο της..
Σηκωσε το φορεμα της ψηλα και αρχισε να την φιλαει στα ποδια και να ανεβαίνει,περασε τα χερια του δεξια και αριστερα της..
Κατεβασε με τα δοντια του τις ραντες και εβγαλε απαλα το φορεμα απο πανω της,ηταν αφημενος παρασυρθηκε αλλη μια φορα μεσα στη φωτια..
"Μπράιαν.." ξανα ειπε μα ο τόνος της μαρτυρουσε εναν πονο,κατι παραξενο το ενοιωσε εκεινος βαθια μεσα του
"Μμμμ"
Ήταν ετοιμος να την κανει δικια του,δε μπορουσε να ελεγξει την καρδια του δε μπορουσε να το σταματήσει,ηξερε την καταληξη,θα χανοταν αλλη μια φορα μαζι της,θα αγγιζε το αγγελικο κορμι της ξανα,ενοιωθε την λυτρωση να έρχεται,οταν...
Ενοιωσε τον σπασμο του κορμιου της επανω του,ο λιγμος της,ευθεις η καρδιά του ραγισε,εβγαλε τα χερια του απο πανω της αμεσως...
Γυρισε το κορμι της πλαγια καλυβοντας τον εαυτό της και εβαλε δυνατα τα κλαμματα,τα χερια της καλυβαν τον εαυτο της μαζι και τα ματια της που ειχαν γινει κατακοκκινα από τα δάκρυα..
"Δέσποινα??"
"Μπράιαν " εκανε να τον αγκαλιασει οταν εκεινος απομακρυνθηκε απο κοντα της ,εμεινε με τα χερια της ψηλα να περιμενει να μπει στην αγκαλια του μα εκεινος δίστασε
"Μπράιαν??"
"Τι τι εκανα λαθος?? Σε πονεσα τι εκανα?? Συγγνώμη αγαπη μου δε θα σε ξαναγγιξω εγω δεν..."
Τον εκοψε με φορα αγκαλιαζοντας τον σφιχτα...
"Εγω συγγνώμη αγαπη μου συγγνώμη δε το εκανα γι αυτό,εγω σε αγαπαω τοσο θελω μοναχα να μη με ξαναφησεις υποσχεσου δε θα το ξανακανεις,σήμερα πηγα να σε ξαναχασω δε θα αντεξω ξανα την απουσία σου,
Την εκλεισε στην αγκαλια του σκεπαζοντας την και ζεσταινοντας την..
"Δε θα ξαναγινει ελα... Ελα αγαπη μου ξαπλωσε"
Ξαπλωσε πισω μαζι της και της χαιδεψε τα μαλλια
"Μηπως Κρυωνεις? Θες να σε ντυσω?"
Κουνησε αρνητικά το κεφάλι της
"Θελω να με ζεστανεις εσυ"
Την εσφιξε περισσότερο στην αγκαλια του...
"Γιατι μου το εκανες αυτο?? Γιατί αλλαξες τοσο τον εαυτό σου που δεν γνωρισα τον ιδιο μου τον αντρα? Εγω που σε ηξερα απεξω,εβγαλες ακομα και το σημαδι απο τοτε που γεννηθηκες γιατί μου το έκανες αυτο??"
"Ηθελα να μην υπαρχει τιποτα που να μου θυμίζει τον παλιο μου εαυτό,δεν θελω να θυμαμαι προσπαθησε να με καταλαβεις ,αλλαξα αλλα ησουν ο μονος άνθρωπος που με αναγνωρισε"
Αφησε εναν βαρυ αναστεναγμο και αρχισε να βγαζει το παντελονι του απο πανω του αργα
"Τι τι κανεις μπραιαν??"
"Εεεε κανει ζεστη και ειχαμε μείνει και κάπου αν δεν κανω λαθος,ακόμα και στον υπνο μου περιμενα αυτη τη στιγμή"
"Τιι ακριβώς στιγμή μπραιαν??τι περιμενες να ζησεις??"
"Κλεισε τα ματια και απολαυσε το όνειρο " της ειπε καθως την τουμπαρε και ανεβηκε απο πανω της..
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
