ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΣΚΑ...

σπιρτο..

Ο Ρόμπερτ κατέβηκε τις μαύρες σκάλες,ενώ το σκοτάδι ειχε πεσει και όλα τα φώτα έκλεισαν,η νύχτα συνοδευτικε από μια παραξενη μουσική,έναν ρυθμό που την επνιγε δεν της αρεσε καθόλου,ηθελε να φυγει πριν τρελαθει...

Κάτι παραξενα φώτα με χαμηλό φωτισμό επεφταν επάνω στις κοπέλες που χωρευαν ενώ η μυρωδιά καπνού ήταν εντονη στα ρουθουνια σου,και δεν μπορούσες να πάρεις ανασα....

Πολλά τραπέζια με πράσινα τραπεζομαντιλα ήταν κάτω από την πίστα και άντρες από διάφορες ηλικίες αλλά και γυναίκες αντίστοιχα,έπαιζαν χαρτιά και διάφορα άλλα βαζωντας στοιχήματα, ο Ρόμπερτ έλεγξε τις γυναίκες που χωρευαν και κοντοσταθηκε σε ενα τραπέζι όπου και εκατσε ,ολοι τον κοιτούσαν με ενα άγριο βλεμμα....

Ενώ ο μπραιαν που ειχε γίνει σκιά του εκατσε σε μια καρεκλα διπλα τους με τα μαύρα σκοτεινα γυαλιά του προσπαθώντας να μάθει όσο περισσότερες πληροφορίες μπορουσε...

"Ρόμπερτ παλιοφιλε τι γίνεται?" Του ειπε ένας άντρας σχεδόν συνομιληκος του χτυποντας τον φιλικά στη πλάτη

Γυρισε με κομμενη την ανασα και
κοιταζοντας τον τρομαγμενος

"Ε εμείς είμαστε φίλοι έτσι?? Ε εσύ είσαι αδερφός "

"ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΔΈΡΦΙΑ,ΌΛΑ ΕΔΩ ΜΕΣΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΆΝΟΜΑ ΚΑΙ ΣΟΥ ΦΤΙΆΧΝΩ ΨΕΎΤΙΚΑ ΧΑΡΤΙΆ ΔΊΧΩΣ ΑΝΤΆΛΛΑΓΜΑ,ΓΙΑΤΙ? ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΕΣΑΙ ΕΣΥ???"

Τα ματια του μπραιαν ανοιξαν διαπλατα

"Θα στα Δώσω ,τι είπα και δεν το τυρισα εγω?"

Ο αντρας θυμωμενος σηκωθηκε πανω όρθιος δίνοντας μια γερή γροθιά στο χέρι του Ρόμπερτ που ήταν αφημενο στο τραπέζι κανοντας τον να βγάλει μια κραυγη πονου

"ΞΈΧΑΣΕΣ ΤΙ ΕΠΑΘΕ Ο ΔΙΠΛΑΝΟΣ ΣΟΥ ΠΡΙΝ ΔΎΟ ΜΕΡΕΣ ?ΝΑ ΣΤΟ ΘΥΜΗΣΩ? ΜΟΥ ΧΡΩΣΤΟΥΣΕ ΔΎΟ ΜΉΝΕΣ ΚΑΙ ΌΧΙ ΤΡΕΙΣ ΟΠΩΣ ΕΣΥ ΧΡΉΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΈΚΟΨΑ ΕΓΩ Ο ΙΔΙΟΣ ΤΗΝ ΓΛΏΣΣΑ,ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΠΕΘΑΝΕ ΑΠΌ ΑΙΜΟΡΡΑΓΊΑ,ΘΕΣ ΝΑ ΠΑΘΕΙΣ ΤΟ ΙΔΙΟ?"

Ο Ρόμπερτ ξεροκαταπιε στην ιδεα

"Θα στα δώσω όσο πιο σύντομα γίνεται στο ορκίζομαι,είναι τελευταία φορά που ήρθες εδώ γι αυτό τον λογο"

"Ωραια,δώσε μου κάτι και φευγω,αλλά όχι από τις ίδιες,καμία καινούργια έφερες? να την τρομαξω λίγο πρώτα ,θελω να νοιωσει αγωνία και φοβο μαρεσει να παίζω με αθωες κοπέλες "

Το χαμογελο του Ρόμπερτ αστραψε σαν ενως ψυχρού δολοφόνου σα να ηξερε ποια πρέπει να του στείλει