ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΣΚΑ...

παραλογισμος..

Βρισκοταν σε ενα πλοιο στο οποιο δεν υπηρχαν κάψιμα για να βάλεις,το μονο πράγμα που ησουν αντιμετωπος να κάνεις ηταν να αναμετρηθεις με την ιδια σου την δυναμη και την αντοχή...

Και ναι,μπορει να παραδόθηκε με την θεληση του μα βρισκοταν αιχμαλωτος,πονουσε περισσότερο το να παραδινεσαι ολομοναχος και όχι με το ζορι διοτι δεν υπήρχαν πια λογοι να αποδράσεις,το σωμα σου και η ψυχη σου βρισκοταν καπου που ισως και να μην επρεπε γιατι το μυαλό σου σε πήγαινε σε νοσταλγικα μερη,πανω στην αγκαλια της..

Βρισκοταν σε ενα ταχυπλοο  κωπηλατο ,ενα πολεμικο πλοιο τριηρης στο οποιο εβαζε κάθε μερα οση δυναμη ειχε μαζι με τους υπόλοιπους εργατες,για να φτασει γρήγορα στον προορισμο του..

Εχασε τον ιδιο του τον εαυτό οπως προεβλεψε εκεινη, δεν ηταν πια ο μπραιαν,ο δικος της Μπράιαν...ακομα και η ιδια του η φωνη βραχνιασε περισσότερο και επεσε σε βαρια κατάθλιψη...

Δεν ετρωγε,αδυνατησε υπερβολικά και το σωμα του ηταν κουρασμένο,ενοιωθες πως βρισκοταν οντως στον δικο του κοσμο,χαμενος στις σκεψεις του,υποτασοταν στα βαναυσα χτυπηματα αλλα επεμενε για εκεινην,περασαν οι μηνες και κοιμοταν με την φωτογραφία της κάθε βράδυ αγκαλια,εσπασε και εκλαιγε καθε μερα περισσότερο,κανενας δεν ακουγε τα πνιχτα του δακρυα, κανενας δεν ακουγε την κουρασμενη του καρδια που κοντευε να κανει ενα μεγαλο μπαμ και να γίνει χιλια κομμάτια που αν εσπαγε θα καρφωναν και θα ματωναν το αθωο κορμι της.

Εφτασε επιτέλους η ωρα του διαλυματος,και εκατσε μονος κοντρα στα ξύλινα κάγκελα κοιταζοντας την θαλασσα,χωρις να ξέρει το γιατί απλα η αυρα της θυμιζε εκεινη..

Το αρωμα της τρυπισε τα ρουθουνια του και τα χερια του απο το δυνατο τρεμουλο και την κουραση τον εγκατέλειψαν κανοντας την φωτογραφία της να φυγει απο τα χερια του και να την παρει απαλα ο άνεμος.

Εβαλε οση δυναμη ειχε και έτρεξε πανω στο ξυλινο δαπεδο ωσπου η φωτογραφία επεσε επανω σε εκεινον τον αντρα,την κοιταξε προσεκτικά και την πεταξε κατω γελώντας ειρωνικα.

Η καρδια του μπραιαν σταματησε,δε ηθελε να την βλεπει στο πατωμα,πιστευε πως με αυτη την φωτογραφία θα την εχει καλα ασφαλισμενη στη καρδια και στο μυαλο του,επεσε στα γόνατα και Συρθηκε να την πιασει οπως προεβλεψε εκεινος ο ακαρδος αντρας και του πατησε δυνατα το χερι κανοντας τον να βγαλει μια κραυγη

"ΚΑΘΑΡΜΑ ΘΑ ΣΕ ΣΚΟΤΩΣΩ "

Τραβηξε με δυναμη το χερι του απο το ποδι εκεινου του αντρα και το κοιταξε να αιμορραγει,σκεφτηκε για μια στιγμή την εικόνα της να του φιλαει το πληγωμενο του χερι και γελασε απαλα,ενοιωθε ακομα την καρδια του να χτυπαει σαν τρελη στη σκεψη της..