My life my choice

Mijn nacht

( Dit deel kan erothische dingen bevatten )

Toen ik naar Katherines kamer ging hoorde ik al een meteen dat ze er was. Want zoals gewone meisjes zijn we lang bezig met onze kleren kiezen. Nog voordat ik kon kloppen hoorde ik al:"Kom maar binnen Lucy."

Ik vond het nog steeds eng wanneer ze altijd wisten wanneer ik er aan kwam. Maar jha als je met een heel huis vol met vampiers zat, kon je ook niets anders verwachten. Eenmaal toen ik binnenkwam werd ik overdondert door paars. De hele kamer was paars op een paar meubels na.

"Hoy Katerine, ik kwam vragen ofdat je een jurk voor mij hebt voor vanavond."

"Ja zeker hoor wat voor een wil je hebben? Of moet ik beter zeggen van welke tijd wil je er een hebben."

"Eentje van nu alsjeblieft."

"Ok welke kleur? Ik heb zwart, paars, wit en groen."

"Liefst zwart."

"Ok hier heb je er eentje."

Ik werd overweldigt door het jurkje dat Katerine me liet zien, het was zo mooi dat ik er gewoon geen woorden voor had.

Katherine zal het waarschijnlijk opgemerkt hebben want ze lachte.

"Mooi hé."

"Ja het is een beeldschoon jurkje."

"Ok nu eens kijke ofdat het wel past in de badkamer kan je je wel omkleden."

"Bedankt."

Toen ik eenmaal omgekleed was. Zag ik dat het jurkje precies speciaal voor mij gemaakt was.

"De jurk staat je beeldschoon. Mijn broer heeft echt wel geluk met jouw."

"Dank je, en oh ja voor ik het nog vergeet wat heeft hij graag van wat er in huis is want ik wil hem straks verrassen met een kado."

"Het enige dat ik weet is dat hij helemaal weg is van jou, en in de tijd dat hij hier rondloopt heb ik hem nog nooit zo vrolijk gezien."

Ik was erg gevleid door wat Katherine zei, ik ging er gewoon van blozen. Maar ik had al een beetje een idee voor wat ik hem allemaal kon geven. Maar ik zal wel iets kunnen vinden van hem in mijn kamer, tenslotte is het zijn kamer ook.

Eenmaal toen het later op de avond werd had ik steeds meer enthousiaster en nieuwsgierig naar wat we vanavond gingen doen.

Maar het bleef nog steeds aan me knagen dat ik nog steeds niets van thuis gehoord had. Ik was zo bezorgd om Kobe want ik vind het zo erg dat hij am eerst niet weet wie zijn vader is en daarna zijn zus verliest. Onze vader is weggelopen na Kobe 4 was geworden we weten nog steeds niet waarom maar we zijn er allemaal over, alleen Kobe hij vraagt soms waar onze vader is. Dan zeggen we meestal dat hij op een lange zakenreis is. Ik liet een traantje weglopen over mijn wang.

Eenmaal ik alles klaar had, de jurk was nog steeds beeldschoon en ik zag er echt respectabel uit. Toen ik me wel zeker 5 keer heb gekeken in de spiegel, klopte iemand op de deur. Het was Erik, in een mooi pak.

"Ok ga nu wel vertellen waar we naartoe gaan."

"Nee nog steeds niet het moet een verrassing blijven."

Plotseling pakte Erik me aan men knieën. We gingen dus lopen.

Ik was nog steeds een beetje duizelig van het lopen. Maar we kwamen aan aan een mooi houten huise en buiten was er een tafel gedekt. Met een mooie roos op de plaats waar ik moest gaan zitten. Erik had heel lekker gekookt maar alleen voor mij want tja vampiers zijn nu niet bepaald veganisten.

Na het eten zette Erik een muziekje op en pakte mijn hand en sleurde me van mijn stoel.

"Ik kan niet dansen Erik."

"Toch wel hoor je hebt dat al bewezen op het honderdagen feest."

Verdomme hij weet dat nog. Toen vond ik Erik nog eng maar nu verklaarde het zijn gedrag wel met dat hij een vampier is.

"Maar ja dat was wel omdat jij wel goed kunt dansen hoor."

"Ja endan ik moet dat wel kunnen als je al 300 jaar op deze aarde woont."

"Oftoch vanaf vandaag 301 jaar."

"Amai dat is al lang."

"Tja maar in al die jaren ben ik nog nooit zo gelukkig geweest als nu."

Ik moest wel blozen, hij had het zo mooi gezegt. Ik legde mijn hoofd op zijn borst. En kwam in een zalige dagdroom die werkelijkheid was geworden.

Ik kuste hem innig en hij mij terug. Hij pakte me op. ik moest lachen en meteen viel ik op iets heel zachts. Het was een bed. Erik deed voorzichtig mijn jurkje uit, want we wisten allebij dat als er iets met het jurkje gebeurde dat we allebei dood gingen. Ik deed zijn jas en das uit. Toen ik zijn hemd probeerde uit te doen warzn mijn handen echt aan het bibberen en toen vroeg Erik: "Wil je dit echt doen?"

"Natuurlijk!" antwoorde ik zelfzeker terug. Ik had het bibberen een beetje meer onder controle want, nu was zijn hemd al uit en zag je zijn gespierde lichaam. Ik begon er kusjes op te geven en Erik zat rustig te trekken aan mijn nek. Eenmaal boven waren onze kussen nog passioneler dan anders, het voelde alsof je elkaar al lang niet meer had gezien. Maar op een bepaald moment moest ik stoppen met hem te zoenen want ik kreeg gewoon geen adem meer. Toen ik weer kon ademen gingen we elkaar verder uitkleden.

Meteen ging hij naar mijn bh fruniken. Maar hij kreeg ze nog snel uit. Ik begon aan zijn broeksriem. Die ik moeilijk uit kreeg dus, hij kwam me helpen. Meteen ging het zoenen door en we konden gewoon niet meer stoppen. Hij deed meteen zijn broek uit en mijn slipje dat ik die dag had aangedaan. We worstelde een soort van om alles uit te doen, ik kon er mijn lach niet meer van inhouden en ik begon er van te lachen en Erik was mee aan het lachen met wat voor houdingen we ons allebij aan het wringen waren. om gewoon te kunnen zoenen.

We wonderen elkaars, volmaakte en aantrekkende lichaam. Als en stuk diamant, waarvan de warmte als een zachte streel over je ogen en rug gaan. Zo voelde alles en ik kon er niet genoeg van krijgen. Erik was precies de hoofdprijs na lange jaren gepest geweest te zijn. Maar op dit moment deerde dit niet, het enige waar ik aan kon denken was Erik hij was mijn hoofdprijs.

We bestreelden elkaar voor de laaste keer en ik kreunde nog een keer. En hij trok zich dan terug, daardoor ontsnapte er een zacht gekreun van tussen mijn lippen. Het voelde een beetje pijnlijk dan maar dat deerde niet voor mij, vannacht was de beste dag van mijn leven. Ik wou dat dit nooit meer zou ophouden. En ik viel in slaap bij de beste en mooiste jongen die ik nooit meer wil vergeten.