My life my choice

Krachten

Lucy:

Ik was nog steeds in schok nadar Erik Ellen vermoord had. Maar ik was al wel blij dat hij me geholpen had. Toen we op zijn bed lagen hoorde ik vanalles.

Waarom moest ik haar nu veranderen voor mijn eigen doeleindes? Hrt is allemaal mijn schuld dat ze nu in deze situatie leeft. Ik ben haar gewoon niet waard. Waarom heb ik nooit naar haar geluisterd? Ik hou veel veel van haar. ik wil haar niet zien lijden. Het komt allemaal door mij dat ze nu zo in de war is met mij en Dylan. En straks kan haar familie weg zijn doordat John ze dan misschien vind. Maar ik zal hen beschermen hoe dan ook.

Het werd me gewoon een beetje te veel en ik zei tegen Erik.

"Stop nu eens met zo luid na te denken en jezelf de schuld te geven van alles. Ik wou zo worden omdat ik van jou hou. Ik heb er geen spijt van dat ik nu zoals jou ben. Mijn liefde voor jou is sterker dan alles. En als Dylan het nog eens probeerd dan gaat hij vanaf dan kinderen moeten adopteren."

Bij het laatste moest ik grinniken. Ik zoende Erik en ging met mijn hoofd op zijn borst liggen en viel in slaap.

~~

Vandaag zou ik naar Dylan moeten gaan. Ik had er echt geen zin in. Hij stond voor zijn packhuis met een 'big smile' op zijn gezicht. Ik negeerde dat en hij deed de deur open. Daar zag ik zijn hele roedel in dat huis zitten. Samen met Erik liep ik naar binnen gevolgd door Dylan. Iedereen keek me raar aan. Sommige gromden zelvens naar me. Maar ik liet het allemaal over me komen. Maar toen hoorde ik iets.

Wat doet die bloedzuiger hier?

Zij mag niet eens op ons land komen.

En waarom heeft ze een zak bij?

Komt zij soms bij ons wonen?

Nee dat mag niet!! Dat kan niet.

Wie is die hotte vampier naast haar? Die wil ik wel eens binnendraaien hoor.

Ik kon het niet meer aanhoren dus ik nam mijn hoofd en begon te schreeuwen.

"IK WIL DIT NET ZOALS JULLIE NIET!! IK ZOU NU OOK WEL LIEVER BIJ MIJN FAMILIE ZIJN MAAR DAT GAAT NU NIET. IK WOU TEGEN JULLIE AARDIG ZIJN MAAR JULLIE GAAN HET ECHT NIET GEMAKKELIJK MAKEN. DOOR AL EEN VOOROORDEEL TE HEBBEN OVER MIJ. EN MAAK JULLIE GEEN ZORGEN IK GA NOG LIEVER DOOD DAN JULLIE BLOED TE GAAN DRINKEN!"

Iedereen keek me verbaasd aan net zoals Erik en Dylan. Hij kwam naast ons staan met en vragende blik.

"Ik zal jou je kamer laten zien."

"Ok"

Toen we aan een grote deur aankwamen. Ging Dylan naar binnen. Ik en Erik volgde hem. We kwamen in een grote kamer met een inloop kast en een dubbel hemelbed. Met een rode bureau. Waarbij er ook al een paar boeken waren die speciaal voor vampieren waren. Toen ik naast de inloopkast keek zag ik dat er een tv stond. Ik sprong meteen op het bed. Het voelde zalig. Dylan ging de kamer uit. Erik kwam naast me zitten.

"Wat was dar nu in het packhuis?"

"Niets ik hoorde gewoon alles en sommige dingen zijn gewoon te veel."

"Maar daarvoor moest je hen toch nog niet zo behandelen."

"Jawel zij hebben geen respect voor mij en ik wou nog tegen hen aardig doen."

"Ja dat weet ik. Ik zou het ook gedaan hebben maar hoe heb je dat allemaal gehoord ik heb amper een paar dingen gehoord."

"Oh vanalles over mij maar ook sommige dingen over jou."

"Oh wat dan?"

"Wil je het echt weten?"

"Je zeker."

"Ok je eigen keus. Ze zeiden dat je hot was en dat ze vanalles met jou wouden doen. Maar die woorden ga ik dus echt niet herhalen."

"Haha. Maar 1 ding weten ze niet."

"Oh ja wat dan."

"Ik ben al bezet."

Gekwetst keek ik hem aan.

"Oh ja en wie is dan de gelukkige vampier?"

"Jij gekkie." fluisterde hij in mijn oor. Ik begon terug te weten waarom ik voor hem viel.

Ik sprong meteen van het bed en ging mijn koffers uitladen. Ik liep voor de laatste keer uit de inloopkast en ging toen mijn andere zak leegmaken. Daar zat alles wat ik nodig had voor school.

Net toen ik mijn laptop wou neerzetten grepen een paar handen mijn heupen en zette me op het bed. Ik keek naar achteren en zag dat Erik nog steeds in de kamer was en dat ik nu naast hem op het bed lag.

Hij begon me zachtjes te zoenen. Ik beantwoorde maar graag die zoen. Ik voelde mijn hele lichaam tintelen.

Na een tijdje klopte er iemand op de deur. Ik liet vol tegenzin Erik los en deed de deur open. Daar stond een onbekend meisje voor mijn deur. Ze had een mandje met bloed in haar handen.

"Dit is voor jou als welkomsgeschenk sorry dat we zo allemaal dachten over jou, maar de meesten hebben hier niet zo'n goede ervaring met vampiers. Zelf heb ik er nog nooit eentje tegen gekomen. Dus jullie zijn de eerste."

"Oh wat tof ik ben Lucy en die jongen daar op mijn bed is Erik."

"Oh aangenaam ik ben Rose."

"Oh wat een toffe naam Rose. Bedankt voor het kado."

"Graag gedaan."

En ze liep weg. ik had het mandje nog steeds innmijn hand en ging naar het bed. Erik zat er nog steeds op.

"Nou je hebt al een vriendin de eerste dag."

"Nou ja maar ze is nog maar een jaar of 15. Ze kan nog niet eens veranderd zijn."

"Sommigen wel. Het hangt af van welke familie ze zijn. Als ze de dochter is van een Alfa dan is ze al veranderd op haar 14 de. Als ze de dochter is van de Beta dan zou ze op haar 16 veranderen. En als ze geen belangrijke status hebben dan veranderd ze op haar 18 de."

"Hoe weet jij dat allemaal?"

"Dat is weerwolvengids 101."

"Hahaha bestaat zo'n ding echt?"

"Nee maar dat is wel basiskennis van het vampier zijn."

"Oh komop moet ik echt zo'n dingen gaan leren?"

"Ja maar dat staat allemaal op dat boekje op je bureau."

"Misschien vind je wat antwoorden van die dingen die je hoord."

"Ja dat is waar misschien kan ik gedachten lezen ofzo."

"Dat is al een antwoord op alles misschien is het waar."

"Wacht ik zoek het snel op."

Ik nam meteen het boek en keek naar de inhoudstafel. Wacht er stond geen. Dus ik ging door alle bladzijden. Dan vond ik iets over krachten.

Als een vampier een kracht beschikt. Is dit zeer zeldzaam. Dit hangt ook af van zijn maker. Als die een speciale kracht heeft dan gaat hij/zij zeker een kracht hebben. Anders is het zeer onwaarschijnlijk dat hij/zij een kracht beschikt.

Toen ik dit gelezen had, keek ik naar Erik hij leek nog witter dan gewoonlijk.

"Wat is er?"

"Niets ik dacht niet dat ik een kracht had omdat ik bijna alles heb geprobeerd."

"Maar dan wilt dat zeggen dat jij wel degelijk een kracht hebt hoor."

"Ja maar welke dan?"

"Dan zal ik dat maar eens gaan uitzoeken.We moeten wel trainen op alles zo kunnen we zien wat je hebt."

"Als je terug mag dan zullen we dat doen."

"Nee ik heb skype en jij hebt toch een laptop dan kan jij gewoon naar het bos gaan met die laptop en ik ga het boek af via hier."

"Dat is wel een idee."