My life my choice

Stad

Erik was er al snel om te gaan jagen dus we vingen snel een paar dingen zodat ik kon gaan oefenen. Ik had niet zo veel zin om met Rose te gaan oefenen omdat ik dan te veel zou te weten komen. Maar ik dacht dat ik gewoon op een paar roedelleden het wel kon proberen. Dan weet ik ineens wat meer over de roedel ook. En misschien kan ik het bij Erik ook proberen.

"Geen geheim is meer veilig voor mij."dacht ik gemeen.

"Ik dacht het niet hoor." hoorde ik een diepe stem zeggen.

Ik keek snel rond om te zien van wie het was maar ik zag alleen maar Erik.

"Kijk eens goed."

Ik keek nog eens rond me maar ik zag niemand.

"Wie ben je?"

"Ik sta naast je dombo!"

Ik schoot meteen omhoog en raakte bijna de toppen van de bomen.

"DOE DAT NOOIT MEER!!" riep ik.

"Oke oke, ik beloof dat ik het nooit meer zal doen."

"Het is je geraden. Kom we gaan terug naar het huis."

"Goed."

We liepen snel terug naar het huis waar ik mocht blijven logeren. Ik ging meteen op het bed zitten en Erik ging naast me zitten. We begonnen statistieken te bedenken van hoe we het bzste zouden aanpakken.

Want als John hen veranderd of vermoord dan gaat hij dood vol met pijn. Ik begon te grijnzen bij die gedachten.

"Ik weet wat die grijns betekend dus vertel het maar."

"Nee."

"Pleas."

"Nee."

"Ga oefenen."

"Misschien."

"Doe dat nu gewoon."

"Ok ik begin met beneden met wat ze denken."

Ik liet rustig alle barrieres zakken en ik hoorde iedereens gedachten die van Dylan, Erik, Rose en nog vele andere weerwolven van de roedel.

Ik probeerde me te consentreren op 1 gedachten en dat was van een onbekend meisje. Ik dacht dat het het meisje was met die vuile gedachten over Erik.

Ik probeerde die gedachten van mz af te zetten en probeerde iedereen uit te sluiten.

"Lukt het?" werd ik onderbroken door een persoon.

"Niets gewoon die hoer van de vorige keer had de sterkste gedachten en die waren gewoon niet zo tof."

"Die ene die zo vuil dacht over mij?"

"Ja en het lukt me niet zo goed om haar buiten te sluiten ik hoor constant vuile dingen die ik niet wil herhalen."

Ik voelde eigenlijk een steek van jaloesie door me gaan met die woorden die door mijn hoofd gingen.

"Je moet niet zo'n gezicht trekken. Je hoefd niet zo jaloers zijn ik heb een pronkstuk hier voor me."

Als ik kon blozen zou ik dat nu doen. Ik was echt gevleid door wat hij nu had verteld.

"Ik ga terug trainen."

Ik begon me weer te consentreren maar deze keer op Dylan. Ik voelde hem al snel dat hij op zijn kamer zat.

Dylan:

Ik voelde een stekende pijn in mijn hoofd. Ik viel op de grond.

"Dylan ik ben het ik wil gewoon met je praten." zei Lucy

"Over wat?" zei ik. Ik kon nog steeds niet antwoorden in mijn gedachten want het was nog steeds een helse pijn.

"Over wat er is gebeurd in het bos. Zonder dat er iemand bij was. Nadat ik met John en de meiden naar dat cafeetje ben geweest."

"Is goed en ga nu uit mijn hoofd want het doet zo veel pijn."

"Oh sorry."

Daarna had ze de verbinding verbroken, de hoofdpijn ebte weg. Ik kon terug gewoon ademhalen. Ze was al beter geworden. Maar ik wou nog niet praten over wat ik toen gedaan had. Het was een domme impuls dat door mijn lichaam ging.

Maar het was wel een ding dat ik al wel lang wou doen. Mijn onderlip doet nog steeds een beetjz pijn maar ik bewonderde Lucy's beheersing met bloed.

Ze was tenslotte een nieuweling en die hadden nooit zo'n goede beheersing als zij. Dat was wel een bewondering die ik sinds die dag voor haar heb. Ze heeft nog nooit een mens gebeten denk ik en dan beet ze mij om los te komen. Ik was al blij dat ze niet verder is gegaan met me leeg te zuigen.

Maar dat is niet gebeurd, nu moeten we ons consentreren op John. Hij jaagt al heel de tijd op mensen. We moeten hem stoppen. En dat gaat vrijdag gebeuren. Ik zet mijn beste wolven in: Liam, Kino en Flint. Zij zijn de beste zij zullen hun geur verbergen en in het café gaan zitten.

*vrijdag*

Lucy is vandaag veel bij mij geweest ondanks Erik zijn protest maar het viel wel mee. Ik denk dat ze spijt heeft van me te bijten. Maar doet er niet toe nu moeten we ons concentreren op de afspraak. Kino, Liam en Flint gaan allebei contact met me hoiden via de link. Wanneer ik thuis ga wachten op hen.

Lucy:

Ik liep naar het cafeetje samen met Erik. Ik ging snel binnen en ging naast Demi zitten en Erik aan de andere kant van mij. Lilly en John keken elkaar veliefd aan. Iets in mij vertelde me dat dat fake is. Maar ik weet niet wat. Ik liet mijn barrieres zakken zodat ik iedereen kon lezen. Ik voelde John en ik begon te lezen.

"Bij mij kom je niet binnen hoor." hoorde ik hem zeggen.

Hij grijnsde naar mij. Dit begon me echt te iriteren.