My life my choice

Bijles

Dylan:

Ik was onderweg naar Lucy.

Ik had wiskunde huiswerk mee dat de leerkracht hadden opgegeven. Het viel nog wel mee van wat we te doen hadden. Toen ik bij Lucy aankwamn deed haar broertje open.

Hooi jij moet zeker die jongen zijn van Lucy's klas zijn die haar bijles komt geven zei hij opgewekt.

Ja dat ben ik zei ik doodleuk.

Kom maar mee, ze is in haar kamer.

Hij wees me haar kamer. Toen ik binnen kwam zag ik een typische meisjeskamer. Maar Lucy was er nog niet. Ik zag dat het raam open was. Dat wou zeggen dat ze eventjes weg was maar niet lang meer.

Hoe kan ze zit eigenlijk volhouden tussen al die mensen? dacht ik.

Eigenlijk heel makkelijk hoor.

Ik schrok me dood van dat Lucy nu in de kamer stond.

Kan je de volgende keer niet gewoon kloppen ofzo of een teken geven dat je er bent.

Nee dit is leuker en trouwens dit is wel mijn kamer.

Oh ja dat is ook waar. Zullen we beginnen met die taak te gaan maken voor wiskunde dan vertel ik je alles.

Ja dat is goed.

* na de bijles*

Lucy snapte heel snel alles. We hadden alleen een slechte leerkracht. Daardoor snapte ze het niet. Door de lessen die ik in het kamp had gekregen, kon ik best wel goed wiskunde. We hadden best wel snel gedaan. Lucy had voor mij en haar een cola gehaald, maar die van haar had ze door het raam leeg gegoten. Zonde van de cola maar ja. Anders zou haar moeder vast en zeker denken dat ze anorexia of zoiets had. Maar nee dit was eigenlijk erger.

Ze is een vampier door mij en Erik geworden.

Ik voel me nog steeds schuldig van die dag. We hadden gewoon niet mogen vechten. En zij had er natuurlijk niet tussen mogen komen. Maar ja soms denk iedereen dat we nog mens zijn maar dat is het niet.

We hadden ook nog wat zitten babbelen over koetjes en kalfjes. Ik zei dat zij eens naar het dorp moest komen om naar de kleintjes te gaan zien misschien vond haar broer daar nog wat vrienden. Maar voor haar het enigste probleem was dat zij een vampier was en anders de rest haar zou aanvallen.

Maar daar zou ik voor zorgen dat dat niet gebeurde.

Lucy:

De bijles was super ik snap nu terug alles van wiskunde. Maar wat hij me juist had gevraagd leek voor mij onmogelijk. Dat zou voor mij en Erik een grote opoffering zijn om naar daat te gaan en dan moest ik ook nog alles zeggen tegen Kobe.

Ik weet het niet zo goed Dylan. Ik moet anders alles vertellen tegen hem en dan gaat hij waarschijnlijk alles vertellen tegen moeder en de hele stad.

Ja dat is waar maar we kunnen proberen ervoor te zorgen dat er niemand als wolf vorm tevoorschijn komt of veranderd.

Kunnen we proberen, ik zal hem halen.

Kobe kan je eventjes naar mijn kamer komen!

Ja is goed ik kom.

Toen mijn broer in de kamer was. Mocht Dylan alles uitleggen tegen hem. Hij zei: ' wil jij soms een naar mij thuis komen want in mijn familie hebben we heel veel kinderen van jou leeftijd. '

Ja is super mag ik gaan Lucy. Pleas pleas pleas. Ik zal klusjes van je overnemen maar gewoon om naar hem thuis te gaan pleas.

Tegen zo iets kon ik geen neen tegen zeggen. Ja is goed maar van die klusjes moet je niet doen.

Kobe kon je niet tegenhouden van blijdschap. En begon te springen en rond mijn nek te hangen. Mijn zelfbeheersing ging een beetje omlaag maar ik kon er nog een beetje tegen. Dylan zag dat en probeerde mijn broer wat te kalmeren maar dat lukte niet. Ik vroeg ofdat Erik mee mocht komen. Hij had er niets op tegen.

Toen mijn broer eindelijk weg was om het aan mijn moeder te vragen. We gingen nog een beetje praten en ons huiswerk was af samen met het leren voor de test was super. We hebben nog zitten lachen en dan gingen we samen naar buiten om wat te wandelen.

Toen we in het bos aan het wandelen waren begon ik een rare geur te ruiken. Dylan begon te lachen en zei: 'Relax het zijn mijn vrienden maar.'

Ok. Maar waarom zijn ze hier?

Gewoon ze moesten waarschijnlijk van vader op verkenning.

Ok. Maar wat wou je zeggen?

Dit. En hij zoende me gewoon. Ik probeerde weg te komen maar dat lukte niet  Hij hield me super hard vast. Dus ik beet op zijn lip. Het begon te bloeden en mijn ogen veranderde rood. Maar nu was ik eerder boos dan hongerig. Ik hoorde gegrom achter mij.

Auh waarom deed je dat?

Ik heb iets met Erik!

En ik liepnzo snel als ik kon naar mijn kamer. Het raam was nog open en ik sprong meteen naar boven. En ik begon te huilen.

Waarom doet hij dat nu vroeg ik in mezelf. Hij weet dat ik iets heb met Erik. En als hij dit te weten gaat komen dan gaat hij het nog erger maken. Ik riep Kobe erbij en zei dat dat partijtje bij Dylan niet door gaat maar dat het een andere keer moest.

Hij was super teleurgesteld maar ik kon Dylan nu niet meer zien. Om me een beetje te kunnen afleiden ging ik al naar het bos om een beetje te gaan jagen.

--------------------------------------------------------------

LIKE ???

COMMENT ???

VOTE ??