Sevme beni, haketmiyorum sevgini dedi... aklımda başka biri var dedi... Eylülden bahsediyordu kesin... Eylülün evlenmesinin, çocuğunun olucak olması bile buna engel olamamıştı... ne hafıza kaybı yaşadığında vazgeçmişti, ne de hafızası yerine gelince... onunki gerçek aşktı, Eylülü seviyordu...
"Bana neden umut verdin?"
Serkan : hayatımın hatasını yaptım sana umut vererek... hem seni üzdüm, umutlandırdım ve yere çakılmana sebep oldum, hem de Eylülü kaybettim...
" oysa ben seni sevmiştim Serkan... sen de seviyorsun sandım"
Serkan : ben iki sevgi arasında kaldım, iki aşk arasında sıkışıp kaldım, iki tarafa da gidemedim. Korkaklık de, kader de, ne dersen de... yapamadım, çok kötü çuvalladım ben Cemre... hem arkadaşımı kaybettim hem de aşkımı...
" keşke herşey farklı olsaydı..."
Serkan : keşke...
" ben derse gideyim"
Serkan : mutlu ol Cemre.. ne olur mutlu ol...
Ağladığımı görmesin diye uzaklaştım hemen oradan. Onun yanında güçsüz görünmek istemiyordum... Bana mutlu ol demişti... Ben sensiz nasıl mutlu olucam Serkan?
Eylülün ağzından,
Serkana söylemekle iyi mi yapmıştım bilmiyorum. Yani günün birinde elbet öğrenecekti, o zaman öğrenmesi daha kötü olurdu... iyi oldu diye düşündüm içimden...
1 hafta sonra,
Kaan mutlu mutlu çıktı evden, güzelce giyinmişti, parfüm falan da sıkmıştı... sevdiği kıza gidiyordu herhalde... bi an takip edip o kızı görmek istedim, o şanslı kızı görmek istedim... ne diyordum ben ya...
Otururken kapı çaldı, bir kargocu gelmişti, elinde kocaman bir kutu vardı... verdiği kağıdı imzalayıp kutuyu açtım.. kutunun içi masmavi süs kağıtlarıyla doluydu, çok güzel görünüyordu... bir kaç ufak oyuncak vardı, eski ama iyi bakılmış gibi duruyordu. Kocaman, mavi bir defter de vardı, içini açtığımda bunun aslında hem fotoğraf albümü hem de anı defteri olduğunu gördüm. İlk sayfası doluydu. Bir resim vardı, Serkanla ikimizin güzel günlerimizden bir resim....bir de birşeyler yazılmıştı..
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
"Hep yanında olup aslında kim olduğumu bilmeyen olan oğluma ileriki zamanlarda, benim aslında kim olduğumu öğrendiği zaman bakabilmesi için küçük bir hediye... bu defter güzel anılarla, güzel resimlerle dolsun... bil ki ben hep yanınızdaydım ve hep yanınızda olucam....
Baban"
Elimdeki deftere bakakaldım, herşeyi düşünmüştü... hesaba katmadığı birşey vardı, bebeğin muhtemelen öleceği... deftere tüm ultrason görüntülerini sırayla yerleştirip tarih attım sonra da kutudan oyuncakları alıp onları inceledim. Oyuncaklar yeni olamayacak kadar eski duruyordu. Acaba eskiciden mi almıştı?
