Sil Baştan

73.Bölüm - İtiraflar

Beynim uyumuş gibiydi... Cemrenin sesi kulaklarımda yankılanıyordu...

"Eylül ben hamileyim, Eylül ben hamileyim..."

Bir de gelip bana bunu söyleyebiliyor muydu? Nasıl ya? Olmuş olabilir miydi? Serkanla gerçekten... Hayır hayır, Serkan bunu yapmaz, o beni seviyor... sonra aklıma Mete geldi, bizimki de bir gecelik hataydı.. olanları ve duyduklarımı hazmetmeye çalışıyordum...

"nasıl ya? Nasıl?"

Cemre : bir gecelik hataydı... seni kınamıştım nasıl sarhoş olur da nasıl olur bu diye... ama oluyormuş...

"Ben..."

Cemre : Eylül... bunu sadece sana söylüyorum noolur kimseye söyleme, çok utanıyorum...

"Bunu söyleyecek en doğru kişi ben miydim? "

Cemre : sen de aynısını yaşadın Eylül.... nasıl başa çıktın? Nasıl? Noolur anlat bana dayanamıyorum ne olur...

"Cemre ben konuşmak istemiyorum..."

Cemre : ne olur anlatmama izin ver, ne olur anlatayım... rahatlayacağım...

"Cemre..."

Cemre : o gün... ortalıktan kaybolduğum ve benim için endişelendiğiniz gün... Oğuz geldi yanıma... Oğuz... Ankara'dan...

"Oğuz mu?"

Cemre : biz onla hep resim yapmaya gittiğim parkta tanışmıştık... o geldi, bir günlüğüne geldim buraya , hadi gidiyoruz dedi ama sarhoş gibiydi...

"Cemre...."

Cemre : noolur sözümü kesme... tüm gün takıldık, beni güzel bir mekana götürdü, annemlerle hep giderdik... onlar ölmeden önce... orda ben de birkaç kadeh içtim...gerisi yok...

"Bi dakika... sen yani tüm gün Oğuz denen çocukla mıydın?"

Cemre : off evet....

"O zaman...."

Cemre: o zaman ne?

"Boşver..."

Cemre : naapıcam ben Eylül... naapıcam? Kafamı yemek üzereyim... yardım et ne olur... aklıma sen geldin...

"Sakin ol... şşşttt"

Cemreye sarıldım... kötü görünüyordu...

"Seviyor musun onu?"

Cemre : kimi? Oğuzu mu? Şey... bilmiyorum... belki...ama o beni sevmiyor

"Neden? Senin için Ankara'dan geldiğini söylemedin mi?"

Cemre : evet ama...

"Eğer seviyorsan doğur,gerçi sevmiyorsan da doğurabilirsin...bebek... anne olmak dünyanın en güzel şeyi Cemre"

Cemre : ama...bu bir gecelik hataydı Eylül...

"bak Cemre. Mete de öyleydi... ama hayatımın en güzel hatasıydı..."