Sil Baştan

53.Bölüm - Kutlama

Eylülün ağzından,

Kapı çalıyordu, Songül beni hiç yalnız bırakmıyordu, yine yemek getirecekti muhtemelen. Açtım kapıyı... ama kapıdaki Songül değildi, Serkan ve Mete'ydi..

Serkan : anneler günün kutlu olsun

Serkan elindeki çiçeği bana uzatmıştı... içeri girmek istedi, Mete'yi yere bırakarak kendi de elinden tutup içeri geçti...

Mete yürüyordu da... onu da kaçırmıştım... Serkan bana hala mesafeliydi, ama bu çiçekler ve anneler günümü kutlayışı, bana doğru ilk adımıydı... beni çok memnun etmişti, hiç beklememiştim böyle bir şeyi...

"Ben... beklemiyordum. Çok teşekkür ederim"

Serkan: rica ederim

"Birşey ister misin?"

Serkan : yok, fazla durmayız. Sadece anneler gününü kutlamak istemiştim ben.. biz yani...

"Anne olarak geçirdiğim ilk anneler günü değil ama en anlamlısı bu oldu ve hep öyle kalıcak..."

Flashback/geçen yıl anneler günü

Bir yanımda Kaan bir yanımda Kader ve diğerleriyle beraber Songüllerin evindeyiz. Mete içeride uyuyor, Serkan da bana karşıdan bakıyor, arada benim de gözüm gidiyor ama belli etmiyorum.... Televizyon açık, bir sürü reklam var, en sonunda bir reklam geçti, bugün anneler günüydü....

Mert : aa bugün anneler günüydü aynen...

Kader : ne olcak ki?... benim annem hastanede... hiçbirimiz annelerimizin anneler gününü kutlayamayız... tabii size hava hoş, Mert, Güney, Serkan.... hepinizin annesi var...

Güney : olur mu öyle şey Kader...

Songül : Kader saf mısın kızım? Ee çiçeği burnunda annemiz var burda... anneler günün kutlu olsun Eylül...

"Yaa sağol Songül"

Serkan cebinden ufak bir kutu çıkarmıştı, yanıma gelmişti...

Serkan: büyük birşey değil ama...biliyorsun durumları.... ilk anneler günün kutlu olsun Eylül....

Bileğime taktığı ince,zarif bir bileklikti...

"Çok güzel bu, çok teşekkür ederim"

Serkan : rica ederim

Güney : taze babamız kaptı yine puanları...

Serkan sırıtmamak için kendini zor tutuyordu, Kaanın ise biraz yüzü düşmüştü...

Kader : of bilseydim hediye falan alırdık yaa

Kaan : ben tamamen unuttum Eylül, çok özür dilerim...

"Ya ne olacak, yanımdasınız ya... yeter"

Flashback sonu

Elim istemsizce bilekliğime gitmişti... bakıp güldüm...

"Hatırladın mı?"

Serkan : unutur muyum? neyse biz gidelim artık. Daha anneminkini de kutlamadım...

"İlk bana mı geldin?"

Serkan: evet...

Gözlerim dolmuştu...

"Sağol..."