Sil Baştan

33.Bölüm - O Özel An

Serkanın ağzından,

Gecenin bir yarısı ısrarla çalan telefonuma uyandım. Kim olduğuna bakmadan, gözlerim kapalı şekilde açtım ve konuşmaya başladım...

"Ne var bu saatte?"

Kaan : Serkan, ben Kaan

"Nooldu?"

Kaan : Eylülün sancıları başladı, hastaneye getirdim doğumda şimdi

Doğum lafını duyunca birden uyanmıştım...

"Doğum mu? Ne doğumu? Daha erken değil mi?"

Kaan : evet, biraz erken ama biliyorsun böyle şeyler olabilirdi, doktor söylemişti..

"Bi dakika, ben de gelicem. Hangi hastanedesiniz?"

Birden ayaklanıp çıkıyordum ki annem uykulu bir biçimde yanıma geldi...

Nazan : ne bağırıyorsun oğlum? Nereye bu saatte?

"Anne Eylül doğum yapıyormuş, yanına gidiyorum."

Nazan : bu saatte gidilir mi oğlum? Yat şimdi, yarın gidersin sen...

"Olmaz benim şimdi gitmem lazım"

Nazan : Serkan...

"Anne ben gidiyorum"

Nazan : bu halde mi?

Üzerime bakıyordu. Telaştan pijamalarımla çıkacaktım, annem uyarmıştı... hemen aceleyle üzerime birşey giyip çıktım, hastaneye nasıl gittim bilmiyorum...

Kaanın ağzından,

Eylül içeriden çıkmamıştı, telaşlanmıştım. Umarım kötü birşey olmazdı, yoksa Eylül bunu kaldıramazdı...

Bir hemşire geldi yanıma sorular soracakmış.

Hemşire : siz hastanın yakını mısınız?

"Evet"

Hemşire: Annenin adı soyadı?

"Eylül Acar"

Hemşire : bebeğim ismi var mı?

"Hayır, henüz koymadık"

Hemşire: Babanın adı soyadı?

Çok zor bir soruyla karşı karşıya kalmıştım. Ne desem bilemedim. Kendi ismimi vermem yanlış olacaktı. Belki Eylül böyle olmasını isterdi ama yanlıştı... varsın kağıt üzerinde olmasın, ben o bebeğe babalık yapardım... ama onun babası Serkandı. Eylül şimdi istemese de ileride böyle olmasını isterdi eminim...

"Serkan... Serkan Özgün"

Birkaç dakika sonra Serkan geldi yanıma koşarak...