Sil Baştan

23.Bölüm - Gerçekler

Ne? Ne demişti? Bebeğimiz mi? Yanlış anladım herhalde...

Eylül : naapıcam Serkan? Naapıcaz?

" bunu düşünecek olan sizsiniz Eylül. Sen ve Kaan. Ben sana yardımcı olamam ki"

Eylül : Serkan...Gel dışarıda konuşalım

"Yok. Şimdi Kaan yanlış anlar, ara bozan biri olmak istemiyorum. Aldatıldım ben Eylül, Kaanın da yanlış anlayıp o hale gelmesini istemem, hele ki seni bu kadar seviyorken"

Eylül: birşey olmaz. gel herşeyi anlatıcam

Hastaneden ileride bir parka gelmiştik.

"Dinliyorum"

Eylül: hani bana o geceyi sormuştun ya. Sonra sabah neden kaçtığımı... neden sen komadayken aniden evlendiğimi... hepsinin cevabı bu...

Elimi tutup karnına götürmüştü. Şok olmuştum. Nasıl yani?

"Hayır, mümkün değil. Eylül, o bebek sen ve Kaanın. Muayenede ortaya çıktı herşey..."

Eylül : ben istedim. Öyle olmasını istedim, doktordan rica ettim, sana yalan söylemesini istedim.

"İyi ama neden?"

Eylül : Cemreyle mutluydun, mutlu ol istedim. Beni sevmiyordun, ama beni bu şekilde ortada bırakmayacak kadar iyi kalplisin sen. Vazgeçerdin aşkından, yanımda olurdun. Mutsuzluğuma sürüklen istemedim...

"İnanmıyorum sana Eylül...peki neden evlendin?"

Eylül : o da yalan... aslında gerçekten evlenicektim. Ama yapamadım. Kaanı buna zorlayamayazdım...yüzük aldık, fotoğraf çekildik, evli rolü yaptık

"Ama ev...siz beraber kalıyordunuz... hatta bir keresinde..."

Flashback/ Serkanın ağzından

Songülle Güney beni onlarda kalmaya zorladı. Kapı çaldı, Eylül ve Kaan gelmişti, hava çok soğuktu o gün.

Kaan : bizim kombi bozuldu, ev buz gibi. E Eylül de hamile, bu halde onu soğuk evde tutmak istemedim. Aklıma siz geldiniz. Eylül bu gecelik sizde misafir olsa

Güney : olur mu öyle şey? Sen soğukta mı oturcaksın? Geç kardeşim sen de içeri..

Kaan : sağolun.

Songül onlara odalarını hazırlamıştı.

Songül : siz burda kalın. Biz üçümüz salonda kıvrılır yatarız

Eylül : Songül olmaz, siz rahatınızı bozmayın

Songül : kardeşim sen hamilesin. Seni koltuk tepesinde mi yatırcam. Hadi bakalım geçin odanıza uyuyun.

Eylülle Kaan odaya geçmişti. Biz de Songüllerle beraber salonda yatacağımız yeri ayarlamıştık...

Flashback sonu

Eylül : Kaan tüm gün yerde yatıp koca yatağı bana bırakmıştı. Tüm gün sırtı ağrımıştı hatta...

"Sen neden biraz bencil olmuyorsun? Neden hep başkalarını düşünüyorsun?"

Eylül : olamıyorum Serkan olamıyorum. Naapıcaz? Ya bebeğimiz ölürse? Naaparım ben o zaman?

"Sakin ol Eylül, sakin ol. Bi yolunu bulucaz, birşey olmayacak tamam mı? Sen üzülme"

Eylül : elimde değil...

"Kaan o yüzden mi beni çağırdı? Senin, bana ihtiyacın olduğunu söyledi bana... onu seviyor musun Eylül?"

Eylül: kimi?

"Kaan'ı"

Eylül : maalesef ki... evet

"Neden maalesef ki?"

Eylül: beni sevmeyen birini seviyorum...

"Kaan sana aşık Eylül..."

Eylül: hayır, o bir başkasını seviyor... o kız onu hergün daha çok üzüyor.. dayanamıyorum onu böyle görmeye. Yakasına yapışmak istiyorum o kızın, ona dem-....

"Eylül ben seni seviyorum"

Eylül: ben bu sahneyi bir yerden hatırlıyorum. Devamı da nasıldı... seni seviyorum tabii ki, ama eskisi gibi değil, aşık değilim sana, özür dilerim...

"Eylül hayır... öyle değil. Ben sana aşığım"

Eylül : bana aşık olsan bu halde olmazdın. Cemre seni aldattı diye perişan oldun. Eğer gerçekten bana aşık olsaydın bunu umursamazdın bile, hatta işine gelirdi...

"Hayır Eylül... öyle değil gerçekten. Evet üzüldüm, çünkü onu seviyordum ya da öyle sanıyordum diyelim. En önemlisi beni seviyordu, bana değer veriyordu.... ben de kapıldım işte. Değer verilmek hoşuma gitmişti. Senden ümidi kesmiştim, evliydin, çocuğun olacaktı, ben de Cemreyle mutlu olurum dedim. Ama ne yapsak aklıma sen geliyordun, hatta geçen gün ona seslenirken senin adınla seslendim, çok bozuldu.."

Eylül: asıl sen onu aldatıyormuşsun Serkan... aklında başkası varken kızı oyalayıp ümit vermişsin... aynı bir zamanlar bana yaptığın gibi...

"Ben çok fena çuvalladım Eylül..."

Eylül : hem de çok...

"Beni affedebilir misin peki?"

Eylül: sanmıyorum...

"Bunca şeye, bebeğimize rağmen mi?"

Eylül: bunca zaman bir çocuğun olduğunu bilmeden yaşadın zaten. Bundan sonra da birşey olmadan devam edebilirsin...

"Eylül, yapma..."

Eylül: içimde birşeyler koptu Serkan. Ne yapsam da olmuyor, toplayamıyorum...özür dilerim

" o ne olacak peki? Oğlumuz ne olacak?"

Eylül : ona birşey olursa zaten başına kalacak bir bebek olmayacak... eğer yaşarsa da, ben ona Kaan'la birlikte bakıcam. Kaan ileride istemese de sorun değil, ben bakarım tek başıma...

"Peki ben? Ben yok muyum o gelecek planlarında?"

Eylül: varsın tabii ki. Sen benim eniştem olacaksın, aynı Güney gibi.... Cemreyle olacaksın, mutlu olacaksın...hayalimde bu kadar yerin var artık sadece..