Eylülün ağzından,
Serkanı da Mete'yi de geri kazanmak istiyordum. Ama ne yapacağımı bilmiyordum. Bu konuda yardım alabileceğim biri vardı aslında ama onla aylardır konuşmuyordum... ama biliyordum ki sürekli kaçamazdım, illa bir gün konuşmamız gerekecekti. Meral'i aradım...
Meral : efendim canısı
"Meral, Cemre ordaysa bir çağırır mısın? Birşey konuşmak istiyordum."
Meral : sen ve Cemre... canısı Cemre yok ama
"Nerde?"
Meral : "şey... Serkan çağırmış onu, parka gidiceklermiş galiba"
"Tamam anladım"
Hata etmiştim... Cemreyi aramakla hata etmiştim. Merak ettim, uzaktan izlemek için parka gittim ben de...
Biraz aradıktan sonra gördüm. Birliktelerdi, Serkan kucağında Mete'yle oynuyordu, Cemre de onları izliyordu...
Sonra Cemre aldı Mete'yi, salıncağa bindiler. Serkan onları sallıyordu...
Daha fazla durmadım eve döndüm, dayanamamıştım öylece izlemeye...
Dolaptan kutuyu çıkardım. Serkanla Mete gittikten sonra Kaan da yetmemişti bana, psikoloğa gitmeye devam etmek zorunda kaldım, tabii ki Kaan istemişti gitmemi...
Psikoloğum da bunu önermişti bana, örgü örecektim. Onlar gittiğinden beri bir sürü şey örmüştüm, o kadar çoklardı ki bir kutuya kaldırmak zorunda kalmıştım. Zaten Kaan ile Mete için hazırladığımız odaya aylardır girmiyordum...
Ördüğüm tüm o kıyafetlere baktım... o kadar minik, o kadar güzellerdi ki...
Kutuyu da alıp Nazan hanımlara gittim. Defne açtı kapıyı, beni beklemiyor gibiydi...
Defne : Mete yok...
"Biliyorum. Şuan onun için gelmedim zaten..."
Nazan : Eylül... gelsene, Serkan yok merak etme
"Biliyorum onlar parkta Cemreyle beraber"
Nazan : öyle mi bilmiyodum...
"Her neyse, ben sadece bunları getirmek için gelmiştim"
Kutuyu Nazan hanıma verdim. O da oturup açtı. Bana da oturmam için işaret verdi...mecburen oturdum...
Nazan : bunlar çok güzel, keşke zahmet etmeseydin, zaten biz almıştık bir sürü şey
"Ben almadım, kendim ördüm onları"
Nazan : ama burda bir sürü var Eylül...
"Yanımda yokken düşünmemek için birşeylerle uğraşmam gerekiyordu"
Nazan : okul?
"Gidiyordum ama olmadı zaten, tüm derslerimden kaldım neredeyse..."
Serkanın ağzından,
Parktan sonra eve gelmiştim. Annemle Eylül salonda birşeyler konuşuyolardı, odama geçene kadar kulak misafiri oldum. Adım geçiyordu...
Mete'yi Defne'ye verip konuşmaları dinledim...
Nazan : Serkan bana anlattı neden gittiğini... bak o kadın birşey yapamaz tamam mı? Merak etme sen...
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Sil Baştan
Teen FictionBirbirini çok seven iki insan arkadaş kalabilir mi? Peki, herşeye sil baştan başlamak mümkün mü?
