Sil Baştan

72.Bölüm - Yalanlar

Kızlar odaya daldığında bilgisayarı hemen kapadım...

Meral : canısı nooldu? Niye ağlıyosun?

"Yok... birşey yok"

Güney : Eylül iyi misin?

"Hı hı..."

Songül: nooldu kardeşim? Ne var o bilgisayarda?

"Bilet... bilet almamış... Serkan gerçekten gitmemiş..."

Hepsi sessiz kalmıştı... yalnız kalmak istediğimi söyleyince çıktılar, sanırım evden de gitmişlerdi çünkü sesleri kesilmişti... onlar gidince Mete'yi de alıp odaya geçtim. Komidin üzerindeki resmimize baktım, sonra ters çevirip çekmeceye kaldırdım... ne çevirdiğini öğrenmeden görmek bile istemiyordum...

Tüm gece uyumamıştım. Uykusuz uykusuz mutfağa gittim, sonsuza kadar kaçamazdım...

Nazan : günaydın. Uyumadın mı sen?

"Hayır, uyuyamadım"

Nazan : neden ki?

"Sebebi yok, dalamadım işte.."

Nazan : anladım...

"Ben Mete'ye birşeyler yedirmeye geldim, sonra çıkıcam"

Mete'ye yemeğini yedirdim ve onu Nazan hanıma bıraktım...

Biraz dışarı çıktım, hava almak iyi gelicekti. Sonra dün akşam beni kafede idare eden arkadaşım Irmak'ın yerine çalışmak için kafeye gittim. Birkaç bardak kırdıktan sonra patron dinlenmem için beni eve gönderdi, akşam da gelecektim çünkü... ve Serkan da olacaktı, tabii gelirse...

Kader aradı, Cemre gelmiş, başı ağrıdığı için direkt uyumak istemiş....

Eve hiç dönmedim, dışarıda hava aldıktan sonra tekrar kafeye döndüm. Serkan da gelmişti, neşesi yerindeydi, neden acaba? Yanıma geldi, öpmeye çalıştı, çalışıyorum diye geçiştirdim ve yanından ayrıldım...

İşi bittikten sonra beni beklemeye başladı, gözü bendeydi... işim bittikten sonra ona bakmadan çıktım, o da peşimden koştu...

Serkan: canım beklesene...

"Hı hı"

Serkan: iyi misin sen?

"Evet. Naaptın? Arkadaşının cenazesi yani..."

Serkan : ııı... yanii...kötü bir ortamdı... annesi perişan oldu...

"Evlat acısı kötüdür tabii..."

Serkan: Allah bize yaşatmasın...

"Hı hı"

Ona yalan söylediğini bildiğimi belli etmedim... o bana oyun oynuyorsa ben de ona oynayacaktım...

Serkanın ağzından,

Eylül keyifsizdi... neden bilmiyordum ama keyifsizdi. Acaba anlamış olabilir mi diye düşünmeye başladım... bilmiyordum. Ama öyle olsa cenazeyi sormazdı. Belki canı sıkkındı veya başı ağrıyor olabilirdi...

Ama her gece bana sarılarak uyuyan Eylül, bu gece yatağın en ucuna geçip hemen yatmıştı... anlam veremiyordum. Benden sakladığı birşey mi vardı? Gece uyandığımda ağladığını duydum, ama ona uyandığımı belli etmedim... yatakta yatmış ağlıyordu... benden saklayacak neyi olabilirdi?