BozcaadAşk

-25.Bölüm-

Merhabalar Hayaller Sakinleri 🙈

Size son bildirimde verdiğim sözü tutamadım, özür diliyorum. Hayat işte, planladığımız gibi gitmiyor kimi şeyler.
Bölüm çok uzun değil, ama daha fazla bekletmek istemedim. Umarım ki yine de beğenirsiniz ve biraz da olsa özlemişsinizdir Bitter Çikolata Kıvırcığı'nı, Balkabağı'nı, beni :)

Hayallerinizin bir gün gerçek olması dileği ile...

İyi okumalar 🎈

~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•

...ışıldayan mutluluk...

Bir çiçek bahçesinin içindeyim, gözlerim kapalı sırt üstü çimene uzanmışım. Ilık bir hava esiyor ve burnuma mis gibi çiçek kokularının dolmasını sağlıyor. Hava güneşli, kapalı olan gözümün önünde renklerin dans etmesinden anlıyorum. Kafamı sağ omzuma doğru yatırdığımda, burnuma çimenin değmesiyle gözlerimi aralıyorum.

İlk görüş alanıma giren bitter çikolata rengindeki bukleler oluyor. Burnumu içlerine gömmüşüm, çiçek bahçesine. Gözlerimi bir kez daha kapatıp derince kokuyu içime çekip ciğerlerimde çiçeklerin açtığını hissetmemle, Zeynep'in saçlarına derin bir öpücük kondurarak gözlerimi tekrardan açıyorum.

Hayat çok güzel.

Mutlu bir şekilde bakışlarımı gökyüzüne çeviriyorum. Gün doğmuş, güzel bir Nisan günü.

Başımı eğip Bitter Çikolata Kıvırcığın yüzüne bakmaya çalışıyorum, ama hamak küçük olduğu için bedeninin yarısı üstümde ve yüzünü benim göremeyeceğim şekilde göğsüme gömmüş. Canım ne kadar çok istese bile uyanmaması için saçlarını okşamıyorum.

Yüzümde ki tebessümle ona sıkıca sarılarak bu pozisyonda ne kadar kalıyorum bilmiyorum, bir süre sonra kıpırdamaya başlıyor. Sarılışımı gevşetmiyorum, sırıtarak nasıl beni uyandırmadan kollarımdan çıkmaya çalıştığını seyrediyorum. Sonunda bir şekilde bana bakabileceği bir pozisyona geldiğinde benim uyanık olduğumu görmesiyle yanaklarını şişirip ofluyor.

«Yaaaa! Uyuyorsun sandım, bir saattir seni uyandırmamaya çalışıyorum Balkabağı!» - hafifçe göğsüme vuruyor ve sırıtmamın daha çok genişlemesini sağlıyor.

«Seni izliyordum.» - nedendir bilmem, yanakları toz pembe bir hal alıyor ve yüzünü tekrar göğsüme gömüyor. Bu hareketiyle saçları çeneme çarpıyor ve burnumun ucuna değiyor, ama gıdıklanmak yerine çok mutlu olup derince kokusunu içime çekiyorum.

«Şey, ben sana dün gece birşey soracaktım, uyuyakalmışım.» - tekrar başını kaldırıp, göğsümün üstüne koyduğu ellerine yaslıyor.

«Sor.» - hafifçe yanağını okşuyorum.

«Şey, sen Hayaller Defterine beni mi çizdin?»

«Evet ama sen nereden biliyorsun?» - tebessüm ederek yanağını okşamaya devam ediyorum.

«Dün sabah geldiğimde gördüm. O sayfa açıkken uyuyakalmışsın.»

«Hayalim, dileğim sendin. Ayrıca seni çok özlemiştim. Sen yoktun, ben de hayalime sarıldım. Bu arada anneannemin defteri sihirli olmalı, dileğim gerçek oldu.» - gözleri dolarak yanağıma öpücük konduruyor.

«Benim de hayalim sendin, gerçek oldun.» - hafif doğrularak dudaklarına öpücük konduruyorum. Birkaç saniye mutluca birbirimize gülümsüyoruz, sonra Bitter Çikolata Kıvırcık hamaktan düşmemeye çalışarak üstümden kalkıyor.