-28.Bölüm-

425 35 18
                                        

Buuuugüüüüün Bayram, koşun geliiiin Hayaller Sakinleriiiiii 😄

Size Bayram şekeri tatlılığında bir adet Balkabağı ve Bitter Çikolata Kıvırcık getirdim 🎃🍫 Aslında bütün bölümleri yazana kadar bir daha bölüm paylaşmayacaktım, ama Bayram olunca dayanamadım. Size Bayram hediyesi olsun🍭 İyi bayramlar hepinize.

Hayallerinizin bir gün gerçek olması dileği ile...

İyi okumalar🎈

~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~

...gökyüzüne doğru balonlar yükseliyormuş gibi...

«Hazır mısın?»

«I-ııı.» - endişeden kaşlarını çatmış, arabanın içinden annemlerin evini seyreden Bitter Çikolata Kıvırcığa bakıyorum.

Annemin bizi davet ettiği kahvaltı için geldik, ama Zeynep'i arabadan inmeye ikna edemiyorum. Fazlasıyla korkuyor.

«Yaaa Zeyneeep hadiii.» - biraz rahatlasın diye gülüyorum ve yanağından bir makas alıyorum. O ise üfleyerek elime hafifçe vurup elimi itiyor.

«Ya Keremmm bir dur ya. Gerildim ben iyice.»

«Farkındayım güzelim. Ama hiç gerek yok, inan ki.»

«Ben niye böyle oldum yaaa?» - kaşlarını küçük Emrah moduna sokmuş çaresizce bana bakıyor.

«Gel buraya.» - arabanın içinde el verdiğice sıkı sarılmaya çalışıyorum. Bir yandan da saçlarını okşuyorum. Yanağıma koyduğu elinden heyecandan buz kestiğini fark ediyorum.

«Sakin ol güzelim. Bak ellerin buz gibi olmuş.» - sarılmayı bırakınca ellerini ellerimin arasına alıp birer öpücük konduruyorum. Hayran hayran bana baktığını fark ediyorum. Biraz rahatlamışa benziyor.

«Tamam. Burada oturdukça heyecanlanıyorum. Hadi girelim.» - son saniyede kararını değiştirmesin diye hemen arabadan inip yanına gidiyorum. Elini elimin içine alıp güç verircesine sıkıyorum. Bana gülümsedikten sonra bakışlarını eve çevirip derin bir nefes alıyor ve eve doğru yürümeye başlıyoruz.

*****

Zile bastık kapının açılmasını bekliyoruz. Şimdi kalp krizi geçirmezsem bir daha hiç geçirmem herhalde. Ay Allah korusun! Boşta kalan elimle kulağımı çekip ahşaptan olan kapıyı iki kere tıklatıyorum. Tam ikinci sefer kapıyı tıklatırken kapı açılıyor ve Balkabağı'nın bana attığı anlamsız bakışlara kapıyı açan yardımcı bayanın bakışları da ekleniyor.

Reziiiiil oldummm!

Kerem beni bugün bırakmazsa bir daha hiç bırakmaz. Delirdiğimi düşünüyordur yarim. Ay yazık Balkabağı'ma.

«Hoş geldiniz Kerem Bey oğlum.»

«Hoşbulduk Fatma teyze.»

«Hoşbulduk.»

«Oğlum! Günaydın! Hoşgeldiniz.» - Kerem annesine sarıldıktan sonra ben de İnci Hanım'a elimi uzatıyorum.

«Gel Zeynep sana da bir sarılayım. Üstelik tekrardan geçmiş olsun. Ahmet'le evine geçmiş olsuna gelmeyi düşündük, hem ailenle tanışırız diye ama sonra dinlenmen için gelmedik.» - İnci Hanım'ın isteği üzerine kendisine sarılıyorum. Sımsıkı sarılıyor bana. Kerem'in bizi gülümseyerek izlediğini görüyorum.

BozcaadAşkBağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin