Merhaba Hayaller Sakinleri :)
Yeni yılınız kutlu olsuuuun 🥳 Bakalım 2020 yılının ilk bölümünü beğenecek misiniz.
Hayallerinizin bir gün gerçek olması dileği ile...
İyi okumalar 🎈
~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~
...kırmızı araba...
«Zeynep?»
«Kerem?»
«Deniz'in restoranına geldik?»
«Aaa evet, öyle yaptık.»
«Ee söyleseydin, ben kullanırdım.» - bu işte bir gariplik var. Neden söylemedi ki?
«Sen bugün doğum günü çocuğusun Balkabağı, bugün bütün hizmetlerimiz emrinizde.» - ne saçmalıyor o? Bütün hizmetler...kızdırsam mı? Kesinlikle evet.
«Bütün hizmetler mi?» - göz kırpıp manalı bir bakış atıyorum.
«Kereeeeeeem!» - hem gülüyor, hem de pembeleşen yanaklarla koluma bir tane vuruyor.
«Tamam tamam sustum. Doğum gününde sevgilisi tarafından dövülen bir adam olmak istemiyorum.» - tekrar göz kırpıyorum ama bu sefer koluma vuramadan arabadan iniyorum. Ben inince Zeynep de iniyor.
«Zeynep? Restoran kapalı mı?» - arabadan indikten sonra restoranın ışıklarının kapalı olduğunu fark ediyorum.
«Aaaa yok yaaaa açıktır o açık. Neden kapalı olsun ki değil mi?» - telaşlı bir şekilde hızlı hızlı konuşmaya başlıyor.
«Bilmem çok karanlık geldi.»
«Yok yaaa öyle duruyordur o. Gel gel!» - yanıma gelip, elimden tutup yürümemizi sağlıyor. N'oluyor ya?
Restoran gerçekten açık, çünkü kapıyı itmemizle açılıyor. Ama burası zindan gibi. Fikir yürütmeme zaman kalmadan ışıkların hepsi birden yanmaya başlıyor. Konfetiler patlayıp her tarafı renk şölenine çevirip, içinde birer gökkuşağı barındırın yağmur damlaları gibi uçuşmaya başlıyorlar. Şaşkınca karşımda dikilen ve sırıtarak 'Sürpriiiiiz!' diye bağıran bütün aileme ve dostlarıma bakıyorum. Yanımda dikilip nasıl reaksiyon vereceğimi anlamak için gözümün içine bakan Zeynep'e doğru dönüyorum. Şu an nasıl baktığımı gerçekten bilmiyorum. Mutluluktan beynim uyuştu, zamanı yavaşlatılmış şekilde algılıyorum. Onun için Zeynep'e baktığımda, gözlerinde konfetilerin yavaşça yere süzüldüğünün yansımasını görüyorum. Mutluluktan gülümseyen gözlerine rengârenk uçuşan konfetiler çok yakışıyor. Ne yapacağımı bilemeyerek bana gülümseyen ve benim için buraya gelen insanlara bakıyorum. Sonra tekrardan Bitter Çikolata Kıvırcık'ıma. Ani bir kararla Zeynep'e sarıldığımda ne kadar güzel bir aile ve dostluklar biriktirdiğimi fark ediyorum. Ve en önemlisi beni ne kadar çok seven birini sevmiş kalbim, ruhum, bedenim.
Kısa süren sarılmamızdan sonra bana doğru koşan Küçük Adam'ı fark ediyorum. O bile gelmiş.
«Keyem abiiiii! Doğum günün kudlu osun!» - hafifçe eğilerek kollarımı açıyorum. Çınar koşup kollarıma atlıyor. Onu bir tur havada döndürdükten sonra boynuma sarılıyor.
«Teşekkür ederim Çınar.»
«Bak bu sana hediyem.» - küçük ellerinde tuttuğu hediyeyi bana uzatıyor. Küçük bir kırmızı araba.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
BozcaadAşk
Fan-FictionHani böyle kitaplar vardır, tam sahil kenarında güneşlenirken okumak istersiniz. Ilık bir yaz esintisinin eşliğinde hayaller kurdururlar insana. Mutlu ederler, bir gülümseme yerleştirirler insanın yüzüne. İşte Bitter Çikolata Kıvırcık'ın ve Balkabağ...
