BozcaadAşk

-8.Bölüm-

Merhaba Hayaller Sakinleri :)

Bu sefer bölüm çabuk geliyor. Bölümleri yazarken bir bakıyorum, kurguyu yazarken, sonra bölümü yazmaya başlarken aklımda olmayan şeyleri yazıvermişim. Ve bu beni o kadar mutlu ediyor ki :) Yazmak işte tam da bunun için güzel diyorum. Ama beni biraz düşündüren birşey var. Hikayenin gidişatından memnun musunuz? Şunu sormamın nedeni Hayalet okurlar. Önceden hikaye yazmazken 'Ya öf bu yazar ne kadar çok takıyor şu vote işine.' diyordum bazen. Ama anlıyorum şimdi onları. Görülme sayısına bakıyorum. Sonra vote sayısına. Sonra üzülüyorum. Tabii ki beğenmediyseniz vote vermeyeceksiniz. Ama o kadar çok insan mı beğenmemiş diyorum. Eleştirici yorum yazın, hepsi kabulüm. Neden beğenmediğinizi öğreneyim, bu bile beni mutlu eder. Uzattım, özür dilerim. İçimi dökmek istedim biraz...

Hayallerinizin bir gün gerçek olması dileği ile...

İyi okumalar 🎈

~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~

...gülüşün güldürüyormuş...

Sessiz geçen feribot ve kısa süren bir araba yolculuğundan sonra düğünün olacağı alanı buluyoruz. Yeşilliklerin arasında, ağaçlar renkli ışıklarla süslenmiş ve o kadar güzel görünüyor ki. Yuvarlak olan masaların üstünde bir de şamdanlar var, hava kararmadığı için daha mumları yanmıyor.
Düğün yerine geldiğimizde bizi karşılıyorlar.

« Oj geldınız düğünümüze beya.» - Balkabağı Trakya şivesinin karşısında biraz şok olmuş gibi etrafına bakınıyor, sonra beyefendiye elini uzatıyor.

« Eee hoş bulduk. Ben Kerem, anneannem Peyker Hanım'ın yerine geldik.»

«Te Bozcaada'lı Peyker anım değil mi?» - bu sefer karısı konuşmaya başlıyor.

«Evet evet. Anneannem pansiyonu bırakıp gelemedi.»

«İç önemli değil beya, sizi yollamış ya. Anım kızımızın adı nedir?»

«Ben Zeynep.» -adama elimi uzatıyorum.

« Ben de Asan, te bu da karım Müjgan. Oj geldiniz kızım.»

«Oj geldiniiiz. Tü-tü maşallah size.» -Müjgan teyzenin ani hareketiyle kendimi birbirimizin yanaklarını öperken buluyorum.

Samimiyet diye buna derim, insan kendini hemen rahat hissediyor.

«Memnum oldum, hoş bulduk.»

« Siz istediğiniz yere geçin çocuklar. Bir istediğiniz olursa Asan amcanızı sorun, ben gelirim yanınıza.» -Hasan amca babacan bir tavırla Kerem'in sırtına vuruyor.

«Tamam Hasan amca, sağol.»

Müjgan teyze ve Hasan amcanın yanından ayrılıyoruz.

«Şuraya oturalım mı?» -Balkabağı'nın seslenmesiyle etrafta gezinen gözlerimi ona çeviriyorum.

Ne çok önde olan, ne de çok arkada olan, herşeyi görebileceğimiz bir masanın önünde dikildiğini görüyorum.

«Olur.» - oturduktan sonra etrafı bir kez daha süzüyorum, gelinle damat daha yok.

«Eee düğün sevmeyen Balkabağı, beğendin mi düğün ortamını?»