ESARET

15.Özür Dilerim

İnşirah AĞÇA

Bu hayatta her zaman hata yaptıysam suçluysam òzür dilemesini bilen ve bundan gocunmayan bir insan olmuştum. Bu günde bu günlerden biriydi.

Sabah gözlerimi açtığımda kendimi cok tuhaf hissediyordum. Yatağımda gerinip oturumuma geldim ve etrafıma baktım, kimse yoktu. Gece birinin yanıma gelip sanki bana dokunduğunu hissetmiş dudaklarımda ki baskıdan emindim ama bòyle bir sey olması imkansızdı. Çünkü biri bana dokunacak olsa elbette ki uyanırdım ayrıca eve biri girseydi bizim çocuklarda fark ederdi herhalde.

Etrafıma bir müddet daha bakarken odamda değişen bir sey aradım ama yoktu. Her şey yerli yerindeydi ve sakindi. Elim bir müddet daha dudaklarımda dururken saate baktım.

11:03

Uyku düzenimin artık yavaş yavaş düzene girmesine sevinsemde şimdi de böyle deli saçması şeyler oluyordu. Belki de kabus veya bir rüya gòrmüştüm ama hatırlamıyordum. Daha fazla düşünmeden ayağa kalkıp camı açtım ve aşağıya baktım, her şey normal bir şekilde ilerliyordu.
Ben hariç.

Kollarımı birbirine bağlarken eski hayatıma geri dönmeyi ve babamın dönmesini daha cok istiyordum. Derin bir nefes alırken salona gittim.
Bizim çocuklar çoktan işe gitmiş hatta bana kahvaltı hazırlayıp öyle gitmişlerdi.

Gülümseyip reçelin yanında ki kağıdı okudum.

Bu gün gec kalsakta tam gec kalalım deyip sana kahvaltı hazırladık. Seni seviyoruz kahvaltını güzelce yapıp yanımıza gel.

Buse. Hayır Can.

Buseden sonra başka bir el yazısı ila hayır Can yazmışlardı. Anlaşılan yine tatlıca atışmıslardı. Onların bu haline gülerken oturup kahvaltımı yaptım. Sonra ise ortalığı toparlayıp üzerimi değiştirdim. Üzerime mavi çizgili siyah bir pantolon ve üzerine siyah düz bir sweatshirt giyerken saçlarımıda acık bıraktım. Saçlarımı tararken uçları kırıldığını görmekle saç diplerim acıdı. O beyaz odadayken ne cok saçlarımı çekip yıpratmışlardı.

Bir ara bakım yaptırsam iyi olacaktı ama en kısa sürede de iş bulmalıydım. Babam ortalıkta yokken benim bu kadar geniş yasayıp para kazanmamam olmazdı. En kısa sürede para kazanmalı iyi bir iş bulmalıydım çünkü artık babamda yoktu parada.

Gözlerim yine dolarken daha fazla oyalanmadan parfümümü aradıma ama bir türlü bulamamıştım. En sonunda yedeğini bulurken onu sıkıp öyle çıktım.

Herhalde parfümümü Buse almıştı ama o söylemeden benden bir çöp bile almazdı. Neyse diyip yanıma para, telefon ve küçük bir sırt çantası alırken evden çıktım. Ilk ònce Hatice hanımın yanına uğrayacak ve gönlünü alacaktım. Bu yüzden ilk bizim köşede ki pastaneye uğradım.

Gòzlerim içeriyi tararken mavi giyinimli adamları görmemle yine tedirgin oldum ama daha fazla incelemeden arkamı dönecektim ki koyu kahve gözlerle görmemle durdum.

Bu adamı tanıyordum. Dün bana korkma diyen adamdı. Gözlerimi kısıp biraz daha incelerken oda beni inceledi. Bu durum beni rahatsız etse de elini dudağına koymasıyla hatırladım. Bu.. bu adam Ecmel beydi.

Kacırıldıģım sabah bu adam bizim kafeye gelip yemek yemiş hata küçük bir iletişim sorunu olmuştu aramızda.
Kafasıyla selam verirken ben hala yüzüne bakıyordum ama daha fazla bakmadan kapşonumu kafama kapattım ve kollarımı birbirine bağladım.

Kimsenin bana bakmasını ve iletişime geçmesini istemiyordum.

"Merhaba ben şu eklerden alacaktım."