Chapter 47

800 75 22
                                        

***EJ's POV***

I couldn't believe that this is all happening.

And it seems that I'm losing my brother and I'm losing her, too?

No!

Dale and my brother need to understand things...

But how could I even explain myself?

I felt a sudden pain in my head.

I find myself injecting a shot of my medicine.... as I couldn't take the pain anymore.

No! Anxiety and grief should not hinder me from getting them back, especially my son!

Si Reyn! I need to find him first!

I'm done changing clothes and I'm about to go back to the police station when my phone rings.

"Hello?"

"Hon?"

"Grace?! Where the f*ck are you? Where's my son? Bring him back to me! Or else you're gonna regret that you had your second life! WHERE IS MY SON???!!!!"

"Oh dear! Don't be too rude. We're family remember? I'm still your dear wife..."

"No! The moment you laid your finger on my son... you are already dead to me... I don't have a filthy criminal wife! Now bring my son back to me!!!

"Hon, come on! Keep calm. You don't need to be stressed out..."

"Then why did you kidnap him? What do you want?"

"Well..... I just want my share... you know.... and you can live freely all you want..."

"What?! No! You can't have a single money from me anymore! Pagsisihan mo ang lahat ng ginawa mo, kayo nina Uncle! F*ck Grace.... of all people, you're the last person I thought that would do that to me! Why?! Ano bang kasalanan ko? Ano bang ginawa ko saiyo?!"

"Sundin mo na lang ang gusto ko kung gusto mo pang makita ang anak ng babae mo! You don't need to bring anything... But! Walang police at ikaw lang. Otherwise, may mangyayari sa batang 'to."

"Papa! Papa!"

Si Reyn! Si Reyn iyon!

I heard his voice from the background.

My heart suddenly beats fast.

"Grace! Don't do anything to him!"

"Madali naman akong kausap. Just  be here in less than an hour. Again, no police! No other people. I'll text you the address."

I immediately get into my car and headed to the address she texted me.

Wala pang forty-five minutes nang makarating ako sa isang abandoned building.

"Grace! Where are you? Where's my son?!"

I couldn't find her.

Nang bigla siyang lumabas sa kung saan.... At may tatlong armadong lalaki sa paligid niya.

... And another three gunmen from my back came out.

"Grace, why do you have to do this?"

She smiled devilishly.

Hindi na siya ang Grace na kilala ko.

Hindi ko lubos maisip na halos sambahin ko ang babaeng ito noon. I even feel guilty all my life dahil sa nangyari sa amin noon ni Dale.

"Why?!"

"Napakaramot mo kasi..."

"What?!"

"Ayaw mong ipahawak sa akin noon ang negosyo. At ang nag-iisang lalaking minahal ko sa buong buhay ko... hindi mo binigyan ni isang pwesto sa kompanya mo... Does it ring a bell?"

"Si... si Paulo? Anong ibig mong sabihin?"

I can see her smirk.

"Salamat naman at matalas pa rin pala ang alaala mo... Siya lang naman ang tatay ng anak natin? Hahaha!"

"What?! What did you say?"

"You heard it right, hon. He's the father of my son. At dahil saiyo namatay ang mag-ama ko. Magkasama kami sa sasakyan ng gabing iyon. They both died! They both died because of you!!!"

My mind just couldn't process the things she just said.

Napatulala na lang akong napatingin sa kanya.

I don't even know what to feel anymore.

"Dahil sa galit ko saiyo sa pambabalewala mo kay Paulo, nakipagsabwatan ako kay Uncle Charles. And we all did those things... kaso nga may nangyari sa akin and I had to leave... and I thought tuluyan ka ng nabaliw at namatay when you left the house... that's why I came back. At bumalik ako para kunin sana ang dapat na para sa akin. Pero ano? Buhay ka pa pala? At may anak ka pa? So hindi lang naman pala ako ang nagloko sa atin hindi ba? You were cheating on me, too!"

Tila namanhid na ang buong pagkatao ko. I couldn't believe what she's saying.

"Naiintindihan ko kung bakit abot langit ang galit saiyo si Uncle. Dahil pareho nga kayo ng tatay mo!"

"Don't you dare put my Dad on this! Niloko mo ako at iyon ang totoo. You and Uncle fooled me! You both tried to kill me! You'll never get away with this, I swear!!"

"Huh! Really??? At paano kung patayin ko ang anak mo, ha?"

I was suddenly taken a back. Si Reyn nga pala.

"Where is he? Where's my son?"

"Makikita mo lang siya kapag pinirmahan mo na ang mga papeles. Annulment paper and a contract. Ibibigay mo sa akin ang kompanya pati na rin ang ibang ari-arian mo kapalit ng kalayaan mo at ng anak mo, maliwanag?"

"You can't do this!"

"Yes I can. Pirmahan mo na kung ayaw mong mapikon ako at idamay ko ang anak mo! Tutal namatay ang anak ko nang dahil saiyo... nararapat lamang na pagbayarin ko rin ang anak mo!"

"No! Wag! Wag mong idamay si Reyn please! Sige, I'll give what you want.."

"Marunong ka rin naman palang makiusap..."

And she look at one of the men...

"...ibigay sa kanya ang papeles!"

I immediately signed the papers.

She laughed hard.

"Idispatsa ninyo na iyan!"

"No! Anong ibig mong sabihin?"

"Wala dito ang anak mo... kung mabubuhay ka pa which I doubt... makikita mo siya doon sa isang babae mo... Ang haliparot na anak ni Mr Chua. In fairness, dead na dead saiyo ang isang iyon... gagawin ang lahat para makuha ka lang... Tsk! Hahaha! Boys! Kayo na ang bahala sa kanya! Just make sure na hindi na mabubuhay iyan!"

I saw her immediately walked away from the building and drove away fast.

Nakangisi naman ang anim na lalaking natira.

I didn't notice when someone punch me from behind.

Napaluhod ako but I couldn't feel the pain. Malakas pa rin siguro ang epekto ng ininom kong gamot kanina.

I just need to think straight.

Kailangan kong lumaban.

My son needs me.

Dance For LifeTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon