Ms. Gangster meets Mr. Feeling (COMPLETED)

Chapter 33

Beth's POV

"Mind If I join you?"

Ngumiti naman ako at tumango.

It's Alex.

Umupo naman sya sa tabi ko dahilan ng pagbilis ng tibok ng puso ko.

Stop it you stupid heartbeat!

"What's bothering you?", tanong nya.

"A-ah wala", utal na sagot ko. Tinignan naman nya ako kaya umiwas agad ako.

"What's wrong?", tanong nya. Umiling lang ako at binalik ang tingin sa buwan.

"Beautiful isn't it?", sabi nya. Is he talking about the moon?

"Yeah", pagsang-ayon ko kahit hindi ko naman alam kung ano ibig nya sabihin.

"But you know what's more prettier than the moon?", tanong nya. Tumingin naman ako sa kanya at nagtaka.

"What?"

"You", sabi nya.

Umiwas naman ako ng tingin at napahawak sa dibdib ko.

Para namang kabayo sa bilis ang tibok ng puso ko.

Takte ka Alex.

I hate you.

I hate you for being such a soft boy.

I mean, who wouldn't fall in love with a soft boy?

Bagsak at malambot na buhok...

Natural na mapupulang labi...

Magandang ngiti..

Aghhh!

"*chuckles* come on let's go. It's getting late", aya nya.

Bumalis naman kami sa kwarto at nakita silang lahat na natutulog na kaya dahan dahan kaming bumalik sa mga pwesto namin.

Damn.

A soft boy Alex James just gave me a compliment.

Camille's POV

Tulog na sila lahat.

Pagkakataon ko na.

Dahan dahan akong tumayo at kinuha ang pagkain sa maliit na lamesa. Iniwan nila para sakin sakaling maguton ako.

Oo naging bipolar na naman ako kanina. Sornaman. Nakakabadtrip lang talaga kasi yung sulat. Tinago ko na yon sa maleta ko.

Kumakain ako ngayon ng dahan dahan at tahimik. Ala una na ngayon ng madaling araw at ginutom ako. Tangna.

Kinuha ko nadin yung dala kong alak. Kami na muna ng sarili ko ang mag-iinuman. Pagkatapos kong kumain eh nagsimula nakong uminom.

Medyo matapang na alak ang dinala ko. Kinuha ko naman ang laptop at pocket wifi ko. Nakinig nalang ako ng music sa YouTube habang nakaearphones para naman medyo kumalma.

I hate having this disorder.

I was diagnosed with mood disorder simula pa nung 3 ako. Bipolar na ako since pa pagkabata kaya sinasabi ng iba,

komplikado akong tao...

Well, they're true.

"What are you doing?", narinig ko naman ang medyo inaantok pang boses ni Dashiel. Medyo paos at mababa.

Hot.

What? Ambilis naman ata umipekto ng alak. Isang baso palang ang naiinom ko ah. Ngumisi lang ako sa kanya at sinenyasan sya na lumapit. Sinunod naman nya ako.

"You're drinking?", tanong nya.

Damn. That voice is like music to my ears.

"Join me", sabi ko at inabot sa kanya ang isang baso na may lamang alak.

"I don't drink", sabi nya. Hindi ko narinig ang sinabi nya dahil nilagok ko na ang laman ng baso ko.

*hick*

"You're drunk already. Go back to sleep", sabi nya.

"I don't wanna suffer again", sabi ko out of nowhere. Umiepekto na ang alak. Bumigat naman ang pakiramdam ko at nararamdaman na ang luhang lalabas sa mata ko.

King's POV

"I don't wanna suffer again", sabi nya. Bigla naman syang yumuko at bahagyang humikbi.

Is she crying?

Damn.

"Hey don't cry", sabi ko at inilapit ang upuan ko sa kanya. Sinalinan na naman nya ang baso nya ng alak. Walang sabi sabi ay ininom nya lahat ng laman.

Umiiyak sya pero pinipigilan nya. Itinaas ko ang baba nya at tinitigan sya. Her eyes looks miserable.

Ngayon ko lang sya nakitang ganito. Pinunasan ko ang luha nya gamit ang thumb ko at niyakap sya.

Tuluyan na syang bumigay at umiyak sa balikat ko. I tried to pat her back hoping to ease her pain. Niyakap naman nya ako pabalik at mas idiniin pa ang ulo nya sa balikat ko.

"Hush. You're gonna be fine", sabi ko.

Unti unti namang humihina ang hikbi nya. Nang maramdaman kong tumigil na sya eh hiniwalay ko na sya sa pagkakayakap sakin.

Wtf? Tinulugan ako?

Wala na akong magawa kaya binuhat ko sya pabalik sa higaan nya. Iniligpit ko na rin ang kalat nya.

Huli kong niligpit yung laptop nya. Bago ko yun tuluyang isara, may message na biglang nagpop. Email para sa kanya.

X, we need to talk.

Yun lang ang nakasulat.

X? I think I've heard of it before.