Choosing my Dreams (Book One)

KABANATA 9

Kabanata 9

Lunod

--

Nagdaan ang mga araw na patindi na nang patindi ang pagpapahirap sa akin ni Sir Joshua. Meron dyan yung papatirin nya ako palagi, ipagluluto ng napaka raming pagkain tapos hindi nya naman kakainin, paglalabahin ng mga damit nya at kailangan pa kamay dapat ang gamit ko, meron ring palagi nya akong pinaglilinis ng kanyang kwarto, pinagwawalis sa likod ng bahay, pinaglilinis ng buong bahay at kung ano ano pa. Halos wala nang ginagawa sina Jana at Klara dahil ako na lahat ang gumagawa sa utos ni Sir Joshua.

Kaya naman palagi akong pagod at puyat. Minsan sa school ko nalang nagagawa ang mga assignments ko. Hindi ko na rin natatawagan madalas sina Mama sa gabi. Minsan hindi na rin ako nakakakain sa ng hapunan dahil pagod na pagod ako sa school, isabay mo pa yung pagpapractice ko sa dance troupe.

Hindi ko alam kung may saltik ba si Sir o talagang spoiled brat lang sya. Akala ko mabait sya nung kinamusta nya ako pero hindi pala. Alam kong concern sya sa akin nung araw na yon dahil nakita ko naman yon sa mga mata nya, pero hindi ko na maisip pa ang sinsiredad nya dahil sa inis na bumabalik na naman sa sistema ko.

At ngayon, sabado, umalis sina Ma'am Juliette at Sir Nicolas para sa isang meeting abroad. Hindi ko alam kung saan sila pupunta pero ang alam ko lang ay sa ibang bansa. At sigurado akong papahirapan na naman ako ni Sir Joshua ngayon.

At ngayon ay nakahiga ako sa aking kama. Kagigising ko lang at ang oras ngayon ay alas kwatro ng hapon. Oo, alas kwatro ng hapon.

Sobrang pagod ko ba naman kahapon. Nang malaman kasi ni Sir Joshua na wala yung teacher namin sa huling klase nung hapon, pinag linis nya ako ng kanilang kwarto roon sa school. As in buong kwarto pinalinis nya sa akin. Pinaghugas nya rin ako ng mga pinggan na halatang sinadya nyang dumihan. Tapos yung mga gitara nya roon ay pinabuhat nya sa akin para dalhin sa music room. Sobrang daming gitara ang nandoon kaya naka ilang balik ako. Sobrang bibigat pa ng nga iyon kaya naman pagod na pagod talaga ako.

Saktong uwian nang matapos ako at syempre, pagod na pagod nga ako. Pero kailangan ko pa ring kumilos para magpractice ng sayaw, hindi ako pwedeng umabsent roon.

Kaya hindi ulit ako nakakain ng hapunan kagabi sa sobrang pagod ko. Pagkarating ko rito sa mansyon ay bulagta agad ako sa kama. Ang lakas nga raw ng hilik ko sabi ni Klara, hindi raw sya nakatulog dahil sa akin.

Bumuntong hininga na lamang ako.

Bumangon ako at naghikab. Ininat inat ko rin ang mga braso ko. Hindi na masyadong masakit yung kalmot ni Ella. Nagamot na rin kasi yon. Medyo nawawala na ang bakat noon sa braso ko.

Ngumuso si Jana habang nakatingin sa akin. "Parang gusto ko nalang umalis ka rito kesa sa mahirapan ka ng ganyan. Tingnan mo, oh, hapon ka na laging nagising..."

"Ayos lang naman ako..."

"Sus. Palagi nalang iyan ang sinasabi mo. Ayos lang ako, kaya ko naman, ayan palagi ang sinasabi mo," irap nya sa akin.

Tumawa ako. "Kaya ko pa naman kasi talaga..."

"Psh," umirap muli sya sa akin at tumayo na. "Sya, tutulungan ko pa si Klara sa utility room. Marami pa kaming lalabhan."

Tumango ako at nagpaalam na. Muli akong naghikab at nag inat inat. Ngumiti ako. Iisipin ko nalang na umaga ngayon at hindi pa sumisikat ang araw.

Umalis ako sa kama pagkatapos ng ilang sandali. Humarap ako sa malaking bintana namin rito sa kwarto at muling naghikab. Tinaas ko ang kamay ko at muli na namang nag inat.