ARE YOU MAN ENOUGH?

Chapter Sixty-Five

TUMAAS ANG SULOK NG LABI NI OLIVER.

“Do you really think you can mess with her?”

Nanlisik lang naniningkit na mga mata ni Miss Jackie.

They sat face to face, in an umbrellad table set of a lifestyle center. Around them stretched man-made field of concrete pathways and patches of green grasses here and there similar to a golf course. Tables and blue umbrellas scattered at strategic positions. Nakapaikot sa latag na iyon ng damuhan, mga upuan at payong ang mahabang commercial units na nirerentahan ng iba’t ibang mamahaling kainan.

Cold December breeze chilled the air, clouds blocked the sunlight. Sapat na iyon para piliin ng ginang magsuot ng itim na pants at patungan ang itim nitong blouse ng puting may kakapalang cardigan. Nakapusod ng mataas ang buhok nito.

“I could if that Mr. Guillermo did not come to the scene.”

“Pero base sa kwento mo sa akin, sinadya mong isali dito ang lalaking iyon.”

Miss Jackie flinched, highly offended.

Oo. Noong una, akala ko, magagamit ko siya para lalong madiin si Lily. Para palabasing biased siya dahil may namamagitan sa kanila, isip ng ginang habang inaalala ang nakitang private photo album sa na-hack nitong social media account ni Lily.

Mga litrato ni Lily sa Belgium kasama si Jared.

Nagpakahirap pa akong hanapin ang Psychologist na ‘yon. Pero mautak talaga ang mga hayop na iyon. Hindi ako dapat nagpakakampante sa lakas ng kapit ko sa Basil na ‘yon!

Lalong gumusot ang mukha ni Miss Jackie.

Si Basil... ang pinaka walang kwentang President na nakatrabaho ko. Halos lahat kinokonsulta niya sa akin. Akala ko, sapat na ang mga taong ako ang magsilbing confidante niya para tuluyan kong mabilog ang kanyang ulo. May lamat sila ng Lily na ‘yon, kaya akala ko… akala ko madali ko na lang siyang makukumbinsing si Lily ang may kagagawan ng lahat!

“Tatanggapin mo ba ang alok ko, o hindi?”

“I don’t know… This is pretty suspicious,” Oliver side-eyed, shifting gazes between Miss Jackie and the paper she was reaching to him. “You dared to ruin Lily’s life, dahil iniwan ko si Gretchen dahil mahal ko pa rin siya. What makes you think I’ll do you a favor?”

Bahagyang nagdilim ang anyo ng lalaki.

“I had realizations, Oliver,” pagmamataas nito. “At iyon ay… balang araw—” usog nito sa kapiraso ng papel palapit kay Oliver, “—matututunan din ng anak kong kalimutan ang isang walang kwentang lalaki na katulad mo. At makakaya niyang itaguyod ang dalawang anak nang wala ka.”

Pagak na tumawa ang lalaki. “Humihingi ka ng tulong ko, tapos iinsultuhin mo ako at tatawaging walang kwenta? Ibang klase ka talaga, biyenan—”

“Huwag mo ako matawag-tawag na biyenan,” anas nito sa pagitan ng mga ngipin, nagtitimpi. “Kung alam mo lang na napilitan lang akong makipagkita sa’yo.”

“Kung alam mo lang din na dededmahin ko lang ang mga tawag at text mo kung hindi mo lang nabanggit si Lily.” Oliver finally took the piece of paper.

Bakas sa mukha ni Miss Jackie na parang nabunutan ito ng tinik sa ginawa ng lalaki.

He scoffed, wore a sarcastic grin. “Should have had that realization earlier before putting yourself in this big, dirty immature mess, eh?”

Miss Jackie did not entertain his mocking. Malakas ang paninindigan nitong walang immature sa ginawa nito. As a mother, she felt compelled to do something, to make it even for her daughter who experienced this injustice.