Heart of Leona[completed]

Part-5

[Unicode]
"ညီငယ်...ထစမ်း ထစမ်း... ဘယ်အချိန်ရှိနေပြီမှတ်လဲ...ခုထိ အိပ်တုန်း"

ဒါတောင်မှ ရိန်းလုံးဝနိုးလာသေးသည်မဟုတ်။
မျက်စိကိုမှိတ်ထားရင်း မကျေမနပ်လေသံဖြင့် မေးခွန်းထုတ်လေသည်။

"ဘယ်အချိန်ရှိပြီလို့လဲ"

"နေတောင်စောင်းရောပေါ့ ညနေဘက်ထိ ဒီလိုအိပ်နေတာ ဖျားကုန်ရော့မယ်"

'ဒီအသံက...."

"အစ်ကိုဒီပလား...."

"ညနေစာစားချိန်တောင်ရောက်နေပြီ ခုချက်ချင်း ထပြီး ညနေစာလာစားချည် "

ရိန်းလည်းဆိတ်ဆိတ်သာနေရင်း ဒီပနောက်သာလိုက်သွားလေသည်။

'ညနေစာဟင်းပွဲကလည်း သုံးမျိုးပဲလား' စိတ်ထဲတွင်သာပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
အပြင်ကိုထုတ်ပြောလို့မဖြစ်။ သူများအိမ်ပေါ် တက်နေပြီး ဟင်းချေးများရလောက်တဲ့အထိ သူမရိုင်းသေးပေ။

ခင်ခင်လှ၏လက်ရာမှာအတော်ကောင်းလှသည်။
ရိန်းမှာလည်း တစ်ပန်းကန်ပြီး တစ်ပန်းကန် ရှယ်ဆွဲ လေတော့သည်။

"မောင်ငယ်...စားရတာ ခံတွင်းတွေ့ရဲ့လား"

ရိန်းမှာ ခင်ခင်လှအား စူးစိုက်ကြည့်ရင်း
လက်မထောင်ပြကာ သွားဖြူဖြူလေးတွေပေါ်သည်
အထိ အားရပါးရပြုံးပြပြီးဖြေလေသည်။

"အရသာရှိတယ်"

နှမဖြစ်သူ၏ အမေးကြောင့် ရိန်းကို လှမ်းကြည့်မိသည့် ဒီပခမျာ ထိုပုံရိပ်လေးကြောင့်
နှလုံးသားလေးမှာ ကြိမ်နှုန်းမြင့်စွာ ခုန်လှုပ်သွားရချေသည်။ မျက်နှာပေါ်တွင်တော့ ဘာအမူအရာမှရှိမနေ။

ခင်ခင်လှမှာ မိမိ၏အစ်ကိုအား ဂရုစိုက်မနေတော့။ ချစ်စရာကောင်းသည့် ကလေးနှင့် ရင်းနှီးအောင်နေရန်သာ ကြံချေတော့သည်။

ညနေစာစားပြီး၍ ပန်းကန်များအား ဆေးကြောပြီး ချိန်တွင် အိမ်လယ်ခန်းရှိခုံလေးပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ရိန်းကို တစ်ဖန်စကားစလေတော့ သည်။

ဦးဥာဏ်ကတော့ ညနေစာစားပြီးသည်နှင့် ရွာထဲသွားသည်မို့ အိမ်တွင် ရိန်း၊ဒီပနှင့်ခင် သုံးယောက်သာကျန်ခဲ့၏။