Against The Waves (Silvero Series #01)

39

Chapter 39: Kiss

"Ali, hija? heto na ang pinapakuha ninyong orange juice."

I stopped playing with the pool water and looked up at Manang Imelda. She put down the juice I requested on the low table next to the sun lounge. 

"Thank you, Manang." I smiled at her. 

Ngumiti rin siya sa akin at nag pasalamat bago tuluyang bumalik sa loob ng mansyon.

Lumangoy ako at umahon nang marating ko na ang dulo ng pool. Dumiretso ako sa lounger kung saan nakapatong ang towel ko. Kinuha ko iyon ay pinunasan ang mukha ko bago maupo. 

Habang sumisimsim sa inuming hiningi ko ay pinanood ko ang pag galaw ng tubig sa pool. 

Just like before, Mama and Lola are back at work as well as my brothers so I was left alone at the Mansion. Wala akong ibang magawa kaya naisipan ko na lang na mag babad sa tubig para maubos ang oras ko. 

Kahit day off ko ay parang gusto ko na lang pumasok sa trabaho pero nang maisip kong makikita ko na naman ang mukha ng boss ko ay nang bago ang isip ko. 

Matapos makapag banlaw at makapag patuyo ay nagbihis na agad ako. Tsaka ako bumalik papasok sa loob ng mansyon. 

Sa kwarto na ako dumiretso matapos kong mautusan ang isang katulong na ihanda ang miryenda ko. Aayusan ko lang ang sarili ko dahil mamayang alas sais ay aalis rin ako ng mansyon. 

I want to drink kaya mamaya ay dadaan ako sa club na madalas kong tambayan noon. Hindi pwedeng uminom si Cali kaya hindi ko siya maisasama. Magiging maayos naman akong mag isa. 

Nahinto ako nang matanaw ang gitara ni Kuya Acheron na hiniram ko sa kaniya kanina. I've been practicing to use it with my favorite song. Ngumiti ako at naupo sa dulo ng aking kama. Nang kandungin ko ang gitara sa aking hita ay sandali ko iyong pinatunog. 

Inayos ko muna ang sarili ko bago nag simulang mag tipa ng gitara. The smile on my face never leave as I started singing the lyrics of my favorite song. I'll Never Go by Erik Santos.

"You would always ask me. Those words I say... and telling me what it means to me." I sang. "Every single day... you always act this way... for how many times I told you... I love you... for this is all I know." 

"Come to me and hold me and you will see. The love I give for you still hold the key."

"Every single day, you always act this way. For how many times I told you... I love you. For this is all I know..." 

I smiled.

"I'll never go far away from you... even the sky will tell you. That I need you so... for this is all I know... I'll never go far away from you." 

Napalunok ako at nang makaramdam ng kirot sa aking puso pero nagawa ko pa ring ipagpatuloy ang pag kanta. 

"I'll never go far away from you... even the sky will tell you. That I need you so... for this is all I know. I'll never go far away from you."

This is supposed to be my favorite song. Why is it hurting me so much now? Damn it.

"I'll never go far away from you... even the sky will tell you. That I need you so... for this is all I know. I'll never go far away from you." I ended the song. 


Lumunok ako at binitawana ng gitara sa ibabaw ng aking kama. Sandali akong tumitig sa labas ng bintana bago nag lakas loob na tumayo para maayusan na ang sarili.