Against My Will (Naga Series #1)

Kabanata 18

"Hoy, Zendall!"

Napaigtad ako sa lakas ng boses ni Learsi. Agad akong napalingon sa kanya at doon ko lang napansing nasa harap ko na pala sina Monday at Learsi, parehong nakatingin sa akin na parang may nahuling kakaiba.

Napakagat ako sa ibabang labi nang maramdaman kong nakaangat pala ang sulok ng labi ko. Ngumingiti ako. Hindi ko man lang namalayan.

Sabay namang kumunot ang noo ng dalawa.

"Bakit?" inosenteng tanong ko kahit halatang nahuli na nila ako.

"Malabo ka na talaga," sabi ni Learsi habang umiiling. "Bigla-bigla ka na lang ngumingiti mag-isa."

Napangiwi ako.

"Are you still not used to it, Learsi?" singit ni Monday habang kalmado lang na nag-aayos ng gamit. "It's been almost four months since naging ganiyan siya."

Tumaas ang kilay ko habang nakatitig kay Learsi. Umiling naman siya nang parang dismayado.

"Na-miss ko tuloy dating Zendall."

Aakmang babatukan ko sana siya, ngunit mabilis siyang umatras at nagtago sa likod ni Monday.

"Pero syempre," dagdag niya habang sumisilip sa likod ng kaibigan niya, "hindi pa rin nawawala ang pagiging suplada niya. Abnormal 'yan eh."

Napairap na lang ako. Ilang minuto pa ang lumipas nang dumating ang tatlong lalaki na may dalang pagkain. Tulad ng nakasanayan, agad na umupo si Adam sa tabi ko.

Tahimik niyang inilapag sa harap ko ang paborito kong pagkain bago inayos ang mga kubyertos ko na para bang natural na niyang ginagawa iyon araw-araw.

"Thank you," Mahina Kong sabi.

Bahagya siyang yumuko palapit sa akin.

"You're always welcome, my doll," bulong niya malapit sa tenga ko.

Agad kong naamoy ang mamahalin at malinis niyang pabango. He smells so good. Nakakainis dahil sobrang gwapo niya kahit simpleng nakaupo lang sa tabi ko.

Tahimik ko siyang pinagmasdan habang inaayos niya ang pagkain namin sa mesa and somehow...he looked like a perfect husband. Iyong tipo ng lalaking may acts of service bilang love language.

Kapag may kailangan ako, hindi ko na kailangang magsalita. Nandoon na agad siya. He was like my one call away. Isang salita ko lang ay gagawin niya agad. Minsan naiisip ko kung gaano kabilis nagbago ang lahat.

Dati, halos hindi kami nag-uusap. Minsan nga hindi ko pa siya pinapansin pero ngayon...parang siya na ang naging bahagi ng bawat araw ko. Bawat plano ko. Bawat lakad ko. Hindi dahil lagi niya akong sinusundan kundi dahil gusto kong kasama siya palagi.