Against My Will (Naga Series #1)

Kabanata 30

Kinabukasan, maaga akong nagising. Katulad ng nakasanayan, agad kong ginawa ang morning routine ko. Habang nasa kalagitnaan ako ng pagpili ng isusuot, biglang may tumawag sa akin.

I glanced at my phone to check who the caller was. It was Gazvin.

Agad ko iyong sinagot at inilagay sa loudspeaker dahil abala pa rin ako sa pagpili ng damit. Puro summer clothes ang laman ng wardrobe ko—mga damit na medyo revealing at presko sa katawan.

Wala naman akong partikular na plano para sa araw na iyon. Siguro tatambay lang ako sa labas. Magpapaaraw. Magpapahangin. Or maybe meet some other guys. Pero alam kong nakakasawa rin namang makipagkilala sa ibang tao. Social interactions have always been draining for me. Nakakabawas ng enerhiya.

"How's the business?" tanong ni Gazvin mula sa kabilang linya.

Napairap ako.

"Good."

"You?" Napataas ang isang kilay ko sa bigla niyang tanong.

"Did something happen? Does your casino go bankrupt or what?"

"No. Wala naman sigurong masama kung magtanong ako tungkol sa kalagayan mo, Kid." Mahina siyang natawa.

"I'm good," pagsisinungaling ko.

"I see. Do you want to come back here in the UK or to Sora? Which do you prefer?"

"I prefer to go to the afterlife."

Natahimik ang kabilang linya pagkatapos kong sabihin iyon. Ilang segundo ang lumipas bago ko narinig ang mahina niyang pagtawa.

"Just wait and see. Dadating din naman ang mga hinihiling mo."

"When? Nakakapagod nang maghintay. If only suicide weren't a sin. Pata—"

"I gotta go. My wife found me. Anyway, I almost forgot—she was asking if you could meet her again in Canada."

Iyon ang huli niyang sinabi bago tuluyang naputol ang tawag. Napakunot-noo ako. Nagtaka ako kung bakit siya tumawag. At doon ko naalala. Friday pala ngayon.

Napatingin ako sa cellphone ko, pagkatapos ay sa mga damit na nakalatag sa kama. Sa huli, pinili ko ang Britta halter-neck tiered maxi dress na itinerno ko sa paborito kong pumps. Matapos iyon ay nag-ayos ako ng sarili. Light makeup lang ang inilagay ko dahil iyon na ang nakasanayan ko. 

Nang matapos ako, agad akong lumabas ng silid. Habang naglalakad papunta sa lounge, napansin kong abalang-abala ang mga staff sa paghahanda para sa event mamayang hapon.

Hindi rin naman nagtagal ang pagkikita namin ni Atty. Kahapon, agad akong umalis nang muli kong makita siya.