Against My Will (Naga Series #1)

Kabanata 7

"Pre, ano problema niya? Noong isang araw, ang cold niya, tapos ngayon, ang sama ng tingin niya sa akin. Isang linggo ko na siyang napapansing nagtataray sa akin, ah," narinig kong bulong ni Jay sa kaibigan niya.

Tiningnan ko naman siya nang lalo pang masama, dahilan para sumiksik siya lalo sa gilid ng kaibigan niyang si Emphraim. Matangkad pa si Emphraim kaysa sa kanya; hanggang balikat lang ata siya. Naman kasi. Bakit kasi ang tangkad-tangkad ni Emphraim, animoy kapre eh.

Umirap naman ako sa kanya. Ang sama-sama ng loob ko ngayon. Wala man lang akong nagawang pigilan ang mga kaibigan kong mag-away. Ang layo kasi ng isip ko. Tapos, ang mas malala pa, si Jay ang pang-pangatag sa pinag-awayan nila.

Mag-iisang linggo na simula nang nag-away sina Monday at Learsi. Ilang araw na rin na hindi nagpapansinan ang dalawa. Pinapansin naman nila ako, kaso ako ang naiipit sa kanilang dalawa eh. Kapag nagpaparinig si Monday kay Learsi, ay nagpaparinig din si Learsi. Ewan ko sa kanila. Hindi ko sila maintindihan ngayon, pero nasasaktan ako kapag ganoon ang trato nila sa isa't isa.

Sinubukan ko nga silang pag-usapan, kaso hindi sumasang-ayon sa akin ang pangyayari dahil lagi akong tinatawag at minsan lang ako nasa klase, kaya hindi ko masyadong alam kung anong nangyayari sa dalawa kapag wala ako. Nagbabangayan lagi sila. Gusto kong iwasang mauwi sila sa pisikalan. Muntik na nga iyon nung isang araw eh. Nagbangayan daw ulit sila. 

"Tingnan mo na naman, nagtataray." Rinig kong sabi na naman niya.

Napasalubong naman ako sa kilay at tiningnan na lang si Adam na humahalikip.

"Ano na naman ang kailangan mo?" inis na tanong ko.

Nag-aaral kasi ako sa isang libro na subject namin nang biglang sumulpot ang isang ito at hinanap siya ng dalawa niyang kaibigang siraulo. Oh, kay aga ko kasi silang nakikitang nagtatambay na naman sa hallway. Paniguradong na naman itong huwag siyang ilista. Pareho noong nakaraang araw.

"Don't list me."

Sa totoo lang, istrikto ba talaga 'to o sadyang may sayad siya sa utak?

"At bakit naman hindi?" tanong ko sa kanya habang nakasalubong ang kilay ko.

See? Tama nga ako.

"Uy, uy! Pati rin ako!" I heard Jay.

Tiningnan ko siya nang masama noong aakma sana siyang lalapit sa inuupuan ko, pero nang makita niya ang titig ko ay bumalik siya sa puwesto niya na hindi naman kalayuan sa inuupuan namin ni Adam.

"Nilista mo na ako kahapon; hindi muna ngayon," Adam said.

Bumaling naman ako sa kanya at ang walang hiya ay isinandal niya ang ulo niya sa mesa kung saan ang libro ko ang ginawa niyang unan. Inayos ko naman ang salamin ko, sabay irap sa kanya. Hindi iyon nakita ng mga kaibigan niya kasi abala sila. 

"No way. Rules are rules, Adam. Saka tantanan niyo nga ako, kayong mga kaibigan mo. Nakakasira kayo ng buhay, eh."