Because Of You

CHAPTER 4

Weekends na at next week ay test na namin. Need ko pa magreview huhuhuhu Nandito ako ngayon sa Starbucks kase why not diba? Ang bango kase dito tapos ang relaxing pa ng atmosphere.

Nirereview ko yung subject ni Miss Del Rosario ngayon kase yun lang naman pinoproblema kong subject. May mga parts kase na ang hirap talaga intindihin. Tinry kong tawagan si Cehir pero hindi naman nasagot. Tulog na naman yung for sure -.-

"Haysss... Ang hirap naman nito. Paano ba kase naging ganon? Eh akala ko 28 yun." Nagrereklamo na ako dito habang magrereview kase medyo nalilito ako sa lesson. Hindi ko kase masyadong naintindihan yung nilesson ni Miss Del Rosario nung isa huhuhu.

"You need to transpose the 5 first before you compute it, that's why you can't find the correct answer." A cold tone suddenly spoke in front of me.

I raised my head and there I saw Miss Del Rosario sitting in front of me holding her coffee and her emotionless eyes staring at me.

"M-Miss Del R-Rosario." Shocks beehh nakakagulat naman eh. Nananahimik lang ako dito tapos biglang may susulpot na yelo huhuhu

"Are you even listening in my class?" Taas kilay niyang tanong sa akin.

"A-ah ano po kase. Nalito lang po ako sa part na yun." Nayuko na lang ako habang nagsasalita dahil kinakabahan ako. Ikaw ba naman katapat ang teacher niyo na malamig.

"Tsk." Narinig kong singhal niya pero hindi ko na lang pinansin at binaling na lang ang atensyon ko sa reviewer ko kahit hindi ako makapagfocus huhuhu

Aa naman kase eh. Ramdam na ramdam ko yung titig niya, hindi ako makapagfocus eh huhuhu

"Uhmm... Bat po pala kayo nandito?" Tiningnan ko siya at inintay ang sagot niya. Wala pa rin namang kwenta kung tututok ako sa reviewer ko eh wala naman akong naiintindihan.

"You don't own this cafe, I can go here anytime I want." Napanganga na lang ako sa sinabi niya at inirapan niya lang ako.

"Ayyy sorry naman ma'am, alam ko naman pong hindi ako mayaman pero hindi niyo naman po kailangang ipamukha." inirapan niya lang ako kaya napailing na lang ako.

Bahala na nga siya dyan. Gusto ko lang naman siya kausapin kase ang awkward ng atmosphere tapos siya itong walang kwenta ang sinasabi. Para namang ewan si ma'am eh

Nagreview na lang ulit ako kesa naman tumunganga na lang ako dito tapos walang napasok sa utak ko.

Napatingala naman ako ng naramdaman ko siyang tumayo at napansin ko na papaalis na ata siya.

"Paalis na kayo Miss?" Hindi ako nito pinansin at nagpatuloy lang maglakad. "Sige Miss ha, nice talking. Ingat po, masarap po sana ulam niyo." Sarcastic kong sabi pero wala pa rin sa kaniya.

Haayyssss ganto na ba talaga matatanda ngayon? Joke langgg, ang bata pa ni ma'am eh hehehe

Pinagpatuloy ko na lang ang pagrereview hanggang sa napansin ko na lunch na pala. Tiningnan ko ang wallet ko at malungkot iyong tiningnan.

Hayyss... Hindi na naman ata ako makakakain ngayon.

Hindi na kase ako nagtatrabaho ngayon since iniwan sakin yung pamana ng parents ko at sapat na yun hanggang sa makapagtapos ako sa pag-aaral. Mas finofocus ko na kase yung sarili ko sa studies para mamaintain ko yung grades ko. Thankful din ako sa parents ni Cehir kase tinutulungan din nila ako sa pag-aaral ko. Kahit na tinanggihan ko yun, nagpumilit pa din sila. Matalik na magkaibigan kase ang parents niya at parents ko kaya simula nung nawala ang parents ko, sila na yung tumayong pangalawang pamilya ko.