Τι σκατά κάνουμε;

Part 49♥️

Από τις σκέψεις μου με βγάζει ο Άγγελος που μπαίνει στην κουζίνα και ανοίγει το φως.

Άγγελος: με τρόμαξες ρε καμέλια (λέει ενώ βάζει το χερι του πάνω στην καρδιά του)
Εγώ: συγγνώμη. (Λέω και τον κοιτάζω κατευθείαν στα μάτια. Τον θέλω πολύ, θέλω να τον δω να κομπλάρει όπως κομπλάρω και εγώ όταν βρίσκεται κοντά μου και με κοιτάζει)
Άγγελος: γιατι κάθεσαι μέσα στα σκοτάδια, μόνη σου; (Λέει και πιάνει και αυτός ένα ποτηρι και το γεμίζει με ουίσκι, έρχεται μπροστά μου και γεμίζει και το δικό μου ποτηρι, που είχε πλέον αδειάσει).

Εγώ: πρώτον φύγατε όλοι επάνω. Και δεύτερον ηθελα να κάτσω λίγο μόνη. (Λέω και κοιτάζω το ποτηρι μου και πίνω μια μεγάλη γουλιά)
Άγγελος: όλα καλα; (Με ρωτάει ενώ κάθεται και αυτός πάνω στον πάγκο, δίπλα μου και με κοιτάζει)
Εγώ: ναι ναι μια χαρά (λέω και καθόμαστε έτσι για πάνω από πέντε λεπτά, πίνουμε και κοιτάζουμε το κενό, ο κάθε ένας χαμένος στις δικές του σκέψεις).

Αποφασίζω να διακόψω εγώ την σιωπή

Εγώ: εσυ γιατι είσαι εδώ και δεν είσαι πάνω με την Μαρία; (Λέω και γυρίζει να με κοιτάξει ενώ εγώ αποφεύγω το βλεμμα του για να μην φανούν τα συναισθήματα μου)
Άγγελος: κοιμήθηκε και εγώ δεν νύσταζα καθόλου.
Εγώ: α οκέι (λέει και ξανά γυρίζω το βλεμμα μου στο κενό. Εκείνος ακόμη με κοιτάζει)

Εγώ: γιατι δεν πάτησες φρένο Άγγελε; (Ρωτάω και γυρίζω και τον κοιτάζω έντονα στα μάτια. Εκείνος στην αρχή με κοιτάζει ερωτηματικά όμως μετά καταλαβαίνει ότι αναφέρομαι στο βράδυ του ατυχήματος)
Άγγελος: πάτησα
Εγώ: κοιτούσα το αμάξι σου, δεν άναψαν ποτέ τα φώτα φρενών. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι έκανες εσυ τέτοιο λάθος. Ήθελες να τρακάρεις; (Ρωτάω και σφίγγεται το στομάχι μου. Φοβάμαι να ακούσω ότι όντως το έκανε επίτηδες)
Άγγελος: όχι Καμέλια, ξέρω ότι η ζωή μου δεν είναι ονειρική. Αλλά δεν έχω καμία αυτοκτονική σκεψη. Πάτησα φρένο. Όμως δεν λειτούργησαν ποτέ (λέει και ανακουφίζομαι)
Εγώ: το αμάξι ήταν καινούργιο και μάλιστα μετά από service. Ήταν άψογο μηχανικά. Άρα (λέω και τον κοιτάζω)
Άγγελος: άρα; (Με ρωτάει θέλοντας να δει που το πάω)
Εγώ: Άγγελε το σκέφτομαι μέρες. Κάποιος πείραξε τα φρένα σου. (Λέω και ανατριχιάζω και μόνο στην σκέψη του τι χειρότερο θα μπορούσε να είχε γίνει).
Άγγελος: χαίρομαι ότι το σκέφτηκε και κάποιος άλλος. Άρα δεν είμαι τρελός. Άρχισα να αμφισβητώ τον εαυτό μου ότι δεν πάτησα φρένο. (Λέει και πιάνει το κεφάλι του)
Εγώ: ναι αλλά ποιος;
Άγγελος: σκέψου πόσοι άνθρωποι θα ήθελαν να μας σκοτώσουν ρε καμέλια (λέει και κουνάω το κεφάλι μου συμφωνώντας μαζί του).

Ξανά σταματάει η συζήτηση και ξανά χάνεται ο κάθε ένας στις σκέψεις του. Θα ηθελα να νιώθω αρκετά άνετα ώστε να ανοίξω άλλη συζήτηση μαζί του.

Πριν καλα καλα ολοκληρώσω την παραπάνω σκέψη μου, τον νιώθω να με κοιτάει και να χαμογελαει πονηρά

Εγώ: τι ρε; (Λέω και γελάω)
Άγγελος: μμμμ και για πες, δεν ντρέπεσαι που λες ψέματα; (Λέει και τον κοιτάζω με απορία)
Εγώ: τι ψέμα είπα; (Λέω με περιέργεια και προσπαθώ να κρύψω το χαμόγελο μου εξαιτίας της ξαφνικής παιχνιδιάρικης συμπεριφοράς του)
Άγγελος: είπες στα παιδιά να βγάλουν ότι πονηρό είχαν στο μυαλό τους για χθες (λέει και γυρίζω τα μάτια μου και μου ξεφεύγει ένα άβολο γέλιο ενώ αυτός ακόμη χαμογελαει)
Εγώ: εσυ ποσό ηλίθιος είσαι που είπες ότι κοιμηθήκαμε μαζί, μπροστά στα παιδιά και κυρίως μπροστά  στην Μαρία
Άγγελος: σιγά. Τουλάχιστον εγώ δεν είπα ψέματα (ειπε και γελούσε)
Εγώ: δεν είπα κανένα ψέμα, δεν έγινε τίποτα πονηρό (λέω και κοιτάζω ευθεία και νιώθω ότι θα κοκκινίσω, μαλακα σύνελθε καμέλια)
Άγγελος: μμμ και λες να πιστέψουν ότι κοιμήθηκα εγώ με κάποια χωρίς να κάνω τίποτα; (Λέει και σηκώνεται από τον πάγκο και κάθεται μπροστά μου)
Εγώ: ναι γιατι; Τι είσαι εσυ δηλαδή; (Ρωτάω και σηκώνω το φρύδι μου)
Άγγελος: μωρό μου ξέρεις πολύ καλα ότι είμαι τόσο ωραίος που καμία δεν μπορεί να μου αντισταθεί, ούτε καν εσυ (λέει και με έχει πλησιάσει πολύ, έχει ανοίξει τα πόδια μου και έχει μπει ανάμεσα τους. Προσπαθώ να κρατηθώ αλλά γαμωτο ξέρει πολύ καλα πως να με ανάψει. Δεν θα τον ξανά φιλήσω εγώ πρώτη. Τέλος)
Εγώ: σιγά ρε γόη (λέω και εγώ και πάω λίγο πιο πίσω το κεφάλι μου ώστε να αυξήσω την απόσταση που υπάρχει μεταξύ μας γιατι δεν αντέχω να είναι ακόμη τόσο κοντά μου)
Άγγελος: άρα δεν πέρασες καλα χθες; (Με ρωτάει και πλησιάζει και άλλο. Πλέον τα σώματα μας ακουμπάνε εντελώς το ένα με το άλλο, νιώθω το μόριο του σκληρό πάνω μου και γίνομαι κατευθείαν υγρή. Η οπτική επαφή δεν έχει σταματήσει ούτε ένα λεπτό. Δεν αντέχω και γλυφω και δαγκώνω το κάτω χείλος μου)
Εγώ: έτσι και αλλιώς σιγά, τι έγινε χθες; Ένα φιλάκι; (Λέω αδιάφορα ενώ συνεχίζω να γλυφω τα χείλια μου και αυτός με κοιτάζει επίμονα)
Άγγελος: καμέλια (λέει με πολύ σβραχνή φωνή. Γαμω ποσό σεξι)
Εγώ: παρακαλώ
Άγγελος: σταματά να γλύφεις τα χείλια σου (λέει και τον βλέπω ότι ζορίζεται)
Εγώ: γιατι; σε ενοχλεί; (Λέω και δαγκώνω δυνατά το χείλος μου τώρα).
Άγγελος: γιατι θα σε παρω εδώ πάνω στον πάγκο μωράκι, και θα σε κάνω να φωνάξεις τόσο δυνατά που θα κατέβουν όλοι (λέει και κλείνω στιγμιαία τα μάτια μου και τον νιώθω να τρελαίνεται, βάζει τα χέρια του στα μπούτια μου και τα σφίγγει δυνατά. Όμως δεν με φιλάει)
Εγώ: εμεις είμαστε φίλοι. Αυτά μπορείς να τα κανεις πάνω στην κοπέλα σου, την Μαρία, που είναι στο κρεβάτι σου και κοιμάται, όσο εσυ είσαι εδώ κάτω, ανάμεσα στα πόδια μιας άλλης κοπέλας και της την πέφτεις. Δεν ντρέπεσαι;
Άγγελος: Χμ για να σκεφτώ... (λέει και κάνει  πως σκέφτεται) μπα όχι καθόλου. (Λέει και ορμάει επιτέλους πανω στα χείλια μου)